คำวินิจฉัยของฉันกรณีศาลรัฐธรรมนูญไม่รับคำร้องอจ.นิด้าเรื่องจำนำข้าว

คำวินิจฉัยของฉันกรณี..ศาลรธน.ไม่รับคำร้อง จำนำข้าว

 

ผมว่ามันแปลกมากๆ ที่ศาลฯ  ไม่รับคำร้องเรื่องการจำนำข้าว ที่ฟ้องโดยคณบดีจากนิด้า   

ผมว่าศาลไม่กล้ารับเผือกร้อน  ที่จะลากยาว  เพราะกลัวชาวนาเสื้อแดงจัดตั้งมาล้อมศาลทุกวัน    ทั้งที่ประเด็นกฎหมายชัดแจ๋วมาก   (แสดงว่าการแสดงป่าหี่ไปล้อมนิด้าได้ผลดีเกินคาดไปพันเท่า) 

 

เรื่องจำนำข้าวนี้ว่าไปแล้ว เป็นการกระทำของรัฐที่จะทำลายล้างระบบการค้าขายที่ใหญ่ที่สุดของประเทศให้ล่มสลาย คือค้าข้าว  ซึ่งผิดรัฐธรรมนูญทั้งโดยอรรถและโดยพยัญชนะ    แต่ทำไมศาลฯกลับมองไมเห็นอภิมหาภูเขาลูกนี้ 

 

 

ธุรกิจค้าข้าวทั้งระบบมันเป็นระบบค้าขาย (เสรี) ที่แม้จะลุ่มๆดอนๆอยู่บ้าง แต่ก็ผลิตข้าวมาหล่อเลี้ยงชีวิตประชาชน  และสร้างรายได้ให้ชาวนา  และสร้างประเทศไทยมานานนับร้อยปี   จนมีที่ยืนในเวทีโลกทุกวันนี้ก็เพราะการค้าข้าวนี่แหละ  

 

 

การจำนำข้าวเพื่อตัดตอนธุรกิจเอกชนนี้    ความจริงแล้ว ถ้าทำให้ดีๆ แบบละมุนละม่อมก็พอได้อยู่  ทั้งนี้โดยมีเจตนาต่อสังคมเป็นที่ตั้ง แต่นี้ดูเหมือนว่าพวกเขาเข้ามาแบบหวังดีประสงค์ร้าย  คือมีแต่ได้ บนซากศพของคนอื่น

 

 

ได้แรกคือได้เสียงจากชาวนา (ซื้อเสียงทางอ้อม  ไม่ว่ากัน ย่อมทำได้หากทำอย่างมีคุณธรรม)

 

 

ได้สองคือ นักธุรกิจข้าวทั้งระบบล้มละลาย ต้องขายกิจการให้คนอื่น  ซึ่งคนอื่น (ไอ้โม่งตัวนี้) หน้าตาคุ้นๆกันดี

 

 

ไอ้โม่งตัวนี้ต่อไปมันจะรวบกิจการข้าวทั้งหมดไว้ใต้รักแร้มัน  แล้วมันก็สามารถกำหนดกติกาได้หมดทุกอย่าง ต่อไปคนไทยทั้งชาติจะเป็นทาสมัน  เพราะถ้าไม่เป็นทาสมันก็อดกินข้าว  

 

 

 

ถึงวันนั้น พวกตุลาการศาลรธน. ลูกหลาน และญาติมิตรของท่าน  ก็จะไม่มีข้าวกินด้วย  

 

 

โดยเฉพาะอย่างยิ่งชาวนา จะล่มสลาย จะขายที่นาให้มันหมด เพราะมันจะกดราคาข้าวอย่างไรก็ได้  จนชาวนาล้มละลายกันหมดประเทศ  

 

 

ถามว่าวันนี้ ทำไม สมาคมโรงสี  สมาคมผู้ค้าข้าว  ผู้ส่งออก    หอการค้าทุกจังหวัด ไม่เข้าชื่อกันฟ้องศาลปกครองในเรื่องนี้ ปล่อยให้อาจารย์นิด้า  หัวเดียวกระเทียมลีบ ทำงานอยู่คนเดียว โดนชาวนาเสื้อแดงรุมด่าอยู่คนเดียว   

