กว่าจะสมบูรณ์แบบ




กว่าจะสมบูรณ์แบบ...มีใครเคยคิดบ้างว่า...คนเรากว่าที่จะทำอะไรให้ประสบผลสำเร็จได้นั้น จะต้องอาศัยเวลาเข้ามา

ช่วย และกว่าที่อะไรต่อมิอะไรมันจะลงตัวและมีผลด้วยดีนั้น...จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องอาศัยระยะเวลาเข้ามา

มีส่วนร่วมด้วย...




แต่สิ่งที่สำคัญที่จะต้องดำเนินการ นั่นคือ กำลังของเงินที่จะเป็นตัวนำพาหรือขับเคลื่อนให้งานนั้นประสบผลสำเร็จ

แล้วสิ่งที่สำคัญในชีวิตอีกสิ่งหนึ่ง นั่นคือ "บ้าน" บ้านซึ่งผู้เขียนใช้เป็นที่อยู่อาศัย + เรือนตาย (ใช้เป็นที่อยู่อาศัย

ก่อนที่เราจะหมดลม ถึงแม้จะไม่ได้ตายที่บ้านหลังนี้...แต่เราก็ต้องใช้อยู่อาศัย หลับนอนให้เกิดสุขกาย สุขใจ)




ช่วงแรก ๆ ที่มาซื้อบ้านหลังนี้ พ่อบ้านจะใช้ดินบริเวณรอบ ๆ บ้าน ปลูกต้นไม้ ต้นกล้วย เพื่อให้ดินดีขึ้น 

แต่เมื่อถึงเวลาที่พ่อบ้านไม่ได้ดูแล เพราะต้องกลับไปดูแลพ่อของผู้เขียนที่บ้านอีกหลังหนึ่งที่พรหมพิราม

ผู้เขียนจำเป็นต้องรื้อต้นไม้ออก เพราะไม่เช่นนั้น พวกสัตว์ต่าง ๆ จะชอบเข้ามาในบริเวณบ้าน ทำให้เห็นถึง

ความแตกต่าง ระหว่างการปลูกต้นไม้ กับการปูกระเบื้องบริเวณรอบ ๆ บ้าน ว่า มีความแตกต่างกัน เรียกว่า 

"ดีกันคนละแบบ"... ขึ้นอยู่กับความพึงพอใจว่าเราจะใช้ประโยชน์แบบไหนได้มากกว่ากัน




ผู้เขียนขอนำต้นไม้ออกทั้งหมด เพราะเนื่องจาก วัน ๆ หนึ่ง ต้องมาทำงานไม่เว้นเสาร์ อาทิตย์ จึงไม่ค่อยมีเวลา

ได้ดูแลต้นไม้ในบ้าน เช่นกับตอนที่พ่อบ้านได้มาอยู่ด้วย จึงตัดสินใจปูกระเบื้องให้หมดรอบบ้าน เพราะสะดวก สบาย

ต่อเราในการดูแล และทำความสะอาด กว่างานนี้จะสำเร็จลงได้ เล่นเอาต้องใช้เวลาในการจ้างคนมาปู 

ถ้าพูดถึงการทำความสะอาดนั้นไม่ต้องพูดถึง ทำความสะอาดง่ายมากในการดูแล รักษา ไม่ต้องกลัวเรื่องสัตว์ต่าง ๆ

จะเข้ามาในบริเวณบ้าน...

บางคนเห็นบอกว่า...ปูกระเบื้องทำไม มันร้อน...แต่ผู้เขียนไม่ได้ฟังคำ ๆ นั้น เพราะเรารู้ว่า ถ้าไม่ปู ตัวเรานั่นแหล่ะ

ที่ลำบาก เพราะต้องจ้างคนทำความสะอาด สู้ปูให้มันหมดปัญหาไปจะดีกว่า ร้อนก็ใช้น้ำรดพื้น เพื่อดับความร้อนเอา...




กว่าจะมาเป็นบ้านที่สมบูรณ์แบบตามที่เราหวังไว้ คนเราก็ต้องใช้เงิน ใช้เวลา ในการที่จะตัดสินใจทำอะไรสักอย่าง

เพื่อให้ประสบผลสำเร็จได้ตามความประสงค์...เตรียมตัวรับเรื่องราวต่าง ๆ ภายหลังจากที่จะเกษียณอายุราชการ

ในอีกเกือบ ๑๐ ปี ข้างหน้านี้...