ครูปฐมวัยร่วมแบ่งบันแนวคิด
การพัฒนาทักษะการเรียนของเด็ก โดยใช้บทบาทสมมติในการเขียนหนังสือเป็นความท้าทาย คือ การจูงใจให้นักเรียนเขียนได้ด้วยตัวเอง ทำให้นักเรียนมีความกระตือรือร้น ให้นักเรียนมีหัวข้อการเขียน และจดจ่ออยากเขียน นักเรียนวางแผนโครงสร้างได้มากทีเดียว นักเรียนมีความตื่นเต้นมาก พอจบคาบนักเรียนได้รู้มาตรฐานการเขียนและเรื่องที่เกี่ยวข้อง ความเข้าใจนี้จะทำให้เขาพัฒนาได้ต่อจากนี้ ส่งเสริมให้นักเรียนมีส่วนร่วม นักเรียนก็จะมีความกระตือรือร้นมากขึ้น นักเรียนจะปฏิสัมพันธ์ส่งเสริมการเรียนรู้มากขึ้นและเมื่อผู้ใหญ่มีส่วนร่วมในบทบาทสมมติประโยชน์จากความสัมพันธ์เกิดขึ้นคือ ช่วยให้เด็กเข้าใจวิธีพูด และฟังคนอื่น และการเข้าใจเรื่องราวจะทำให้นักเรียนตื่นเต้น ประโยชน์ที่เห็นชัดคือ เป็นโอกาสให้นักเรียนคิดว่าอยากเขียนอะไร เป็นการแสดงเป็นตัวอย่างให้เด็กนักเรียนเห็นและมีประโยชน์มาก โดยเฉพาะเมื่อนักเรียนไม่ค่อยมีความมั่นใจในตัวเองและนอกจากเรื่องคือ จัดเวลามีส่วนร่วมกับนักเรียนในมุมกิจกรรมอื่นๆ ไม่ใช่แค่บทบาทสมมติเป็นอย่างเดียวจะเห็นว่านักเรียนได้มีความรู้สึกการสังเกตมากขึ้น การเรียนแบบบทบาทสมมติทำให้เกิดประโยชน์ต่อนักเรียน นักเรียนมีความรู้สึกชอบในการเรียนรู้