 

บรรทัดนี้ขอสรรเสริญท่านอาจารย์นิด้าที่เป็นนักวิชาการที่มีกึ๋น กล้าออกมาเดี่ยวๆ  ชนรัฐบาล และเสื้อแดงทั้งประเทศ  แบบกามิกาเซ่   แบบนี้แหละนักวิชาการในฝันของผม   ที่หาได้ยากยิ่งในประเทศไทย  (ดร.  วรเจตน์  แห่งนิติราษฎร์   ก็เข้าข่ายนะ เสียแต่ว่ามีวาระซ่อนเร้น ที่ไม่โปร่งใส   เลยทำให้ด้อยค่าไปมาก) 

 

...คนถางทาง (๑๑ ตค. ๕๕) 

 

-- 

 

ใฝ่รู้  ใฝ่คิด ใฝ่ดี คือวิถีของปัญญาชน

--ทวิช จิตรสมบูรณ์

 

[sr]

I would like to share certain parts of Thailand Constitution 2550: (so  that you can make up your mind about this government)

หมวด ๔
หนาที่ของชนชาวไทย

มาตรา ๗๐ บุคคลมี ห น า ที่ พิ ทั ก ษ รั ก ษาไว ซึ่ ง ชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย และการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริยทรงเปนประมุขตามรัฐธรรมนูญนี

มาตรา ๗๑ บุคคลมีหนาที่ปองกันประเทศ รักษาผลประโยชนของชาติ และปฏิบัติตามกฎหมาย

มาตรา ๗๒ บุคคลมีหนาที่ไปใชสิทธิเลือกตั้ง
บุคคลซึ่งไปใชสิทธิหรือไมไปใชสิทธิโดยไมแจงเหตุอันสมควรที่ทําใหไมอาจไปใชสิทธิไดยอมไดรบสิทธิหรือเสียสิทธิตามที่กฎหมายบัญญัติ
การแจงเหตุที่ทําใหไมอาจไปเลือกตั้งและการอํานวยความสะดวกในการไปเลือกตั้ง ใหเปนไปตามที่กฎหมายบัญญัติ

มาตรา ๗๓ บุคคลมีหนาที่รับราชการทหาร ชวยเหลือในการปองกันและบรรเทาภัยพิบัติสาธารณะ เสียภาษี อากร ชวยเหลือ ราชการ รับการศึกษาอบรม พิทักษ ปกปอง และสืบสานศิลปวัฒนธรรมของชาติและภูมิปญญาทองถิ่น และอนุรักษทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอม ทั้งนตามที่กฎหมายบัญญัติ

มาตรา ๗๔ บุคคลผูเปนขาราชการ พนักงาน ลูกจางของหนวยราชการ หนวยงานของรัฐ รัฐวิสาหกิจ หรือเจาหนาที่อื่นของรัฐ มีหนาที่ดําเนินการใหเปนไปตามกฎหมายเพื่อรักษาประโยชนสวนรวม อํานวยความสะดวก และใหบริการแกประชาชนตามหลักธรรมาภิบาลของการบริหารกิจการบานเมืองที่ดี
ในการปฏิบัติหนาที่และในการปฏิบัติการอื่นที่เกี่ยวของกับประชาชน บุคคลตามวรรคหนึ่ง ตองวางตนเปนกลางทางการเมือง
    ในกรณีที่บุคคลตามวรรคหนึ่งละเลยหรือไมปฏิบัติใหเปน ไปตามหนาที่ตามวรรคหนึ่งหรือ วรรคสอง บุคคลผูมีสวนไดเสียยอมมีสิทธิขอใหบุคคลตามวรรคหนึ่ง หรือผูบังคับบัญชาของบุคคล ดังกลาว ชี้แจง แสดงเหตุผล และขอใหดําเนินการใหเปนไปตามบทบัญญัติในวรรคหนึ่งหรือวรรคสองได

