ถึงแม้เราไม่ได้บอกหมอที่เป็นคุณหมอประจำเรา แต่เราก็ไม่สามารถปฏิเศษ ผลเลือดที่ออกมาได้ ว่า เราไม่มีวินัยต่อการกินยา
ปริมาณยาลดลงเรื่อย ๆ จากวันละ 4 เม็ดเป็น 3 เม็ด เป็น 2 เม็ดและ 1 เม็ดตามลำดับ มันน่าเบื่อที่สุดสำหรับการที่ต้องมีวินัยในการกินยามาก ๆ จนวันหนึ่งได้เดินทางไปซื้อของที่ต่างจังหวัดทางภาคอีสานหลายวัน อาการโรคดีขึ้นทำให้เราขี้เกียจกินยาและไม่สนใจที่จะนำยาติดไปต่างจังหวัดด้วยและอาทิตย์นั้นเองทำให้เรารู้ว่า การขาดการกินยาอย่างต่อเนื่องเป็นอย่างไร...?
เดินซื้อของกับสามีไปเรื่อย ๆ อาการอ่อนเพลียผิดปกติเริ่มเข้ามาเงียบ ๆ ไม่ได้สนใจอะไรคิดแต่เพียงว่า เพราะอากาศที่ร้อนจัดจึงทำให้เป็นอย่างนี้ แต่ไม่ใช่เพียงเท่านั้น อาการกระหายน้ำเริ่มมากขึ้น จึงตัดสินใจเดินไปหาซื้อน้ำเย็นมาดื่ม เฮ้อ สดชื่นขึ้นละ และเริ่มเดินซื้อสินค้าต่อโดยพยายามไม่ใส่ใจอาการผิดปกติที่เกิดขึ้น ช่วงเย็นของวันนั้นหลังจากเดินซื้อสินค้า กลับมาถึงห้องพักเหนื่อยมาก หลับไปโดยไม่ได้อาบน้ำ นอนสักพักเหมือนจะดีขึ้น แต่อาการหัวใจเต้นแรงและเบาสลับกันทำให้เรารู้สึกผิดปกติ....
อดทนและทำภารกิจจนเสร็จสิ้นวันสุดท้าย ร่างกายเริ่มอ่อนแอลง อาการเหนื่อย หอบ และอยากแต่จะกินน้ำหวานเริ่มเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ตอนนี้เราเริ่มรู้สึกตัวแล้วละว่าที่เป็นอย่างนี้ เพราะอาการ หยุดยา....
.......หลังจากกลับมาถึงพิษณุโลก รีบกินยาโดยด่วน โดยกินยาตามที่หมอสั่ง สองสามวันทีเดียวอาการจึงดีขึ้นเหมือนเดิม ยังไม่เท่านั้น ถึงแม้เราไม่ได้บอกหมอที่เป็นคุณหมอประจำเรา แต่เราก็ไม่สามารถปฏิเศษ ผลเลือดที่ออกมาได้ ว่า เราไม่มีวินัยต่อการกินยา จึงอยากให้ทุกคนที่เป็น ทัยรอยด์ ทุกคนปฏิบัติตามคำสั่งหมออย่างเคร่งครัด
................โดยส่วนตัวเราแล้ว การขี้เกียจและไม่ใส่ใจในการกินยาครั้งนี้ ทำให้เราได้รับบทเรียนราคาแพงที่ไม่มีวันลืมได้ เลยค่ะ...
ขอบคุณมากค่ะ การแชร์ประสบการณ์โดยนกพยายามเขียนแบบเข้าใจง่าย ๆ พื้น ๆ เชื่อว่าอาจได้ประโยชน์สำหรับคนที่กำลังประสบอยู่ค่ะ ขอบคุณมากค่ะ