เดี๋ยวก็ชินไปเอง

       ทฤษฎีความเคยชิน

        สิ่งที่ผมจะกล่าวต่อไปนี้ เป้นเพียงประสบการณ์ความคิดเห็นส่วนตัวที่นำมาแชร์กันเท่านั้น  ไม่ใช่ทฤษฎีที่เป็นเรื่องเป็นราวจริง ๆ หรอก  หลายคนคงเคยได้ยินคำพูดเชิงประนีประนอมหรือปลอบใจที่ว่า " เดี๋ยวก็จะชินไปเอง" ล่าสุดผมได้ยินจากเพื่อนบ้านที่ตรงข้ามบ้านเขาจะสร้างรั้วกำแพงสูงลิบเพื่อก่อสร้างหมู่บ้านใหม่ที่ยกสูงหนีน้ำท่วม ความเคยชินนี้ผมเดาว่าคงเป็นเรื่องของ กระแสลม และทัศนียภาพที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างถาวร ถือเป้นการมองโลกในแง่ดี  อย่างน้อยก็ปลอดภัยจากโจรผู้ร้ายได้

       กรณีของ กลิ่น ถือเป้นตัวอย่างที่ชัดเจน คนที่ทำงานอยู่กับกองขยะ อยู่ในห้องที่มีคนกินทุเรียน ฯลฯ นานเข้าตัวเองก็จะชินกับกลิ่น (ไม่รู้สึกเหม็น) หรือกรณีคนใกล้ชิดใช้น้ำหอมชนิดหนึ่ง ยามเลิกร้างกัน เมื่อได้กลิ่นนี้ก็จะถวิลหา...

       เรื่องของการเมือง ก็ชินกับกลิ่นน้ำเน่า นกแก้วนกขุนทอง ปลาไหล ข้าง ๆ คู ๆ พวกมากลากไป ให้ความหวัง สากกระเบือ ...ฯลฯ

       ในทางนิเวศวิทยาสิ่งแวดล้อมเราถือว่าเป็นกระบวนการปรับตัว แต่อย่างไรก็ตาม สิ่งมีชีวิตมีขีดจำกัดของความทนทานอยู่ คำกล่าวของคนโบราณที่ว่า อยู่ด้วยกันเดี๋ยวก็จะรักกันไปเอง มักใช้ไม่ได้ผลกับปัจจุบัน ในทางจิตวิทยามนุษย์รอคอยเวลาที่จะเปลี่ยนแปลงไปสู่สิ่งที่ดีกว่าเมื่อโอกาสมาถึง ลองถามตัวเองมั๊ยครับ ถ้าจู่ ๆ ถูกรางวัลซัก 40 ล้าน จะอยู่แบบเดิม ๆ หรือเปลี่ยนแปลงอะไรมั๊ย ? ถ้าใครตอบอย่างแรก ถือว่าท่านเป้นเจ้าของทฤษฎีตัวจริง