ความเจ็บไข้***
หนึ่งในสี่เทวทูตมาปรากฎ
สงฯ*สลดธาตุสังขารประมาณเหลือ
ยามเกิดแสนลำบากฝากจุนเจือ
...ยามเจ็บเรื้อลำเค็ญสิ้นประดี
ความเจ็บไข้เมื่อเกิดกำเนิดแล้ว
โอ้เพื่อนแก้วรีบตรองตรึกถ้วนราศี
ทุกข์จากกายนี้หนอซ้ำราวี
ยากจะหนีพ้นห่างลาร้างไกล
ความเจ็บไข้กำลังแรงสำแดงฤทธิ์
เพียงแค่กายห่างจิตสะท้านไหว
สรรพางค์เจ้าเคลื่อนละเลงไกว
จิตไสวด้วยรู้ทันธรรมดา
ความเจ็บไข้ช่วยสอนให้ความรู้
ตัวข้าผู้ปุถุชนคนนี้หนา
ความทุกข์ยากลำบากช่วยนำพา
สู่วิชาปรนนิบัติดูแลคน
ช่วยเสริมส่งความลำบากเข้าใจแน่
เห็นจริงแท้การดูแลไม่สับสน
ขจัดจิตปราศหม่นอารีตน
ประสบผลตามมุ่งสู่จรุงใจ
ผู้มิทุกข์อาจยากแท้จะรู้ทุกข์
ผู้มิสุขยากรู้สุขอันผ่องใส
ยามเมื่อทุกข์เห็นกระจ่างกว่าสิ่งใด
สุขอำไพทุกข์ไหนแน่เกิดแต่ตน
* สงฯ หมายถึง สงสาร ทั้งนี้เพื่อให้มีคำแต่ละวรรคถูกต้องครบถ้วน เป็นไปตามฉันทลักษณ์และอักขรวิธีในการประพันธ์กลอนสุภาพ
สิทธิชัย คำด่อน ร้อยกรอง
เนื่องในความเจ็บไข้ครั้งแรกในรอบสองปีที่ต้องลาหยุด และที่ระลึกการฟื้นหายจากความเจ็บไข้ในครั้งนี้ ๒๘ มิถุนายน ๒๕๕๕