หมวด ๕
แนวนโยบายพื้นฐานแหงรัฐ
สวนที่ ๑
บททั่วไป
มาตรา ๗๕ บทบัญญัติในหมวดนี้เปนเจตจํานงใหรัฐดําเนินการตรากฎหมายและกําหนดนโยบายในการบริหารราชการแผนดิน
ในการแถลงนโยบายตอ รัฐ สภา คณะรั ฐ มนตรีท่ี จะเขา บริหารราชการแผน ดิน ต องชี้ แ จงตอรัฐ สภาใหชัดแจงวาจะดําเนิน การใด ในระยะเวลาใด เพื่อบริหารราชการแผน ดิน ใหเปนไปตามแนวนโยบายพื้นฐานแหงรัฐ และตองจัดทํารายงานแสดงผลการดําเนินการ รวมทั้งปญหาและอุปสรรค
เสนอตอรัฐสภาปละหนึ่งครั้ง
มาตรา ๗๖ คณะรัฐ มนตรีตองจัดทําแผนการบริหารราชการแผนดิน เพื่อแสดงมาตรการและรายละเอียดของแนวทางในการปฏิบัติราชการในแตละปของการบริหารราชการแผนดิน ซึ่งจะตองสอดคลองกับแนวนโยบายพื้นฐานแหงรัฐ
ในการบริหารราชการแผนดิน คณะรัฐมนตรีตองจัดใหมีแผนการตรากฎหมายที่จําเปนตอการดําเนินการตามนโยบายและแผนการบริหารราชการแผนดิน

สวนที่ ๒
แนวนโยบายดานความมั่นคงของรัฐ
มาตรา ๗๗ รัฐ ตองพิทักษ รักษาไวซึ่งสถาบัน พระมหากษัตริย เอกราช อธิปไตย และบูรณภาพแหงเขตอํานาจรัฐ และตองจัดใหมีกําลังทหาร อาวุธยุทโธปกรณ และเทคโนโลยีที่ทันสมัยจําเปน และเพียงพอ เพื่อพิทักษรักษาเอกราช อธิปไตย ความมั่นคงของรัฐ สถาบันพระมหากษัตริย ผลประโยชนแหงชาติ และการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริยทรงเปนประมุขและเพื่อการพัฒนาประเทศ

