เมื่อเช้าเวลาประมาณ 05.15 น.ครูอ้อยขับรถออกจากบ้าน  บริเวณพื้นผิวถนนแห้งแต่ยังไม่สนิท  มีบางบริเวณน้ำเจิ่งอยู่

*****

พอขับมาถึงทางแยกที่จะขึ้นไปรัชโยธิน  บริเวณนั้นเป็นที่ต่ำ และมีน้ำเจิ่งตลอด  ยิ่งฝนตกแบบนี้  ตลอดทั้งคืนและเพิ่งหยุดไปนี่   น้ำนองสูงมาก  ครูอ้อยวิ่งซ้ายมาตลอด  พอมาถึงแยก  มีรถมอเตอร์ไซค์  ซ้อนคนมา  ปกติเห็นมอเตอร์ไซค์ครูอ้อยจะไม่ใกล้เลย

*****

ครูอ้อยมาทางซ้ายเพื่อจะเข้าขวา   แต่เขาขี่มอเตอร์ไซค์  จะเข้าขวาเหมือนกัน  ระหว่างนั้น ครูอ้อยเหยียบน้ำกระเด็นไปถึงเขา...ทั้งสองคนสามีภรรยา   ครูอ้อยได้ยินเขาสบถใส่ครูอ้อยดังลั่น  ดูการแต่งกายเขาสวมขาสั้นทั้งสามีภรรยา  ครูอ้อยไม่ได้หนี  ต้องการจะขอโทษเขา   แต่จังหวะนั้น  รถมากเลยขับไปช้าๆตามแท็กซี่ไป  ทั้งที่แซงขวาไปได้   เขาทั้งสองคนรีบมากที่จะมาด่า หรือชี้หน้า  ครูอ้อยมองเขาและพูดว่า....ขอโทษ

*****

ในยามนี้  ฝนตกแบบนี้  การเปียกน้ำเป็นเื่รื่องปกติ   แต่ยังเช้าอยู่เขาคงไม่อยากให้ตัวเองเปียกน้ำ  ครูอ้อยรู้สึกผิดมาตลอดทางจนมาถึงที่ทำงาน...จึงได้เขียนบันทึกนี้...ขอโทษ   ไม่ได้ตั้งใจ  หรือเจตนาทำให้ท่านเปียก

*****

เวลาขับรถสี่ล้อ  ต้องระวังนะคะ   ผ่านคนเดินไปมา  ต้องเบรคช้าๆ หรือหยุดให้เขาไปก่อน   แต่ไม่รู้ว่า คันหลังเขาจะเข้าใจเจตนาของเราหรือไม่   หากหยุดหรือเบรคให้คนเดินปลอดภัย  แล้วเราผู้ขับขี่ยวดยาน...ประสบอุบัติเหตุ  คงจะไม่มีใครรับผิดชอบให้เราได้

*****

กรณีของครูอ้อยเช้านี้ก็เช่นกัน  ฝ่ายชั่วในตัวครูอ้อยบอกว่า......อ้าวหน้าฝน จะไม่เปียกกันเลยหรือ

*****

ฝ่ายดีในตัวครูอ้อยบอกว่า.....เขากำลังจะไปทำงานมั้ง  ไม่อยากให้ชุดเครื่องแบบเปียก  ต้องขอโทษเขานะครูอ้อย

*****

ฝ่ายชั่วในตัวครูอ้อยบอกว่า.....ก็ขอโทษแล้วนี่  จะให้จ่ายค่าทำขวัญกันเหรอ

*****

เห็นไหมคะ  ...ถกเถียงกันไปมาในใจครูอ้อยว้าวุ่น....อย่างไรก็ขอโทษทางออนไลน์นี้ละกัน   คราวต่อไป   จะไม่ใกล้รถมอเตอร์ไซค์อีกเลย