กับข้าวจานละหนึ่งพัน ไม่เทียบทันกับข้าวจากมือแม่
คิดถึงข้าวเหนียวนึ่งที่อุ่นอุ่น
หวานละมุนหอมละไมเสน่หา
คิดถึงกลิ่นเครื่องเทศใส่ทอดปลา
กินแล้วตราตรึงจิตจนจับใจ
คิดถึงแกงไก่ฝีมือแม่
คิดถึงแท้แกงกะทิน่าหลงใหล
คิดถึงผัดคะน้าทำด้วยใจ
ปรุงรสไปด้วยรักและผูกพัน
คิดถึงน้ำพริกใส่กะปิ
คิดถึงสิคู่กับผักบุ้งหั่น
คิดถึงเจ้าปลาทูทอดทุกคืนวัน
แต่งสีสันทอดไข่ใส่ชะอม
คิดถึงห่อหมกที่แสนเผ็ด
ผัดจานเด็ดพริกแกงไม่มีขม
ผักสีเขียวชะอุ่มน่าดูชม
แสนสุขสมรื่นรมย์บันเทิงใจ
คิดถึงบัวลอยที่เหนียวนิ่ม
เพียงได้ชิมลิ้มรสไม่ไปไหน
หรือจะเป็นบวชชีกล้วยหอมวิไล
แสนสุขใจข้าวต้มมัดรัดอย่างงาม
มีขนมไส้เทียนรสเข้มข้น
สาคูล้นใส่แตงไทยล้วนหอมหวาน
ข้าวเหนียวดำทำแล้วใส่ไว้ในจาน
เอาไว้ทานยามหิวกิ่วท้องมา
จานละหมื่นละพันไม่อาจสู้
ลูกนั้นรู้ราคามันอาจสูงค่า
แต่กับข้าวของแม่เลี้ยงลูกมา
ให้กายาลูกเติบใหญ่ได้ก้าวเดิน
<p></p>
คิดถึง มือแม่ แต่ก่อนเก่า เพราะท่านเฝ้า ทำกิจบ้าน สารพัน บัดนี้ มือสองสั่น ไม่บรรเทา เสียงอันเบา ยังห่วงลูก เช่นเดิมเอย
คิดถึงด้วยคนนะคะ คิดถึงแล้วก็หิวด้วยซิคะ ลมุลลไมจริงๆ ค่ะ
อาหารน่าทานทั้งนั้น ฝีมือแม่
สวัสดีคะ คุณ
หนูเพิ่งฝึกเขียนได้ไม่นานคะ ขอบพระคุณมากนะคะที่มาให้กำลังใจ
สวัสดีคะ คุณ
สวัสดีคะ คุณ
ขอบพระคุณมากนะคะที่แวะมาชื่่นชมกับข้าวของแม่