๑ มิ.ย. ๕๕เรากินอาหารเช้าที่เรียวกังไคฮิงโสะ เป็นมื้อสุดท้าย   โดยที่อาหารและภาชนะแต่ละมื้อไม่ซ้ำกันเลย   การกินอาหารญี่ปุ่นจึงเป็นการเสพทั้งสุนทรียรส และสุนทรียะด้านอื่นๆ    รวมทั้งผมสังเกตว่ากินอาหารญี่ปุ่นแล้วการขับถ่ายคล่องดี   ไม่ทราบว่าเป็นอุปาทานหรือเปล่า

          เราร่ำลาเจ้าของเรียวกัง พร้อมคำชมด้วยความจริงใจว่าบริการของเขาดีมาก   อ. ธีรพล ต้องการขับรถข้ามอ่าวโตเกียวบนถนน Tokyo Bay Aqua Line เราขับหลงทางต้องจ่ายค่าทางด่วนหลายครั้ง และทราบว่าค่าผ่านทาง Tokyo Bay Aqua Line สูงถึง ๓ พันเยน และช่วง ๒ ใน ๓ ของทางเป็นอุโมงค์ ไม่เห็นวิว    พอขึ้นจากอุโมงค์รถแล่นบนสะพานเราก็เห็นโป๊ะจับสัตว์น้ำอยู่ทั่วไป     ใช้เวลาไม่ถึงสองชั่วโมงครึ่งก็ถึงเมืองนาริตะ และตรงไปวัดชินโชจิ (Shinshoji Temple) หรือวัด Naritasanเป็นวัดพุทธนิกาย Shingon ซึ่งน่าจะเทียบได้กับพระอารามหลวงในสมัยโบราณ   และมีภูเขาชื่อภูเขานาริตะ (Naritasan คำว่า san แปลว่าภูเขา) อยู่ด้านหลัง เป็นสวนสาธารณะบนเขาซึ่งมีทะเลสาบ ๓ ลูกต่อกัน   รูปตอนซากุระบานสวยมาก   แต่ตอนเราไปเห็นแต่ใบ ซึ่งก็ถ่ายรูปออกมาสวยมาก

          เราไปเห็นพิธีสวดบูชาเทพเจ้าแห่งไฟ(Fudomyoo) พระพุทธรูปมือถือดาบ (เดาว่าเอาไว้ตัดกิเลส) ที่วัด ที่ในเว็บไซต์บอกว่าเป็นพิธี Goma   แล้วมาดูหลวงพ่อที่ อ. แบนบอกว่าศักดิ์สิทธิ์มากในการขอลูก   คนจึงมาแก้บนด้วยเอี๊ยมเด็กที่หน้าศาล   พระพุทธรูปอยู่ในศาลมีฝากั้นมิดชิด   ผมแอบดูแล้วคิดว่าน่าจะเป็นพระพุทธรูป Fudomyooนั่นเอง   จากนั้น อ. ประภาภัทร โทรศัพท์มาบอกให้เดินไปชมสวนที่สวยงามมากทางด้านหลัง คือ Naritasan Park

          ผมกลับมานึกออกที่บ้าน ว่าวัดนี้มีเด็กอนุบาลมามากเป็นพิเศษ   คงจะเป็นลูกๆ ที่ท่านประทานให้นั่นเอง    เด็กๆ เหล่านี้ท่าทางสุขภาพดีแข็งแรงร่าเริง

          อ. ธีรพลชวนไปกินอาหารร้านปลาไหล   ที่เอาปลาไหลเป็นๆ มาเชือดคอและแล่ และย่างให้ชมที่หน้าร้าน   คนทำชำนาญมาก และมีเครื่องมือช่วยให้ทำงานได้อย่างสะดวก   สะท้อนภาพนักประดิษฐ์เครื่องมือช่วยการทำงานของคนญี่ปุ่น

          ร้านปลาไหลที่ถนนช็อปปิ้งใกล้วัดชินโชจิมีหลายร้าน   นอกจากปลาไหลแล้วผมสังเกตว่าเมืองนาริตะ มีร้านขายเครื่องดองมากมายเป็นสิบร้าน   และสินค้าเครื่องดองก็มีหลากหลายมาก    ถนนนี้ยาวประมาณครึ่งกิโลเมตร

          เราขับรถไปส่งที่ร้าน Toyota Rent Car แล้วเขาเอารถตู้ไปส่งที่สนามบิน เป็นบริการฟรี   โดย อ. ประภาภัทรกัล ดร. อนุชาติกลับด้วยสายการบินไทย   ส่วนคณะที่อยู่ต่อจากดูงาน hospice กลับด้วย UA   ผมไปนั่งที่ห้องรับรองของ UA จนเขาเรียกขึ้นเครื่อง บิน ๖ ชั่วโมงก็ถึงสนามบินสุวรรณภูมิ   ที่สนามบินสุวรรณภูมิบริการสะดวกรวดเร็ว    ผู้โดยสารชั้นธุรกิจได้รับแจกบัตรสำหรับผ่านช่องพิเศษสำหรับตรวจคนเข้าเมือง    และเดี๋ยวนี้คนไทยไม่ต้องกรอกบัตรสำแดงสินค้าผ่านด่านศุลกากรแล้ว

 

วิจารณ์ พานิช

๒ มิ.ย. ๕๕

บนรถแท็กซี่กลับบ้านจากสนามบินสุวรรณภูมิ

 

 

 

 

  ศาลหลวงพ่อที่มีคนได้ลูกเอาเอี๊ยมเด็กมาแก้บน

 

 สระน้ำภายในสวนสาธารณะภูนาริตะอันร่มรื่น

 

อีกมุมหนึ่งของสวนสาธารณะ

 

 

 

 ทางเข้าวัดชินโชจิ

 

 มีคนพาเด็กระดับอนุบาลมาที่วัดนี้มากมาย

 

 

 ถนนในเมืองนาริตะ โปรดสังเกตว่าทางเท้ากว้างกว่าทางรถ

 

 แล่ปลาไหล โปรดสังเกตหมุดตอกยึดหัว ทำให้แล่ง่าย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 ป้ายโฆษณาในร้าน เดาว่าเขาสื่อว่าอร่อยทั้งข้าวและปลา

 

 

เดาว่าบรรยากาศเมืองเก่าๆ อย่างนี้คนญี่ปุ่นโหยหา เพราะยิ่งนับวันก็จะมีแต่โรงงานอุตสาหกรรมและอาคารสูง