สวนที่ ๓
แนวนโยบายดานการบริหารราชการแผนดิน
มาตรา ๗๘ รัฐตองดําเนินการตามแนวนโยบายดานการบริหารราชการแผนดิน ดังตอไปน
(๑) บริหารราชการแผน ดิน ใหเปน ไปเพื่อการพัฒนาสังคม เศรษฐกิจ และความมั่น คงของประเทศอยางยั่งยืน โดยตองสงเสริม การดําเนิน การตามปรัช ญาเศรษฐกิจพอเพียงและคํานึงถึงผลประโยชนของประเทศชาติในภาพรวมเปนสําคัญ
(๒) จัดระบบการบริหารราชการสวนกลาง สวนภูมิภาค และสวนทองถิ่น ใหมีขอบเขตอํานาจหนาที่ และความรับผิดชอบที่ชัดเจนเหมาะสมแกการพัฒนาประเทศ และสนับสนุนใหจังหวัดมแผนและงบประมาณเพื่อพัฒนาจังหวัด เพื่อประโยชนของประชาชนในพื้นที่
(๓) กระจายอํานาจใหองคกรปกครองสวนทองถิ่นพึ่งตนเองและตัดสินใจในกิจการของทองถิ่นไดเอง สงเสริมใหองคกรปกครองสวนทองถิ่นมีสวนรวมในการดําเนิน การตามแนวนโยบายพื้น ฐานแหงรัฐ พัฒนาเศรษฐกิจของทองถิ่น และระบบสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ ตลอดทั้งโครงสรางพื้นฐานสารสนเทศในทองถิ่น ใหทั่วถึงและเทาเทียมกันทั่วประเทศ รวมทั้งพัฒนาจังหวัดที่มความพรอมใหเปนองคกรปกครองสวนทองถิ่นขนาดใหญ โดยคํานึงถึงเจตนารมณของประชาชนในจังหวัดนั้น
(๔) พัฒนาระบบงานภาครัฐ โดยมุง เนน การพัฒนาคุณภาพ คุณธรรม และจริยธรรมของเจาหนาที่ของรัฐ ควบคูไปกับการปรับปรุงรูปแบบและวิธีการทํางาน เพื่อใหการบริหารราชการแผนดินเปนไปอยางมีประสิทธิภาพ และสงเสริมให หนวยงานของรัฐใชหลักการบริหารกิจการบานเมืองที่ดีเปนแนวทางในการปฏิบติราชการ
(๕) จัดระบบงานราชการและงานของรัฐ อย่างอื่น เพื่อใหการจัดทํา และการใหบริการสาธารณะเปนไปอยางรวดเร็ว มีประสิทธิภาพ โปรงใส และตรวจสอบได โดยคํานึงถึงการมีสวนรวมของประชาชน
(๖) ดําเนินการใหหนวยงานทางกฎหมายที่มีหนาที่ใหความเห็นเกี่ยวกับการดําเนินงานของรัฐตามกฎหมายและตรวจสอบการตรากฎหมายของรัฐ ดําเนินการอยางเปนอิสระ เพื่อใหการบริหารราชการแผนดินเปนไปตามหลักนิติธรรม
(๗) จัดใหมีแผนพัฒนาการเมือง รวมทั้งจัดใหมีสภาพัฒนาการเมืองที่มีความเปนอิสระ เพื่อติดตามสอดสองใหมีการปฏิบัติตามแผนดังกลาวอยางเครงครัด
(๘) ดําเนินการใหขาราชการและเจาหนาที่ของรัฐไดรับสิทธิประโยชนอยางเหมาะสม


