ช่วงนี้ฝนตกทุกวัน หากไม่ตกตอนบ่ายก็จะเป็นตอนเย็นหรือไม่ก็ค่ำ โดยมากคือช่วงเย็น ช่วงหลังมานี้ ผมเฝ้าตั้งคำถามว่า "ทำไมเราจึงไม่รองน้ำฝนมาดื่มกัน" ชาวหอและบ้านพัก ต่างสั่งน้ำถังมากิน ถังละ ๑๐-๒๐ บาท การสร้างหอพักจะมีที่ขายน้ำบริการหยอดเหรียญ แม้แต่บ้านเอื้ออาทรก็เช่นกัน
น้ำคือชีวิต...ถ้าไม่มีเงินก็ไม่มีน้ำกิน ซึ่งชีวิตเราต้องการน้ำ เราจึงต้องหาเงินมาซื้อน้ำ น้ำที่ผลิตจากความสามารถของมนุษย์ และบอกว่าถึงคุณภาพที่ต่างกัน หากคุณภาพมาก (เขาว่ามา) ราคาก็สูงนิดหนึ่ง สมัยก่อนใครจะเชื่อว่า เราจะต้องซื้อน้ำมาดื่มกินกัน
ฝนตกทีไรให้อนาถใจ "ทำไมฉันจึงดื่มน้ำฝนไม่ได้" เพราะเมื่อเรารองน้ำฝนที่ตกมาจากหลังคา น้ำฝนที่เคยใสสะอาด กลายเป็นน้ำขุ่นมัว และเราก็ไม่เชื่อว่ามันจะสะอาดจริง เราไม่รู้ว่ามีสารเคมีอะไรบ้าง และวิธีการของเราจะทำให้น้ำสะอาดได้จริง มนุษย์นี้เก่งแท้ สามารถผลิตน้ำกินเองได้ และเราก็ไม่นิยมที่จะกินน้ำจากธรรมชาติอีกแล้ว (กระแซะ)
อาเคยบอกให้ฟังว่า คนที่นี้ (ควนลัง) เขาไม่ดื่มกินน้ำฝนกัน ซึ่งผมแปลกใจ เพราะตั้งแต่เล็กมา ผมดื่มน้ำฝนที่รองจากหลังคาจาก ทุกวันนี้เมื่อเห็นน้ำฝนร่วงหล่นจากหลังคาแล้วนึกเสียดาย เป็นการรองทิ้งไปโดยเปล่าประโยชน์...น่าเสียดายแท้...
ผมหวังว่า ผมจะยังดื่มน้ำฝนได้ โดยที่เราไม่จำเป็นต้องซื้อน้ำดื่มกิน ดูเหมือนว่า มันไม่คุ้มเลยกับสิ่งที่มนุษย์เรียกว่า "ก้าวหน้า"
เราจะไม่ยอมเจ็บ ไม่ยอมตายกันจริงๆหรือ
