ณ ขณะที่นั่งภาวนา มอง การรักษาของแพทย์ แล้วได้ยินเสียงคุณยายท่านร้อง ทุกครั้งที่ขยับ ใจหนูมีทั้งปีติ สลับกับความรู้สึก
“กราบขอบพระคุณ”
“ลูกศิษย์ท่านไม่ได้เศร้าหมอง แล้วก็บอกหมอว่า อย่างนี้แหละค่ะ พอขยับท่านจะร้องนิดหนึ่ง”
ใจหนูคิดขึ้นมา
“ครูบาอาจารย์ท่านเมตตาให้มาเห็น”
สอดรับกับคำสอนที่หลวงปู่เมตตาสอนครั้งล่าสุดว่า
“การเกิดมันเป็นทุกข์ ชาติปิทุกขา ชราปิทุกขา ความแก่มันเป็นทุกข์”
ภาพการดูแลท่านอย่างคล่องแคล่วของลูกศิษย์ที่ใกล้ชิด การดูแลด้วยความเคารพของหมอ ที่ทั้งการมาและการกลับไป ท่านก็ก้มลงกราบทำความเคารพ
ระหว่างที่พยาบาลดูดเสมะ ใจหนูเคลื่อนไปที่ความเป็นห่วงหนักขึ้นมา
ระลึกถึงคำสอนครูว่า
“อย่าให้จิตเคลื่อนไปที่ความเศร้าหมอง”
จึงกลับมาที่การทำความรู้กับตนเอง
ภาพที่เห็นคือ “บทธรรมข้อใหญ่” พอดูเสมหะเสร็จ ลูกศิษย์เตรียมกับข้าวให้ท่านทาน
ท่านมองมาด้วยความเมตตารู้สึกปีติอยู่ภายใน
ธรรมนำพา......
เป็นกำลังใจให้ทั้งคุณยายและคุณหลานนะคะ