I would like to share certain parts of Thailand Constitution 2550: (so  that you can make up your mind about this government)

หมวด ๔
หนาที่ของชนชาวไทย

มาตรา ๗๐ บุคคลมี ห น า ที่ พิ ทั ก ษ รั ก ษาไว ซึ่ ง ชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย และการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริยทรงเปนประมุขตามรัฐธรรมนูญนี

มาตรา ๗๑ บุคคลมีหนาที่ปองกันประเทศ รักษาผลประโยชนของชาติ และปฏิบัติตามกฎหมาย

มาตรา ๗๒ บุคคลมีหนาที่ไปใชสิทธิเลือกตั้ง
บุคคลซึ่งไปใชสิทธิหรือไมไปใชสิทธิโดยไมแจงเหตุอันสมควรที่ทําใหไมอาจไปใชสิทธิไดยอมไดรบสิทธิหรือเสียสิทธิตามที่กฎหมายบัญญัติ
การแจงเหตุที่ทําใหไมอาจไปเลือกตั้งและการอํานวยความสะดวกในการไปเลือกตั้ง ใหเปนไปตามที่กฎหมายบัญญัติ

มาตรา ๗๓ บุคคลมีหนาที่รับราชการทหาร ชวยเหลือในการปองกันและบรรเทาภัยพิบัติสาธารณะ เสียภาษี อากร ชวยเหลือ ราชการ รับการศึกษาอบรม พิทักษ ปกปอง และสืบสานศิลปวัฒนธรรมของชาติและภูมิปญญาทองถิ่น และอนุรักษทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอม ทั้งนตามที่กฎหมายบัญญัติ

มาตรา ๗๔ บุคคลผูเปนขาราชการ พนักงาน ลูกจางของหนวยราชการ หนวยงานของรัฐ รัฐวิสาหกิจ หรือเจาหนาที่อื่นของรัฐ มีหนาที่ดําเนินการใหเปนไปตามกฎหมายเพื่อรักษาประโยชนสวนรวม อํานวยความสะดวก และใหบริการแกประชาชนตามหลักธรรมาภิบาลของการบริหารกิจการบานเมืองที่ดี
ในการปฏิบัติหนาที่และในการปฏิบัติการอื่นที่เกี่ยวของกับประชาชน บุคคลตามวรรคหนึ่ง ตองวางตนเปนกลางทางการเมือง
    ในกรณีที่บุคคลตามวรรคหนึ่งละเลยหรือไมปฏิบัติใหเปน ไปตามหนาที่ตามวรรคหนึ่งหรือ วรรคสอง บุคคลผูมีสวนไดเสียยอมมีสิทธิขอใหบุคคลตามวรรคหนึ่ง หรือผูบังคับบัญชาของบุคคล ดังกลาว ชี้แจง แสดงเหตุผล และขอใหดําเนินการใหเปนไปตามบทบัญญัติในวรรคหนึ่งหรือวรรคสองได

หมวด ๕
แนวนโยบายพื้นฐานแหงรัฐ
สวนที่ ๑
บททั่วไป
มาตรา ๗๕ บทบัญญัติในหมวดนี้เปนเจตจํานงใหรัฐดําเนินการตรากฎหมายและกําหนดนโยบายในการบริหารราชการแผนดิน
ในการแถลงนโยบายตอ รัฐ สภา คณะรั ฐ มนตรีท่ี จะเขา บริหารราชการแผน ดิน ต องชี้ แ จงตอรัฐ สภาใหชัดแจงวาจะดําเนิน การใด ในระยะเวลาใด เพื่อบริหารราชการแผน ดิน ใหเปนไปตามแนวนโยบายพื้นฐานแหงรัฐ และตองจัดทํารายงานแสดงผลการดําเนินการ รวมทั้งปญหาและอุปสรรค
เสนอตอรัฐสภาปละหนึ่งครั้ง
มาตรา ๗๖ คณะรัฐ มนตรีตองจัดทําแผนการบริหารราชการแผนดิน เพื่อแสดงมาตรการและรายละเอียดของแนวทางในการปฏิบัติราชการในแตละปของการบริหารราชการแผนดิน ซึ่งจะตองสอดคลองกับแนวนโยบายพื้นฐานแหงรัฐ
ในการบริหารราชการแผนดิน คณะรัฐมนตรีตองจัดใหมีแผนการตรากฎหมายที่จําเปนตอการดําเนินการตามนโยบายและแผนการบริหารราชการแผนดิน

