ด้วยจิตระลึกถึงแม่ๆผู้มีคุณ
" ความจริงจากลูกที่แม่ๆจะทราบ ในไม่ช้า "
เกร็ดแก้วพิสุทธิ์เลิศอำไพ   
สว่างใสคู่คงอยู่ในจิต
มรดกล้ำค่าในหมู่มิตร
ได้สถิตย์ประดับคู่ในกายา
หาอื่นใดเปรียบเทียบในโลกหล้า
... ฤาจะหาเทียบพิสุทธิ์นี้หนา
ความจริงใจบริสุทธิ์อยู่คู่มา
และเมตตา ญาติมิตรประสิทธิ์พลัน
เพียงพอแล้วเท่านี้ยิ่งใหญ่เหลือ
ท่านเมตตาจุนเจือเกื้อรังสรร
ข้าพเจ้าน้อมระลึกทุกคืนวัน
คุณอนันต์มากล้นพ้นดวงมณี
แม้ยามไกลใจใกล้แม่ไม่รู้
แต่ตัวผู้กล่าวขานประจักษ์ศรี
ประคับคองจิตตนด้วยไมตรี
เกื้ออารีผันจิตรห่างเพื่อฝึกตน
ยามไกลถิ่นจิตประวิงอาดูรนัก
ลูกจึงหักฝึกห่างไม่สับสน
เพื่อถอนจิตยกขึ้นจากวังวน
ตระหนักตนพ้นแล้วได้ค้ำจำรูญ
โอ้แม่ๆโรงครัวที่ฉันรัก
 โปรดตระหนักแจ้งในจิตอย่าได้สูญ
จงอย่าฟังคนอื่นว่าให้อาดูร
จงฟังเจ้าคำคูณกล่าวจากปากตน
เมื่อได้กลับจะกล่าวให้กระจ่าง
ย่อมสลางแจ่มชัดตามอักษร
ที่ลูกหมั่นร้อยเรียงเป็นคำกลอน
ล่องขจรเทิดคุณไว้นิจนิรันดร์
 
หยาดแก้วรัตตนิล***  ร้อยกรอง
ด้วยรักระลึกน้ำใจอันพิสุทธิ์ยิ่ง ของเหล่าแม่ๆของฉัน
สิทธิชัย  คำด่อน  (ลูกเป้ง) ๒๔ มิถุนายน ๒๕๕๕