โตนี่ - ฟาง. GotoKnow.
* พอเวลาผ่านเลยไป ความคิดแบบเก่าจึงทำให้รู้ว่าเราคิดผิด..ผิดแบบไม่น่าให้อภัยเพราะว่า..การมียศสูงขึ้นจะทำให้ได้รับเงินบำนาญมากขึ้นเหมือนเงาตามตัว..ยกเว้นถูกปลดออกด้วยคดีต่างๆ..

จ.อ. วิชัย สวยอารมณ์. - นักเรียนรับเบี้ยเลี้ยง..
ยศถาบรรดาศักดิ์นั้น..ผมก็มิได้ประสงค์นัก. หวังอะไรไว้ในชีวิตราชการก็มักจะผิดหวังไปเสียหมด.เพราะไม่ค่อยเข้าหาเจ้านายกระมัง ! ช่วงที่ผมรับราชการใหม่ๆ มีการเปิดให้ข้าราชการเข้าคิวเพื่อบวชเรียน. ผมเองก็เข้าคิวกับเขาด้วย พอจะถึงคิวผม เอ้า..ต้องไปศึกษาและดูงานที่ต่างประเทศ. เรียนจบกลับมาก็ถูกย้ายไปอยู่หน่วยใหม่เพื่อทำงานตรงกับสายงานที่ไปเรียนมา ไปต่อคิวท้ายสุดสิครับ. เพิ่งย้ายมาที่หน่วยนี้ใหม่ๆ.ทั้งที่อายุเริ่มมากกว่าข้าราชการที่อยู่เก่าอีกหลายคน..ดูสิครับจนอายุมากแล้วยังไม่ได้บวชกับเขาเลย.ไม่ว่าจะเป็นคิวไหน ? ต่อมาผมพบว่าพระสงฆ์องคเจ้า หลายๆรูปมักจะทำตัวไม่เหมาะที่จะครองผ้าเหลือง. ดื่มสุราบ้าง พาสีกามาค้างคืนในวัดบ้าง ออกบิณฑบาตแล้วนำข้าวของไปขายต่อบ้าง ยังไม่นับอีกหลายองค์ที่ไปนำเที่ยวแล้วแอบไปขี่เรือกล้วยอีกน๊ะ. จึงทำให้ผมต้องเปลี่ยนความคิดใหม่.
พระดีดีมีเยอะครับ. - อย่าเอาอย่างอาตมาที่ทำตัวนอกรีด.
ผมคิดเอาเองว่า..อันคนเรานั้น..ถ้าทำดีตลอด และไม่เบียดเบียนใคร ?ไม่จำเป็นต้องบวชก็ได้ ถึงจะไม่ได้บุญ ก็คงไม่บาปหรอกครับ..ใครไม่เชื่อก็ช่างเพราะผมเองไม่ชอบขัดใจใครอยู่แล้ว เรื่องการจัดคนไปเข้ารับการอบรมในส่วนราชการต่างๆก็เช่นกัน.ผมหวังว่าจะต้องไปเรียนที่รร.ขนส่งทหารเรือ กรุงเทพฯ จนแล้วจนรอดก็ได้แต่เข้าคิวไปเรื่อยๆ. ปี๒๕๑๒ ผมอยู่ในลำดับที่ ๕ พอปี๒๕๑๖ ผมกลับจากสหรัฐฯก็ถูกย้ายไปที่หน่วยงานใหม่เพื่อนำความรู้มาใช้กับหน่วย..เอ้า ! ต้องเริ่มเข้าคิวใหม่สิครับ..ผมจึงขอย้ายตัวเองไปอยู่หน่วยใหม่ที่สงขลา.. ทำงานทั้งตำแหน่งพลขับและช่างซ่อมไปพร้อมๆกัน..พอมีเรื่องมาให้ข้าราชการไปเรียนที่รร.ขนส่ง ท.ร. ผมถูกมองข้ามไปอีก..เพราะมิใช่เด็กเส้น. ผมต้องบุกไปคุยกับผบ.หน่วย ฟังสิครับท่านยังไม่ให้ผมไปเลย ด้วยเหตุ ผลง่ายๆว่า..เฮ้ย ! ลื้อขับรถพังมาตั้งหลายคันแล้วจะไปเรียนทำไม ?
มันเป็นอุบัติเหตุครับ..ผู้พัน.. – ผมมิได้ขับพังเอง.
จริงๆแล้วมิได้เป็นเช่นนั้น.. ผมเป็นช่างประจำหน่วยครับแล้วทำไมผมจะต้องเพิ่มงานให้ตัวเองด้วยล่ะ ? ท่านไม่อยากส่งผมไปต่างหาก.จริงไหมครับผู้พัน ?น.ท.ศุภนิตย์ จูฑะพุธิร.น. ท่านเกษียณอายุในยศพลเรือโท.ในที่สุดท่านจึงยอมส่งผมไปเรียนเพราะผมบอกตรงๆว่า. ผมอยากไปเรียนเพื่อจะได้ใบขับขี่จากกรมการขนส่งทหารเรือ..พอเรียนจบกลับมาก็เหมือนเดิมครับ เพราะไม่เห็นมีคุณค่าใดใดสำหรับผมเลย..แม้แต่น้อย.ผมเคยขับรถทหารเข้ากรุงเทพฯไม่รู้กี่ครั้งแล้วทั้งที่ไม่เคยมีใบขับขี่. อันคนเราบางครั้งถ้ามีความสามารถ น่าจะดีกว่ามีใบขับขี่..ผมคิดเช่นนั้น. เพราะปัจจุบันเอกสารทางราชการนั้นไม่จำเป็นต้องใช้ความสามารถใดใด ? เพียงแต่มีเงินก็เหลือกินแล้วล่ะครับ..มาดูแถวที่ผมอยู่บ้างสิ..หลายคนไม่มีรถขับแต่มีใบขับขี่. ถามจริงๆเถอะพี่..จะทำไปทำไม ?