สวนที่ ๒
แนวนโยบายดานความมั่นคงของรัฐ
มาตรา ๗๗ รัฐ ตองพิทักษ รักษาไวซึ่งสถาบัน พระมหากษัตริย เอกราช อธิปไตย และบูรณภาพแหงเขตอํานาจรัฐ และตองจัดใหมีกําลังทหาร อาวุธยุทโธปกรณ และเทคโนโลยีที่ทันสมัยจําเปน และเพียงพอ เพื่อพิทักษรักษาเอกราช อธิปไตย ความมั่นคงของรัฐ สถาบันพระมหากษัตริย ผลประโยชนแหงชาติ และการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริยทรงเปนประมุขและเพื่อการพัฒนาประเทศ

สวนที่ ๓
แนวนโยบายดานการบริหารราชการแผนดิน
มาตรา ๗๘ รัฐตองดําเนินการตามแนวนโยบายดานการบริหารราชการแผนดิน ดังตอไปน
(๑) บริหารราชการแผน ดิน ใหเปน ไปเพื่อการพัฒนาสังคม เศรษฐกิจ และความมั่น คงของประเทศอยางยั่งยืน โดยตองสงเสริม การดําเนิน การตามปรัช ญาเศรษฐกิจพอเพียงและคํานึงถึงผลประโยชนของประเทศชาติในภาพรวมเปนสําคัญ
(๒) จัดระบบการบริหารราชการสวนกลาง สวนภูมิภาค และสวนทองถิ่น ใหมีขอบเขตอํานาจหนาที่ และความรับผิดชอบที่ชัดเจนเหมาะสมแกการพัฒนาประเทศ และสนับสนุนใหจังหวัดมแผนและงบประมาณเพื่อพัฒนาจังหวัด เพื่อประโยชนของประชาชนในพื้นที่
(๓) กระจายอํานาจใหองคกรปกครองสวนทองถิ่นพึ่งตนเองและตัดสินใจในกิจการของทองถิ่นไดเอง สงเสริมใหองคกรปกครองสวนทองถิ่นมีสวนรวมในการดําเนิน การตามแนวนโยบายพื้น ฐานแหงรัฐ พัฒนาเศรษฐกิจของทองถิ่น และระบบสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ ตลอดทั้งโครงสรางพื้นฐานสารสนเทศในทองถิ่น ใหทั่วถึงและเทาเทียมกันทั่วประเทศ รวมทั้งพัฒนาจังหวัดที่มความพรอมใหเปนองคกรปกครองสวนทองถิ่นขนาดใหญ โดยคํานึงถึงเจตนารมณของประชาชนในจังหวัดนั้น
(๔) พัฒนาระบบงานภาครัฐ โดยมุง เนน การพัฒนาคุณภาพ คุณธรรม และจริยธรรมของเจาหนาที่ของรัฐ ควบคูไปกับการปรับปรุงรูปแบบและวิธีการทํางาน เพื่อใหการบริหารราชการแผนดินเปนไปอยางมีประสิทธิภาพ และสงเสริมให หนวยงานของรัฐใชหลักการบริหารกิจการบานเมืองที่ดีเปนแนวทางในการปฏิบติราชการ
(๕) จัดระบบงานราชการและงานของรัฐ อย่างอื่น เพื่อใหการจัดทํา และการใหบริการสาธารณะเปนไปอยางรวดเร็ว มีประสิทธิภาพ โปรงใส และตรวจสอบได โดยคํานึงถึงการมีสวนรวมของประชาชน
(๖) ดําเนินการใหหนวยงานทางกฎหมายที่มีหนาที่ใหความเห็นเกี่ยวกับการดําเนินงานของรัฐตามกฎหมายและตรวจสอบการตรากฎหมายของรัฐ ดําเนินการอยางเปนอิสระ เพื่อใหการบริหารราชการแผนดินเปนไปตามหลักนิติธรรม
(๗) จัดใหมีแผนพัฒนาการเมือง รวมทั้งจัดใหมีสภาพัฒนาการเมืองที่มีความเปนอิสระ เพื่อติดตามสอดสองใหมีการปฏิบัติตามแผนดังกลาวอยางเครงครัด
(๘) ดําเนินการใหขาราชการและเจาหนาที่ของรัฐไดรับสิทธิประโยชนอยางเหมาะสม


