ปริศนาธรรม
สัปดาห์ที่แล้วกล่าวถึงวันเกิด ครั้งนี้ขอนำเสนอข้อคิดเกี่ยวกับงานศพ เป็นพิธีกรรมที่เราคุ้นเคย แต่อาจไม่ทราบถึงความหมายที่แท้จริง หรืออาจตีความหมายต่างๆ นานา ในอีกแง่มุมหนึ่งที่ขอนำเสนอ
การรดมือผู้ตาย มุ่งเตือนสติผู้ร่วมงานว่าตายไปแล้ว เอาอะไรติดตัวไปไม่ได้
เอาเงินเหรียญใส่ปาก เตือนว่าแม้บาทเดียวก็เอาไปไม่ได้
มัดตราสังข์สามเปราะ มัดที่คอ หมายถึง บ่วงรักลูก มัดที่มือคือสามี/ภรรยา มัดที่เท้าคือทรัพย์สมบัติ หากติด 3 บ่วงนี้ ต้องเวียนว่ายตายเกิด
เคาะโลงรับศีล บอกคนที่มาร่วมงานว่าอย่าประมาท เมื่อตายไปจะหมดโอกาสทำความดี
จุดตะเกียง/เทียนหน้าศพ การเกิดของคนเราต้องการแสงสว่าง ต้องมีธรรมะเป็นประทีป
สวดอภิธรรม มักสวดเป็นภาษาบาลี เพื่อคนมีชีวิตอยู่จะได้นำหลักธรรมไปปฏิบัติ
นิมนต์พระจูงหน้าศพ สอนคนที่ยังอยู่ให้เดินตามหลังพระคือตามพระธรรมคำสอน
เวียนเทียนซ้าย 3 รอบ การเวียนว่ายตายเกิดใน 3 ภาพคือ กามภพ รูปภพ อรูปภพ จะเป็นทุกข์ไม่รู้จบสิ้น
ใช้น้ำมะพร้าวล้างหน้า คือผู้ผ่านเข้าสู่มรรคผลนิพพาน ต้องชำระจิตใจให้สะอาด
การแปรรูปหลังจากเผา เขี่ยเถ้าให้เป็นรูปร่างเพื่อจะได้กลับชาติใหม่ตามวิบากกรรมของตน
ขอบคุณบทความจากฟอร์เวิร์ดเมล์
หลวงปู่เคยท่องกลอน (ภาาาอิสาน) ทำนองว่า ......มีสามี/ภรรยาเหมือนมีเชือกผูกศอก....มีลูกเหมือนมีปลอกผูกคอ....มีทรัพย์เหมือนมี??? ฟังไม่ทัน .อะไรประมาณนี้นะครับ......แต่สุดท้ายก็คือการมัดตราสัง......
ขอบคุณที่ให้ความรู้เพิ่มเติมค่ะ