วันนี้รัฐบาลไทยสนใจจะไปสร้างท่าเรือน้ำลึกให้พม่า (ที่เมืองทะวาย)  ทำให้น่าสังเกตว่าทำไม...เพราะถ้าทำสำเร็จจะเป็นการทำร้ายระบบเศรษฐกิจไทยในหลายด้าน  (รัฐบาลทำร้ายประเทศเสียเอง ...น่าเศร้าไหม) 

 

ขอเสนอว่าควรมาสร้างที่ระนอง พังงา แทนดีไหม  

 

 ...ถ้าไม่ ก็เอาเงินมาสร้างทุ่งกุลาให้เป็นนิคมอุตฯดีไหม  จะเป็นการพัฒนาอีสานแบบบูรณาการ (เชื่อมโยง)  ดีกว่าเอาเงินไปถมทะวายหลายร้อยเท่า

 

 

วันนี้เราโง่จัด ไปสร้างนิคมฯที่ริมทะเล  ริมป่าชายเลน   นอกจากทำลายป่าชายเลนแล้ว นิคมฯยังปล่อยสารพิษลงทะเล  ทำให้แหล่งอภิบาลลูกปลาเสียหาย  ห่วงโซ่อาหารถูกทำลาย  ลูกปลาตายหมด  จนปลาหมดอ่าวไทย 

 

เรียกว่าได้หนึ่งเสียสิบ (แต่ไอ้ที่ได้หนึ่งนั้น นักการเมืองชั่วมันเอาไปเสียครึ่ง มันก็เลยชอบ ก็ผลักดันโครงการโง่นี้กันต่อไป) 

 

ถ้าไม่สร้างริมทะเล มันก็ทำริมนาข้าวอุดม   ....ทำลายพื้นที่ปลูกข้าวอันอุดม   เช่น นิคมนวนคร (ปทุม)   โรจนะ (ยุดยา) อีกหน่อยพม่ามาล้อมเมือง แล้วเราจะเอาข้าวที่ไหนกิน

 

ถ้าเราย้ายนิคมฯไปที่อีสาน ทุ่งกุลา   ที่มันแห้งแล้ง จะไม่ดีกว่าหรือ  จะเป็นการสร้างมูลค่าเพิ่มให้ประเทศอย่างมหาศาล    เพราะจะทำให้อีสานเจริญ  พื้นที่ปลูกข้าวก็ไม่ถูกทำลาย (เพราะแล้ง ผลิตข้าวได้น้อยอยู่แล้ว)  ป่าชายเลนก็ไม่ถูกทำลาย  อีกทั้งคนยากจนอีสานจำนวนมากก็มีงานทำโดยไม่ต้องย้ายถิ่นฐาน ทิ้งลูกเต้าให้เป็นแว้น  หรือไปรับจ้างเดินขบวน เผาเมือง (ซึ่งเรื่องนี้รัฐบาลบางชุดคงชอบเสียอีก เลยไม่อยากสนับสนุนแนวคิดนี้) 

 

 

การคมนาคมโดยระบบรางจะตามมา  (เพื่อส่งสินค้าออกทะเล  แล้วพลอยส่งคนด้วย)    เศรษฐศาสตร์การบริการจะตามมา (หวังว่าคงมีอะไรดีกว่าธุรกิจการ “นวดตีนฝรั่ง” นะ) 

 

การ”โลจิ๊ดติก” (ที่กำลังเห่อ) ก็จะตามมา เพราะสามารถส่งสินค้าที่ผลิตได้ออกไปยังลาว เขมร เวียตนาม ได้อย่างใกล้ๆ

 

....คนถางทาง (๑๒ ตุลาคม ๒๕๕๕)