สวนที่ ๗
แนวนโยบายดานเศรษฐกิจ
มาตรา ๘๓ รัฐ ตองสงเสริมและสนับสนุน ใหมีการดําเนิน การตามแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง
มาตรา ๘๔ รัฐตองดําเนินการตามแนวนโยบายดานเศรษฐกิจ ดังตอไปน
(๑) สนับสนุนระบบเศรษฐกิจแบบเสรีและเปนธรรมโดยอาศัยกลไกตลาด และสนับสนุนใหมีการพัฒนาเศรษฐกิจอยางยั่งยืน โดยตองยกเลิกและละเวนการตรากฎหมายและกฎเกณฑที่ควบคุมธุรกิจซึ่งมีบทบัญญัติที่ไมสอดคลอง กับความจําเปน ทางเศรษฐกิจ และตองไมประกอบกิจการที่มีลักษณะเปนการแขงขันกับเอกชน เวนแตมีความจําเปนเพื่อประโยชนในการรักษาความมั่นคงของรัฐ
รักษาผลประโยชนสวนรวม หรือการจัดใหมีสาธารณูปโภค
(๒) สนับสนุนใหมีการใชหลักคุณธรรม จริยธรรม และหลักธรรมาภิบาล ควบคูกับการประกอบกิจการ
(๓) ควบคุมใหมีการรักษาวินัยการเงินการคลังเพื่อสนับสนุนเสถียรภาพและความมั่นคงทางเศรษฐกิจและสังคมของประเทศ ปรับปรุงระบบการจัดเก็บภาษีอากรใหมีความเปนธรรมและสอดคลอง กับการเปลี่ยนแปลงของสภาพเศรษฐกิจและสังคม
(๔) จัดใหมีการออมเพื่อการดํารงชีพในยามชราแกประชาชนและเจาหนาที่ของรัฐอยางทั่วถึง
(๕) กํากับใหการประกอบกิจการมีการแขงขันอยางเสรีและเปนธรรม ปองกันการผูกขาดตัดตอนไมวาโดยทางตรงหรือทางออม และคุมครองผูบริโภค
(๖) ดําเนินการใหมีการกระจายรายไดอยางเปนธรรม คุมครอง สงเสริมและขยายโอกาสในการประกอบอาชีพ ของประชาชนเพื่อการพัฒนาเศรษฐกิจ รวมทั้งสงเสริมและสนับสนุน การพัฒนาภูมปญญาทองถิ่นและภูมิปญญาไทย เพื่อใชในการผลิตสินคา บริการ และการประกอบอาชีพ
(๗) สงเสริมใหประชากรวัยทํางานมีงานทํา คุมครองแรงงานเด็กและสตรี จัดระบบแรงงานสัมพันธและระบบไตรภาคีที่ผูทางานมีสิทธิเลือกผูแทนของตน จัดระบบประกันสังคม รวมทั้งคุมครอง ใหผูทํางานที่มีคุณคาอยางเดียวกันไดรับคาตอบแทน สิทธิประโยชน และสวัสดิการที่เปนธรรมโดยไม
เลือกปฏิบัติ
(๘) คุมครองและรักษาผลประโยชนของเกษตรกรในการผลิตและการตลาด สงเสริม ให้สินคา เกษตรไดรับผลตอบแทนสูงสุด รวมทั้งส่งเสริม การรวมกลุ่ม ของเกษตรกรในรูป ของสภาเกษตรกรเพื่อวางแผนการเกษตรและรักษา ผลประโยชนรวมกันของเกษตรกร
(๙) สง เสริม สนับสนุน และคุมครองระบบสหกรณ ให เป์น อิสระ และการรวมกลุ่มการประกอบอาชีพหรือวิชาชีพตลอดทั้งการรวมกลุมของประชาชนเพื่อดําเนินกิจการดานเศรษฐกิจ
(๑๐) จัด ให มี สาธารณูปโภคขั้นพื้นฐานอันจำเปน ตอ การดำรงชีวิต ของประชาชนเพื่อประโยชนในการรักษาความมั่นคงของรัฐ ในทางเศรษฐกิจ และตองมิใหสาธารณูปโภคขั้น พื้นฐานอันจําเปนตอการดํารงชีวิตของประชาชนอยูในความผูกขาดของเอกชนอันอาจกอความเสียหายแกรัฐ
(๑๑) การดําเนิน การใดที่ เป์น เหตุ ให โครงสร้างหรือ โครงขายขั้นพื้นฐานของกิจการสาธารณูปโภคขั้นพื้นฐานของรัฐอันจําเปนตอการดํารงชีวิตของประชาชน หรือเพื่อความมั่นคงของรัฐตกไปเปนกรรมสิทธิ์ของเอกชน หรือทําใหรัฐเปนเจาของนอยกวารอยละหาสิบเอ็ด จะกระทํามิได้
(๑๒) สงเสริมและสนับสนุน กิจการพาณิชยนาวี การขนสงทางราง รวมทั้ง การดําเนินการ ตามระบบบริหารจัดการขนสงทั้งภายในและระหวางประเทศ
(๑๓) สงเสริมและสนับสนุน องคกรภาคเอกชนทางเศรษฐกิจทั้งในระดับชาติ และระดับทองถิ่นใหมีความเขมแข็ง
(๑๔) สงเสริม อุตสาหกรรมแปรรูป ผลผลิต ทางการเกษตร เพื่อให เ กิ ด มู ล ค า เพิ่ ม ในทางเศรษฐกิจ
...