ในทุก ๆ วันที่ผ่านเลยไป
มันไม่มีอะไรที่เหมือนเดิม มันเปลี่ยนแปลงเสมอ

แต่ในทุกวันที่เปลี่ยนแปลงไป
ตัวเราเองเป็นคนกำหนดว่าจะให้มันเปลี่ยนไปในทิศทางไหน

แต่ถึงแม้ว่าทุกสิ่งทุกอย่างอาจเปลี่ยนไป
ขอแค่ความฝันนั้นจงอย่าเปลี่ยนมัน


...วันนี้ท้องฟ้าอาจแจ่มใส
แลดูแสนกว้างใหญ่..
แต่ไม่ใช่ว่าจะไม่มีวันมืดมน
พรุ่งนี้อาจมีทั้งเมฆและฝน
ให้ใครหลาย ๆ คนต้องเปียกปอน


...วันนี้ดอกไม้อาจเบ่งบาน
หลากสีสัน..
แต่ไม่ใช่ว่าจะไม่มีวันเหี่ยวเฉา
พรุ่งนี้มันอาจไม่เหลือแม้เงา
แม้แต่ให้เราได้เหลือบมอง


...วันนี้แม่น้ำอาจยิ่งใหญ่
ในทุกสาย..
แต่ไม่ใช่ว่าจะไม่มีวันเหือดแห้ง
พรุ่งนี้อาจเป็นมากกว่าความแห้งแล้ง
จนไม่อาจเปลี่ยนแปลงมายิ่งใหญ่เหมือนเดิม


...วันนี้พระอาทิตย์อาจดวงใหญ่
คอยส่องแสง..
แต่ไม่ใช่ว่าจะมืดดับไม่ได้
พรุ่งนี้อาจไร้ซึ่งแสงใด ๆ
จนเราไม่อาจก้าวไปเพราะไม่เห็นทาง


...วันนี้อาจมีกำลังใจ
ตั้งมากมาย..
แต่ไม่ใช่ว่ามันจะคงอยู่เสมอ
พรุ่งนี้อาจแทบหาไม่เจอ
ทำให้ใครต่อใครเผลอหมดกำลัง


...วันนี้อาจมีโอกาส
ที่ดีมาก ๆ ..
แต่ไม่ใช่ว่าเราจะรักษามันตลอดได้
พรุ่งนี้มันอาจจะจากไป
แบบไม่มีวันไหนที่จะได้คืนมา


...แต่ในวันนี้เรามีความฝัน
ที่เป็นของตัวเอง..
และพรุ่งนี้มันก็จะยังคงอยู่
ขอแค่อย่าทิ้งมันแล้วทำแค่ยืนดู
จงเดินตามทางที่เราปูด้วยตัวเอง...


ความฝันของเรา 
ไม่มีใครสามารถสร้างให้เราได้
แม้ว่าคนอื่นจะเป็นสถาปนิก หรือวิศวกร ที่เก่งมาจากไหน
เขาก็ไม่สามารถออกแบบและสร้างมันได้เหมือนตัวเรา