เพื่อนมนุษย์คนหนึ่ง

วันนี้ ตอนเช้ามาถึงที่ทำงาน ก็ได้ให้บริการนักศึกษาพิการ (บกพร่องทางการได้ยิน ) ตั้งแต่เช้า นักศึกษารายนี้ หน้าตาตื่นมาหาบอกว่า ทางสำนักวิทยบริการได้ทวงหนังสือโดยบอกผ่านอาจารย์ที่ปรึกษามา ตอนแรกก็ได้แต่บอกว่าไม่ได้ทำ ไม่ได้ยืม สอบถามที่ไปที่มาก็เลยพอได้ทราบว่า ตัวเองให้บัตรเพื่อนร่วมห้องไปยืมตั้งแต่ปี 2554 แล้วเพื่อนที่ยืมก็หยุดเรียนออกไปแล้ว ทั้งทีี่หนังสือยังไม่ส่งคืน ตัวเองไม่กล้าที่จะไปส่ง หรือติดต่อกับทางสำนักฯ เราก็เลยได้ไปเป็นล่ามช่วยติดต่อประสานให้ ก็เลยมานั่งคิดเล่น ๆว่า" ความพิการบางครั้งก็อาจทำให้ถูกเอารัดเอาเปรียบจากคนรอบข้างเสมอ" โดยเฉพาะเพื่อนนักศึกษาที่ปกติ ความเอื้ออาทรในฐานะที่เขาเป็นเพื่อนมนุษย์คนหนึ่ง ลดน้อยลงไปทุกทีในสังคมปัจจุปัน เราที่มีร่างกายครบทั้งทางร่างกายและจิตใจ ควรที่จะเห็นอกเห็นเขาให้ความช่วยเหลือในฐานะที่เขาเป็นหนึ่งของสมาชิกของโลก