เข้าไปกราบลาหลวงปู่วันที่ 19 สิงหาคม 2555 เป็นวันที่ตั้งใจจะปฏิบัติให้ดีที่สุดตามคำสั่งของครู เป็นวันที่ 22 ใน 90 วันที่เราจะมาประเมิน หลังจากนั่งรอพระและญาติโยมจากวัดอื่นที่มากราบขอขมาหลวงปู่เสร็จ หนูและน้องภัสก็ขอโอกาสเข้าไปกราบลาหลวงปู่
ท่านมองเห็นแล้วก็ยิ้มเอ่ยว่า
“ลูกศิษย์ 2 ตัวมาแล้ว”
หนูและน้องกราบพระบรมสารีริกธาตุแล้วก็หันมากราบหลวงปู่ ท่านเอ่ยว่า
“มีอะไรหล่ะ”
หนูตอบว่า
“มากราบลากลับบ้านเจ้าค่ะหลวงปู่”
“อยู่วัดก็คิดถึงบ้านเบาะ”
หนูยิ้มแล้วก็หันไปหาน้อง
“หนูจะขอโอกาสกลับไปทำงานเจ้าค่ะหลวงปู่ พอดีวันนี้ต้องไปนนทบุรี”
“ไปทำอะไรหล่ะ”
“ไปประชุมเจ้าค่ะ”
“ไปทำงานของเภสัชเบาะ”
เจ้าค่ะ”
แล้วท่านก็หันไปยิ้มกับน้องภัสแล้วเอ่ยว่า “นั่นเด๊ะซะ”
หนูก็อาทิตย์หน้าต้องไปเข้าค่ายเจ้าค่ะหลวงปู่ หลวงปู่พยักหน้าแล้วเอ่ยว่า “ตั้งใจเรียนให้มันจบเด้อ”
“จะกลับไปก็ให้โชคดี”
หลวงปู่หันมาหาหนูแล้วถามว่า “อยากได้โชคดีอะไรหล่ะ ปรารถนาอะไร”
จากเดิมหนูนั่งท่าเทพธิดาพร้อมกราบลา พอๆได้ยินเสียงข้างในที่ตอบหลวงปู่หนูทรุดลงนั่งพับเพียบตั้งสติแล้วก็เอ่ยไปอย่างมั่นคงว่า
“หนูปรารถนาพ้นทุกข์เจ้าค่ะหลวงปู่”
หลวงปู่ยิ้มปนหัวเราะแล้วเอ่ยว่า “ทุกข์แท้เบาะ”
หนูยิ้มแล้วตอบหลวงปู่อย่างเบิกบานและมั่นคง พร้อมกับเป็นความรู้สึกตื้นตันอยู่ภายในว่า
“ทุกข์มากเลยเจ้าค่ะหลวงปู่ ที่ดิ้นรนอยู่ทุกข์วันนี้ก็ปรารถนาจะพ้นทุกข์เจ้าค่ะ”
หลวงปู่เอ่ยว่า “การเกิดมันเป็นทุกข์ ชาติปิทุกขา ชราปิทุกขา มรณังปิทุกขัง การตายมันเป็นทุกข์ให้เพียรเอา”
เหมือนหนูได้ยินเพียงเท่านี้เจ้าค่ะ แล้วก็มานึกขึ้นได้อีกว่า หลวงปู่บอกให้ ภาวนาตั้งแต่ตื่น เหมือนตื่นขึ้นมาแล้วเอยว่า “สวัสดี” แล้วท่านก็หันมาว่า สวัสดี ภาษาอังกฤษว่ายังไงฮึ
“Good morning เจ้าค่ะ น้องภัสได้ท๊อปภาษาอังกฤษด้วยเจ้าค่ะ”
น้องภัสจึงได้โอกาสรายงานว่า “สอบวัดผลได้ท๊อปวิชาภาษาไทยและอังกฤษ”
หลวงปู่หันมาเทศน์สอนอีกว่า
“ให้มาสั่งสม เสาร์อาทิตย์หน้าก็ให้มา สั่งสมทรัพย์ภายใน สั่งสมทรัพย์ภายนอก สั่งสมไปเรื่อย ๆ เดี๋ยวมันก็เต็ม”
แล้วท่านก็ถามหาครู หนูจึงได้กราบเรียนท่านว่า “ครูไปรับน้องบอยที่บ้าน ออกไปกับทุ่ง”
ท่านยิ้ม พอจะออกมาหลวงปู่หันไปรอบ ๆ แล้วก็ให้พระอุปฐากยกน้ำเปล่าและน้ำส้มมาให้บอกว่าให้เอาไปที่สำนักแม่ชี หนูจึงกราบลาแล้วก็ออกมาด้วยความปลื้มปีติในใจ
