ต้องขอบคุณ หมอ ป.ที่บันทึก
สมุดแสตมป์ที่หาย(ไปจากความทรงจำ) http://www.gotoknow.org/blogs/posts/496146 มันทำให้ชลัญนึกถึงของสะสมที่มีกะเขาเหมือนกันเมื่อครั้งเป็นสาวน้อยอยู่ เพื่อนๆเขาจะเก็บแสตมป์กันเป็นส่วนใหญ่ ชลัญก็เก็บบ้างในตอนแรก เรียกว่าไม่อยากตกเทรน แต่วิ่งไปแย่งเพื่อนไม่ทันเวลาทีมีจดหมายมา ที่ตู้จดหมายโรงเรียน อีกอย่างเป็นคนไม่ชอบเขียนจดหมาย ก็เลยเป็นการยากที่จะได้ แต่ด้วยความที่อยากมีของเก็บไว้ดูตอนที่แก่ ก็มาเห็นพี่ชายเวลาที่กลับมาบ้านมักมีการ์ดโทรศัพท์ ที่มีรูปสวยๆ ทิ้งไว้ที่บ้าน ก็เลยอยากที่จะสะสมการ์ดพวกนี้แหล่ะ เมื่อก่อนบัตรพวกนี้จะมีมาก เพราะไม่มีโทรศัพท์มือถือ ตู้โทรศัพท์สาธารณะก็จะเป็นตู้ที่ใช้การ์ดโทรศัพท์ เหมาะสำหรับโทรทางไกล เพราะตู้หยอดเหรียญไม่สะดวก หยอดไม่ทัน
เริ่มจากให้พี่ชายเก็บไว้ให้ ก่อน และก็อีกส่วนคือ เป็นลูกช่างขอ เห็นใครใช้การ์ดนี่เรียกว่าไปจีบไว้หมดว่า ถ้าใช้หมด ขอนะ หรือแม้กระทั่งไปเก็บที่เขาวางทิ้งไว้ตามตู้โทรศัพท์ หรือจากถังขยะ จำได้ว่าตอนนั้นสนุกมากๆ ในการสะสม เพราะแต่ละชิ้นที่ได้มักมีที่มาจำได้บ้างไม่ได้บ้าง แต่ก็เป็นความทรงจำที่ดี พอมีคนรู้ว่าเราเก็บเขาก็เอามาให้บ้าง ก็เลยเอามาอวด ค่ะ เริ่มจาก
บัตรนี้เก่าสุดปี พ.ศ. 2536
บัตรนี้ชอบสุด ภาพ ร.5 เมื่อครั้งเสด็จประพาส รัสเชีย
บัตร 2 ใบนี้เป็นภาพปักฝีพระหัตถ์ ของสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี นี่ก็ชอบมาก
บัตรใบนี้ อดีตกิ๊กให้ในวันวาเลนไทม์ ตอนนี้เป็น วิดวะ มีเมีย 2 ลูก 1 โชคดีของชลัญที่ไม่หลวมตัว
นี่เป็นเพียงตัวอย่าง เพราะจริงๆชลัญมีทั้งหมด 260 ชิ้น หากใครสะสมเหมือนชลัญต้องการเปลี่ยนภาพที่ซ้ำ ยินดีนะค่ะ แต่ห้ามขอเพราะไม่ให้ และไม่ขาย อย่างที่บอกแต่ละชิ้นมีเรื่องราว ที่อยู่ในความทรงจำ อาจไม่มีราคาอะไร แต่มันมีคุณค่าทางจิตใจ นั่นเอง
ชลัญธร ตรียมณีรัตน์
ซื้อไม่ขาย ขอไม่ให้ ยักย้ายถ่ายเท แลกเปลี่ยนได้ ใช่มั้ยครับ
ถูกต้องแล้วคร้าบท่าน วอญ่า
หลายเงินนะนี่ อิอิ
ขอเขามาทั้งนั้นท่าน
ขอบคุณที่นำมาให้ชื่นชมด้วยคนค่ะ บัตรโทรศัพท์รุปกุหลาบ ทันเห็นแต่ไม่ได้เก็บไว้ค่ะ..แล้วเห็นพัฒนาการออกแบบที่สวยงามขึ้นเรื่อยๆ ปล. ชอบชุดผ้าปักสมเด็จย่าด้วย :)
ดีจังค่ะ..หลานไจ่ไจ๋เห็นบ้างหรือยัง??..
เรื่องดีๆสำหรับการย้อนระลึกถึง คุณค่าทางจิตใจ
ผมก็มีครับ เยอะเลย เกือบลืมไปเลยครับ เดี๋ยวว่างเมื่อไหร่จะเอาออกมาดูบ้างครับ