นกขมิ้น

ค่ำแล้วหนอ......

นกขมิ้นเจ้าจะขอนอนที่ไหน

เคยมีรวงรังพักทั้งกายใจ  

แต่คืนนี้เจ้าไม่มีรังนอน

แลไหนไม่มีพุ่มพฤกษ์  

ตกดึำกไฉนได้พักผ่อน  

โดดเดี่ยวเปลี่ยวเหงาให้ร้าวรอน

ไร้แท่นบรรจถรณ์จะเอนกาย  

ยามเหน็บหนาวน้ำค้างกลางดึก  

ไร้พุ่มไพรพฤกษ์น่าใจหาย

ดวงดาวพราวพร่างน้ำค้างพราย

นกขมิ้นไร้ที่หมายให้เอกา  

โอ้หนอ...โอ้อกนกขมิ้น  

เจ้าจะโผบินไปไหนหนา  

สงสารยิ่งแล้วหนอแก้วตา

มาเถิดมาที่นี่มีรังนอน




ขอขอบคุณ คุณครูรุ่งกาญจน์  ปล้องทอง ที่กรุณาแนะนำและปรับแก้บทร้อยกรองนี้ให้คุณมะเดื่อจ้ะ

.......................................