เป็นครูด้วยหัวใจที่อยากเป็น

ครูสอนดี

                สภาพปัจจุบันที่เราพบเจอกันอยู่ในขณะนี้คือ ภาพอนาคตการสอนของครู ที่เราต่างก็ให้ความสำคัญน้อยลง การสอนที่ครูเคยบอกกล่าวด้วยความรัก บอกกล่าวด้วยความหวังดี คอยตักเตือนและพร่ำสอนให้ทำในสิ่งที่ถูกที่ควรและคอยย้ำเตือนว่าสิ่งใดที่เป็นความดี ความงามที่ควรทำเพื่อประโยชน์ส่วนรวมและอะไรก็ตามที่เราควรเสียสละเพื่อคนอื่นให้มากเข้าไว้ เพื่อให้รู้ว่ายังมีสิ่งที่ควรพึงกระทำมากกว่าการเห็นแก่ประโยชน์ส่วนตน และสิ่งที่เรากระทำนั้นย่อมมีประโยชน์ นี่คือหน้าที่ของครูที่พึงกระทำกับเด็ก สิ่งที่ครูต้องคำนึงถึงและควรมาก่อนเหตุผลอื่นใดทั้งสิ้น

                บางทีด้วยหน้าที่การงานและการให้ความสำคัญกับบทบาทหน้าที่ของครูที่มีอยู่นั้นอาจลดน้อยลง แต่ครูดีก็ยังมีให้เห็นกันอยู่ครูที่พร้อมจะดูแลเด็ก ครูที่ยอมเหนื่อยแต่ไม่ยอมท้อด้วยบทบาท หน้าที่ที่ครูแสดงออกมาจากจิตวิญญาณของความเป็นครูอย่างแท้จริง และความต้องการให้เด็กเป็นคนดี มีความสุขอยู่ในสังคมพร้อมด้วยสติปัญญา ครูที่ไม่ยอมขาดสอน ครูที่ห่วงว่าถ้าขาดครูเด็กจะเป็นอย่างไร และครูที่มุ่งพัฒนาตนเองเพื่อกลับไปสร้างฝันของเด็กให้เป็นจริงไม่ใช่เพื่อประโยชน์ของตนเองอย่างแท้จริง ไม่ใช่เพื่อความต้องการภายในของตนเองเป็นแรงขับเพื่อตอบสนองความต้องการภายนอกอย่างที่คนอื่นๆต้องการ แต่เหนืออื่นใดครูเพียงแค่ต้องการมาพัฒนาตนเองเพื่อกลับไปพัฒนาเด็กๆของครูอย่างแท้จริง

                วันไหนที่เด็กไม่มีครู วันนั้นการศึกษาคงน่าถดถอย ครูที่มีจิตวิญญาณของความเป็นครูอย่างหาที่ใดเปรียบเปรยไม่ได้ ครูที่ต้องการสร้างคน สร้างจิตวิญญาณให้เกิดขึ้นเหมือนกับครู ไม่ต้องเหมือนหรือเป็นอย่างที่ครูหวัง แต่เป็นคนดีในแบบของตัวเธอเองเพียงเท่านี้ก็คงไม่ต้องการอะไรแล้ว ความหวังของคนเป็นครูแท้จริงแล้วแค่เห็นเด็กที่ตนเองสอนและสร้างมากับมือได้เติบโตบนเส้นทางที่เขาพร้อมจะเป็น รักและศรัทธาในวิชาชีพเหมือนอย่างที่ครูรัก ไม่ว่าจะเป็นอะไรขอแค่เป็นคนดีเท่านี้เอง ความสุขที่ครูรอคอยคงได้เห็นไม่มากก็น้อย และจะมีสักกี่คนที่จบออกจากรั้วโรงเรียนไปแล้วได้เดินย้อนกลับมาหาครูผู้สร้างเขา สร้างเขาเหมือนกับสร้างงานชิ้นหนึ่งเพียงแต่เป็นงานที่มีชีวิต มีจิตใจ สัมผัสและจับต้องได้เท่านั้นเอง ความต้องการของครูไม่ได้อยู่ที่อะไร หรือคาดหวังความมั่งคั่งร่ำรวย ถ้าหากแต่เราได้สัมผัส ความเป็นครูจากครูที่มีหัวใจของความเป็นครูอย่างแท้จริง แท้จริงแล้วก็คือคนที่มากด้วยความรักและความเมตตานั่นเอง

                เพียงแค่ครูมีหัวใจ มีความรัก พากเพียรที่จะสั่งสอนเด็กนักเรียนของตนเองให้เป็นคนดี คนหนึ่งเพียงเท่านี้ก็เป็นครูที่ดี เป็นครูในดวงใจของเด็กหลายๆคนก็คงพอแล้ว ไม่ต้องเหมือนใครเป็นครูดีที่อยู่ในใจของศิษย์ก็เพียงพอ.....