วันเสาร์ ที่ 24 พฤศจิกายน 2555
วันนี้เป็นวันที่เหตุการณ์เกิดขึ้นมากมายรวดเร็วมาก ตอนเช้าออกมาเหมือนจะดูน้องทำกับข้าวมากกว่าเจ้าค่ะ เพราะน้องทำเรียบร้อยเกือบหมดแล้ว หนูทำผัดหัวไชเท้าใส่ไข่ ประมาณว่า ไม่ต้องเตรียมอะไรเยอะ ล้างอะไรเรียบร้อยก็ไปล้างห้องน้ำรอระหว่างน้องทำไข่เจียว เราเสร็จพร้อมๆกันพอดี จึงเข้ามาด้วยกัน เช้านี้ลงรับข้าวที่ลานธรรมข้างในก็ยังมีหวั่น ๆ กับราคะที่ครอบงำใจ แต่ก็เชื่อว่าครูเมตตาให้โอกาสฝึก พอทราบว่าคุณยายชีและแม่ชีอีกรูปก็อยู่รู้สึก อุ่นใจขึ้นมา
รับข้าวเสร็จ มารับหน้าที่จากครู ใจหนูก็ยัง
“คิดไม่ดี กลัวโดนดุ”
ซึ่งก็เป็นเหตุหลักที่ ถ้ามาหาครูแบบนี้ โดนแน่ ๆ เพราะมีการคิดไม่ดี ก็โดนเต็ม ๆเจ้าค่ะ
แต่ครูก็ให้โอกาสพาน้องไปทำแผลแล้วก็ซื้อของ
ทำแผลแป๊บเดียวเจ้าค่ะ แต่วนหาซื้อของที่ต้องการ หนูใช้เวลา นานมาก
แบบไม่แน่ใจกับตนเอง ส่วนหนึ่งหวั่น ๆ เพราะจิตหนูชอบมั่ว คิดเอาเอง ก็ยิ่งกลัวทำพลาดไปใหญ่
เห็นว่าจะเที่ยงแล้วเลย หาข้าวให้น้องกินที่เซเว่นแล้วก็เดินตะลอนร้านหาดูบัวแถว ๆแยกไฟแดงเจ้าค่ะ
กลับเข้ามา ข้างในก็หมอง ๆ เพราะรู้สึกว่า “ไปนานมาก” แต่ครูก็เมตตาและให้โอกาสแวะรับเด็ก ๆ
ซึ่งพอไปรับเด็ก ๆ ก็มีการต่อรองกัน ไป ๆ มาๆก็เลยขึ้นมากัน เสียเต็มคันรถ รู้เพียงว่า
“ยังไง ๆ ก็ขอพาเด็ก ๆ ไปเจอครูก่อน อย่างอื่นว่ากันทีหลัง”
พอท้ายที่สุด ครู ใช้กุศโลบาย แยบยลจนเด็ก ๆทั้งหมดนอนวัด
รู้สึกว่าสุดยอดเลยเจ้าค่ะ
ตกเย็นมีโอกาสได้ นวดประคบให้ครู
ดูเหมือนเป็นหน้าที่เพียงไม่กี่อย่างที่หนูรู้สึกกับตนเองว่า “พอจะผ่อนแรงครูได้”
การนวดประคบ และอาการของเด็ก ๆวันนี้ ทำให้หนู ได้เรียนรู้ว่า ตอนที่หนูงอแงบอกไม่ฟังครูรู้สึกยังไง
แต่ครูก็เมตตาและอดทน แถมให้โอกาสหนูได้ นวดให้ครูด้วย
เสร็จภารกิจลงมาจากกุฏิครู
ตอนแรกก็คิดว่า คืนนี้คงจะ Happy สบายๆกะว่าเดินจงกรม ทำวัตรแล้วก็จะเขียนบันทึก
น้องตาลมีอาการงอแงตอนห้าทุ่ม ในขณะที่ครูเมตตานั่งดูแลความเรียบร้อยและถัดโคเชอยู่หน้ากุฏิ
หนูให้ยาแก้แพ้กับน้อง และก็ให้น้องไปกราบเรียนครู พอน้อง ๆ ถึงมือครู หนูจึงเลี่ยงออกมาเดินจงกรมสักพักครู ให้เด็ก ๆมาร่วมเดินด้วย เดินอยู่สักพัก คนหนึ่งง่วงอีกคนงอแง
ใจหนูก็รู้สึกสงสาร แต่ก็งง และง่วงเหมือนกันค่ะ พอพาน้องไปหาครู ครูเมตตาสอบถาม แต่ครูก็ไม่ได้ตามใจกิเลส
หนูกลับมาเดินสักพัก เข้าไปทำวัตรเย็นแล้วก็เข้านอนเจ้าค่ะ หลับไปทั้งที่ไม่ได้เขียนบันทึก พึ่งได้มาเขียนย้อนตอนเย็น ๆ วันอาทิตย์ ศีลข้อ 4 ขาด
