เรียนรู้กลยุทธ์นี้มาจากการสังเกต อ.JJ แห่ง มข.นี่เอง

UKM ต่างๆ จะมีทีม KM ที่เข้มแข็มอยู่แล้ว ในทีมก็จะมีการแบ่งหน้าที่กันอย่างชัดเจน แต่ละกิจกรรมที่ผ่านไป บุคลากรในทีมงานก็จะมีความชำนาญมากขึ้นเรื่อยๆ จัดการความรู้ได้มากขึ้นเรื่อยๆ

ใน blog จะมีสมาชิกหน้าใหม่ เดินเข้ามาร่วมใน gotoknow อยู่เรื่อยๆ เข้ามาเรียนรู้ มา KM ฯลฯ มือใหม่หลายท่าน ได้เข้ามาสร้างสรรค์สังคม blog ให้สดใสเพิ่มขึ้นกับบันทึกที่น่าอ่านอีกหลายชิ้น

และอีกหลายคน เข้ามาสร้างความสดใสในช่วงแรกๆ ด้วยบันทึกที่น่าอ่าน แต่เวลาผ่านไป บันทึกไม่ค่อยปรากฏสู่สายตามากนัก

เรื่องของเวลา หรือข้อจำกัดอื่นๆ อาจจะเป็นข้ออ้างสำคัญ แต่อีก  เหตุผลคือ ไม่กล้าเขียน เพราะเห็นบันทึกอื่นๆแล้ว เค้าเขียนดีกว่า ให้สาระความรู้ดีกว่า เขียนไปก็อายเค้า เลยอายที่จะเขียน  แล้วก็ไม่รู้จะเอาอะไรมาเขียนดี

จากเหตุผลคล้ายๆกัน เมื่อมีกิจกรรม UKM จัดขึ้น เมื่อติดตามรายละเอียดว่าจะมีการแลกเปลี่ยน ปรึกษาหารือ หรือ วางยุทธศาสตร์ในประเด็นใดบ้าง หรือ ขอเชิญแสดงข้อคิดเห็นในบล็อกนี้หน่อย มีหลายท่านไม่กล้าร่วมแสดงความคิดเห็น

แต่พอคุยนอกรอบ ถามแบบทีเล่นทีจริง  หลายท่านที่นายบอนมีโอกาสได้พบกลับพูดได้เป็นฉากๆ เสนอไอเดียได้หลากหลายว่า ควรจะทำแบบนั้น ควรจะ.....แบบนี้


คนเขียนบล็อกมือใหม่ ก็มีความรู้และมุมมองที่ดีๆเช่นกัน  แต่ไม่ค่อยแสดงออก

นอกจากทีมงาน UKM ที่ทำงานด้วยกันจนรู้ใจรู้ฝีมือแล้ว คนเขียนบล็อก - อ่านบล็อกหลายท่าน ก็มีสิ่งที่ดีๆซ่อนอยู่ ที่รอวันถูกค้นพบและถูกนำมาใช้


บันทึกตอนนี้ นายบอนก็หยิบมุมมองของคนเขียนบล็อกกลุ่มนี้แหละครับ  ที่ให้ทัศนะมาว่า ทีม UKM สามารถดึงคนเขียนบล็อกมือใหม่ เข้าร่วมกิจกรรม UKM ได้ เริ่มจากมอบหมายงานชิ้นเล็กๆให้เขาได้มีส่วนร่วม

เมื่อได้ร่วมงานกัน อีกฝ่ายได้ร่วมแสดงออก ย่อมจะทำให้เรารู้จักอีกฝ่ายดีขึ้น มากกว่าการติดตามอ่านจากงานเขียนบันทึก หรือข้อคิดเห็นที่สะท้อนออกมาในบล็อกต่างๆ

เมื่อ อ. JJ ตั้งประเด็นสำคัญ ระดมความคิดเห็น ท่านมักจะส่งประเด็นนั้นไปถึง blogger หลายท่าน ให้เข้ามาร่วมแชร์ ร่วม แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันหน่อย

เริ่มจากสิ่งเล็กๆ เพิ่มความสำคัญ เพิ่มโอกาสค้นพบมุมมองใหม่ๆ ทีมงานใหม่ๆ ที่จะเข้ามาร่วมเติมเต็มหลายสิ่งในแต่ละ UKM ให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น