การเริ่มต้นของการเรียกร้องสิทธ์หน้าที่สู่การเป็นคนอิสระ

การเริ่มต้นของการเรียกร้องสิทธ์หน้าที่สู่การเป็นคนอิสระ

                เป็นการกล่าวถึงของนักโทษที่ถูกจำคุกโดยไม่เป็นธรรมที่มีการเปรียบเทียบโดยคน 3 คนจากทั่วโลกที่ต้องการเรียกร้องอิสระจากการเป็นนักโทษ เพราะเหตุที่เกิดขึ้นนั้นไม่ใช่การกระทำของตน แต่เป็นการใช้สิทธิ์และนโยบายการรัฐประหาญ

โดยคนที่ 1 คือ ทาฮีร์ ฮัสเซนที่เป็นหนุ่มอังกฤษถูกกล่าวข้อหาที่ไม่เป็นธรรมจากเรื่องของการเดินทางไปเยี่ยมญาติ ที่กลายมาเป็นคนฆาตรกรรม ทำให้ ทาฮีร์ โดนตัดสินข้อหาดังกล่าวนี้ คือ การประหารชีวิต เป็นการกล่าวโทษที่รุนแรงมากในช่วงของ ค.ศ 1988 ที่กลายมาเป็นฝันร้ายของคนหลายๆ คนในช่วงนั้น

โดยคนที่ 2 คือ มาเรีย ที่อยู่ในอีกโลกหนึ่งของลาตินอเมริกา ตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกัน หลังจากโดนจำคุกของการเกิดการรัฐประหารโดยระบอบเผด็จการ ในช่วง ค.ศ 1970 ที่ถูกทรมานอย่างมากอยู่ในเรือนจำเป็นเวลาหลายปี แต่ในที่สุด มาเรียก็ออกมาได้จากการใช้สิทธิมนุษยชนขององค์กรนิรโทษกรรมสากลของอังกฤษ

โดยคนที่ 3 คือ เดลานา ดาราบิ ชาวอิหร่านที่เป็นผู้บริสุทธิ์แต่รอความตายอยู่ในเรือนจำ ข้อหาของการฆาตรกรรมที่เดลานา ไม่ใช่คนทำเช่นกัน แต่เธอก็มีสิทธิ์ที่จะออกมาได้จากการใช้การเรียกร้องสิทธ์ของการใช้จดหมายจากผู้นำต่างๆ และกลุ่มคนต่างๆ ส่งมาให้เพื่อเรียกร้องสิทธิ์

ซึ่งทั้ง 3 คนนี้เป็นบุคคลที่บริสุทธิ์ได้โดนข้อหาที่เลวร้ายมาก แต่ความเลวร้ายก็ได้กลายมาเป็นการเรียกร้องใช้สิทธิ์ของตนมากขึ้นหลังจากถูกปลดปล่อยออกมา เพราะการช่วยเหลือของพวกเขาเป็นการเชื่อมโยงจากสื่อแรกคือจดหมายที่ส่งต่อเข้ามาจนกลายมาเป็นการประท้วงเรียกร้องขอความเป็นธรรมมากขึ้น ทำให้คนบริสุทธิ์ได้ถูกปลดปล่อยจากการกล่าวโทษที่ไม่เป็นธรรม

การนำไปประยุกต์ใช้ในสถานศึกษา

การตัดสินกล่าวหาโทษที่ไม่เป็นธรรมของวีดีทัศน์นี้ สามารถนำไปเพิ่มเติมในหลักสูตรของทางสังคมทางพลเมือง ที่เด็กหรือกลุ่มคนๆ ต่างได้เรียนรู้ในสิ่งที่เกิดขึ้นมาทั้งที่เป็นการกระทำโดยเจตนาหรือไม่เจตนาที่สามารถแก้ปัญหาเฉพาะหน้า ในเรื่องที่อาจจะเกิดขึ้นหรือไม่เกิดขึ้นก็ได้ เพราะเป็นเรื่องของการใช้สิทธิ์มนุษยชนที่เกิดจากคนคนหนึ่งที่ต้องก้าวออกไป อย่างการใช้จดหมายของนักโทษที่ทำให้พวกเขาหลุดพ้นมาได้จากการเรียนรู้