รีบทำเก็บไว้เลยเพระราคาถูก.
ผมเห็นว่าจนท.คิดราคาไม่แพงครับจึงทำไว้ก่อน มีเงินแล้วค่อยซื้อรถภายหลัง. เขาบอกผม. แบบนี้นี่เองจึงเป็นสาเหตุหนึ่ง...ที่อุบัติเหตุทางถนนไม่เคยลดลง.. ช่วงที่ผมกำลังเตรียมเรื่องเพื่อนำลงบล็อกต่อไป ผมได้รับโทรศัพท์จากครูอำพรว่า..ท่านจะลงมาที่สัตหีบในวันพรุ่งนี้ และอยากแวะมาคุยกับบรรดาลูกศิษย์ลูกหาด้วย หลังจากรับสายแล้วผมรีบโทรแจ้งเพื่อนๆที่ยังมีชีวิตอยู่ภายในพื้นที่สัตหีบ..เหลวครับเพราะหลังเกษียณอายุแล้วทุกคนต่างมีภารกิจกันหมด ขนาดเพื่อนซี้ของผมที่ชื่อวินัย ว. ยังไม่ว่างเลยจริงๆ. แม้เราสามคนเคยไปกิน – นอนกันที่บ้านพี่ลัดดา ที่แซนดิเอโก.ในช่วงที่ไปเรียนพร้อมกันที่แค๊มป์เพ็นเดิลตั้น แคลิฟอร์เนียร์. เมื่อหลายปีก่อน.พี่ลัดดาเป็นคนไทยที่ผู้เขียนกับวินัยไปพบ และรู้จักกันที่ตลาดนัดแห่งหนึ่งไม่ไกลจากย่านโอเชี่ยนไซ๊ด์มากนัก..ในอเมริกาเรียกว่า สว๊อปมี๊ท. - Swop meet.
ภาพโตนี่ - ฟางในอดีต.
วันหยุดผมกับวินัยมักจะนั่งรถออกไปเที่ยวนอกค่าย ตามห้างเมย์คอมพันนี่บ้าง ตลาดนัดบ้าง..พอรู้จักกัน..พี่ลัดดานัดให้ไปเที่ยว ค้างคืน และทำอาหารไทยกินกันที่บ้านเธอ. โดยเธอมักจะออกมารอรับเราที่สถานี รถบัส เมืองแซนดิเอโก. ผม วินัย และครูอำพรจึงเป็นแขกของเธอบ่อยๆ.แฟนอเมริกันของพี่ลัดดาก็ดีกับทหารไทยมากครับ..ทั้งสองคนพาเราไปเที่ยวตามสวนสัตว์แซนดิเอโกบ้าง. - Sandiego Zoo. โลกของสัตว์ทะเลบ้าง - Sea World. เลยขึ้นไปบนเนินย่านเซ๊นท์พาโลม่าบ้าง - Saint Paloma. ที่นั่นวิวสวย สามารถมองเห็นไปถึงประเทศเม๊กซิโกด้วยน๊ะ ถ้ามองลงเนินไปสามารถมองลงไปในน้ำทะเลได้หลายเมตรเพราะน้ำใสมาก. เราช่วยกันออกเงินซื้อเบียร์ และอาหารดิบมาแล้วช่วยกันทำกินกันไป คุยกันไป สนุกสนานพอสมควร ในเวลาไกลบ้านเช่นนั้น..ค้างคืนที่บ้านเธอครับ..

สวัสดีค่ะพี่โตนี่ ฟาง เป็นอดีตที่ควรจดจำนะคะ ทักทายตอนบ่ายนักเรียนหลับเจ้าค่ะ
สวัสดีครับครูพิค..ไม่อยากเรียกครูหมูเลยจริงๆเกรงว่าครูจะแอบไปกินยาลดความอ้วน..อันตรายมากเพราะในบ้านเราขนาดยาที่ไม่มี อ.ย. พี่แกประกาศขายกันในทีวีเสรีเกือบทุกช่อง..ผู้ที่มีหน้าที่มักจะบอกว่า..เอาอยู่..คงต้องรอให้ญาตเขาตายเสียก่อนนั่นแหละจึงจะเริ่มเอาจริง..ผมเสียงดังไปรึเปล่า ? กลัวนักเรียนจะตื่น. ช่วงนร.นอนพักกลางวันทำให้คิดถึงเพื่อนเก่า พี่แกเคยเป็นครูพละ อยู่ที่รร.แห่งหนึ่งทางใต้..พอนร.นอนพี่แกก็นอนด้วยด้วยเสมอ...ยังไงๆก็อย่าตื่นหลังนร.ก็แล้วกัน..
สวัสดีครับต้นเทียนหอม ขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่าน..แม้จะไม่ตั้งใจก็ตาม..ตกลงเป็นชาวนาหรือเป็นงูเห่าครับ.