ชีวิตนี้สั้นนัก
เรามักได้ยินคำนี้บ่อยบ่อย
แต่เราก็ยังมองว่าเวลาของชีวิตยังอีกยาวไกล
เราเพียงแค่เริ่มเดินทางมาเท่านั้น
เรายังคงคิดว่าเรายังเยาว์วัย
ยังมีอะไรที่เรายังไม่ได้ทำอีกมากมาย
และเราก็ไม่เห็นต้องรีบไปไหน
แต่เวลาของวันมันก็หมุนไปเรื่อยเรื่อย
เราทำโน่นทำนี่อยู่ตลอดมา
การมีโน่นมีนี่ทำ
ทำให้เราไม่ได้จดจ่อกับเวลา
แล้วมันก็ผ่านไปผ่านไป
จนในวันว่าง
ว่างไม่มีอะไรทำ
หยิบเอาภาพเก่าเก่ามาเปิดดู
แล้วมาเรียงต่อกัน
จึงรู้นี่มันแป๊บเดียวเอง
ชีวิตเราก็เดินมาไกลแล้ว
ไกลจนมาถึงค่อนชีวิต
เวลามันสั้นจริงจริง
แต่ที่มันยืนยาว
คือหลักฐานทางประวัติศาสตร์
คือบันทึกความดีและภาพแห่งความทรงจำ
ที่อาจจะอยู่ไปได้อีกนาน
นานเท่าที่มันจะคงอยู่ได้
น้องน่ารักนะค่ะ