สวนที่ ๗
แนวนโยบายดานเศรษฐกิจ
มาตรา ๘๓ รัฐ ตองสงเสริมและสนับสนุน ใหมีการดําเนิน การตามแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง
มาตรา ๘๔ รัฐตองดําเนินการตามแนวนโยบายดานเศรษฐกิจ ดังตอไปน
(๑) สนับสนุนระบบเศรษฐกิจแบบเสรีและเปนธรรมโดยอาศัยกลไกตลาด และสนับสนุนใหมีการพัฒนาเศรษฐกิจอยางยั่งยืน โดยตองยกเลิกและละเวนการตรากฎหมายและกฎเกณฑที่ควบคุมธุรกิจซึ่งมีบทบัญญัติที่ไมสอดคลอง กับความจําเปน ทางเศรษฐกิจ และตองไมประกอบกิจการที่มีลักษณะเปนการแขงขันกับเอกชน เวนแตมีความจําเปนเพื่อประโยชนในการรักษาความมั่นคงของรัฐ
รักษาผลประโยชนสวนรวม หรือการจัดใหมีสาธารณูปโภค
(๒) สนับสนุนใหมีการใชหลักคุณธรรม จริยธรรม และหลักธรรมาภิบาล ควบคูกับการประกอบกิจการ
(๓) ควบคุมใหมีการรักษาวินัยการเงินการคลังเพื่อสนับสนุนเสถียรภาพและความมั่นคงทางเศรษฐกิจและสังคมของประเทศ ปรับปรุงระบบการจัดเก็บภาษีอากรใหมีความเปนธรรมและสอดคลอง กับการเปลี่ยนแปลงของสภาพเศรษฐกิจและสังคม
(๔) จัดใหมีการออมเพื่อการดํารงชีพในยามชราแกประชาชนและเจาหนาที่ของรัฐอยางทั่วถึง
(๕) กํากับใหการประกอบกิจการมีการแขงขันอยางเสรีและเปนธรรม ปองกันการผูกขาดตัดตอนไมวาโดยทางตรงหรือทางออม และคุมครองผูบริโภค
(๖) ดําเนินการใหมีการกระจายรายไดอยางเปนธรรม คุมครอง สงเสริมและขยายโอกาสในการประกอบอาชีพ ของประชาชนเพื่อการพัฒนาเศรษฐกิจ รวมทั้งสงเสริมและสนับสนุน การพัฒนาภูมปญญาทองถิ่นและภูมิปญญาไทย เพื่อใชในการผลิตสินคา บริการ และการประกอบอาชีพ
(๗) สงเสริมใหประชากรวัยทํางานมีงานทํา คุมครองแรงงานเด็กและสตรี จัดระบบแรงงานสัมพันธและระบบไตรภาคีที่ผูทางานมีสิทธิเลือกผูแทนของตน จัดระบบประกันสังคม รวมทั้งคุมครอง ใหผูทํางานที่มีคุณคาอยางเดียวกันไดรับคาตอบแทน สิทธิประโยชน และสวัสดิการที่เปนธรรมโดยไม
เลือกปฏิบัติ
(๘) คุมครองและรักษาผลประโยชนของเกษตรกรในการผลิตและการตลาด สงเสริม ให้สินคา เกษตรไดรับผลตอบแทนสูงสุด รวมทั้งส่งเสริม การรวมกลุ่ม ของเกษตรกรในรูป ของสภาเกษตรกรเพื่อวางแผนการเกษตรและรักษา ผลประโยชนรวมกันของเกษตรกร
(๙) สง เสริม สนับสนุน และคุมครองระบบสหกรณ ให เป์น อิสระ และการรวมกลุ่มการประกอบอาชีพหรือวิชาชีพตลอดทั้งการรวมกลุมของประชาชนเพื่อดําเนินกิจการดานเศรษฐกิจ
(๑๐) จัด ให มี สาธารณูปโภคขั้นพื้นฐานอันจำเปน ตอ การดำรงชีวิต ของประชาชนเพื่อประโยชนในการรักษาความมั่นคงของรัฐ ในทางเศรษฐกิจ และตองมิใหสาธารณูปโภคขั้น พื้นฐานอันจําเปนตอการดํารงชีวิตของประชาชนอยูในความผูกขาดของเอกชนอันอาจกอความเสียหายแกรัฐ
(๑๑) การดําเนิน การใดที่ เป์น เหตุ ให โครงสร้างหรือ โครงขายขั้นพื้นฐานของกิจการสาธารณูปโภคขั้นพื้นฐานของรัฐอันจําเปนตอการดํารงชีวิตของประชาชน หรือเพื่อความมั่นคงของรัฐตกไปเปนกรรมสิทธิ์ของเอกชน หรือทําใหรัฐเปนเจาของนอยกวารอยละหาสิบเอ็ด จะกระทํามิได้
(๑๒) สงเสริมและสนับสนุน กิจการพาณิชยนาวี การขนสงทางราง รวมทั้ง การดําเนินการ ตามระบบบริหารจัดการขนสงทั้งภายในและระหวางประเทศ
(๑๓) สงเสริมและสนับสนุน องคกรภาคเอกชนทางเศรษฐกิจทั้งในระดับชาติ และระดับทองถิ่นใหมีความเขมแข็ง
(๑๔) สงเสริม อุตสาหกรรมแปรรูป ผลผลิต ทางการเกษตร เพื่อให เ กิ ด มู ล ค า เพิ่ ม ในทางเศรษฐกิจ
...

[คนถางทาง]

ท่าน sr ครับ นี่แหละกฎหมายไทย เขียนไว้ละเอียดมาก เปิดช่องไว้มาก (เผื่อโกง) จนมันยุ่งเหยิงไปหมด ตีความลำบากมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่่ง เจตนารมณ์ของกฎหมายเป็นอย่างไร ก็ต้องตีความกันอีก ซึ่งเรื่องนี้พวกนักการเมืองชอบ มีช่องโหว่ให้พวกมัน ตอแหลกันไปได้เรื่อยแหละครับ