วันนี้หนูประทับใจหลวงปู่ที่เมตตาให้หนูฝึก “การทำทาน”
เป็นความรู้สึกไร้ที่ติกับตนเอง แล้วตอนที่จบข้างในก็อธิษฐานอย่างที่ครูสอนว่า
“ขอให้ข้าพเจ้าละได้ซึ่งอาสวะกิเลสทั้งปวง”
ครูให้คำนี้มานานแล้ว ข้างในก็จะดังขึ้นมาให้ระลึกกับตนเองในการทำทาน เหมือนตอนนั้นเลยค่ะ
ที่ถูกหลวงปู่ถามว่า
“ปรารถนาโชคดีอะไร ชีวิตนี้อยากได้โชคดีอะไร”
คำที่ดังขึ้นมา คือ คำที่ครูนำพาเข้าไปสำรวจแล้วพบว่าคือ คำนี้
“ปรารถนาจะพ้นทุกข์เจ้าค่ะ”
หลวงปู่ถามย้ำแบบยิ้ม ๆ “ทุกแท้บ้อ”
ตอบท่านว่า “ทุกข์มากเลยเจ้าค่ะ ที่ดิ้นรนอยู่ทุกวันนี้ก็เพราะปรารถนาจะพ้นทุกข์”
แล้วครูก็ย้ำกับหนูให้เพียรในสิ่งที่ยังพร่อง
เพราะหนูยังเป็นผู้โง่ พร่องในทุกสิ่งอย่าง ที่เป็นทางดำเนินคือ
“ทาน ศีล และภาวนา”
ครูทำให้เห็นเป็นต้นแบบ พาให้ทำ ชี้ให้ทำ
การที่ได้มาภาวนาอยู่ในวัดทุก ๆ เสาร์อาทิตย์ก็เพราะครูชี้ทางมา
ก็จะพยายามกับตนเองเจ้าค่ะ
ทำธรรม ปฏิบัติๆ ให้ถึงพร้อม สาธุ สาธุ สาธุเจ้าค่ะ
