การพัฒนาขีดความสามารถและสร้างภูมิคุ้มกันให้กับผู้ใช้แรงงานภาคอุตสาหกรรม กรณีองค์การบริหารส่วนตำบลเลิงแฝก อำเภอกุดรัง จังหวัดมหาสารคาม
หลักการและเหตุผล
EPS หรือ Employment Permit System for Foreign Workers คือ ระบบการจ้างแรงงานต่างชาติ เป็นระบบการจ้างแรงงานต่างชาติไร้ฝีมือของสาธารณรัฐเกาหลี ซึ่งเริ่มบังคับใช้ตั้งแต่ 17 สิงหาคม 2546 เพื่อให้ความคุ้มครองสิทธิแรงงานต่างชาติขั้นพื้นฐาน โดยอนุญาตให้นายจ้างในประเทศเกาหลีสามารถจ้างแรงงานต่างด้าวในจำนวนที่เหมาะสมอย่างถูกกฎหมาย ป้องกันการละเมิดสิทธิมนุษยชน ซึ่งรัฐบาลเกาหลีจะคัดเลือกประเทศผู้ส่งแรงงานโดยกำหนดโควตาของแรงงานต่างชาติในแต่ละปี ทั้งนี้ ในปัจจุบันความต้องการจ้างแรงงานไทยในเกาหลีใต้เพิ่มขึ้นจากร้อยละ 24 เป็นร้อยละ 53 ซึ่งประเทศไทยได้โควตาจัดส่งแรงงานไทยไปทำงานปีละกว่า 5,000 คน นอกจากนั้น แรงงานต่างชาติที่เข้าไปทำงานด้วยระบบ EPS ยังได้รับการคุ้มครองตามกฎหมายเทียบเท่าคนในชาติรวมทั้งอัตราค่า แรงค่อนข้างสูง โดยค่าจ้างขั้นต่ำรายชั่วโมง (สำรวจ ปี 2555) จะอยู่ที่ชั่วโมงละ 4,580 วอน ( ประมาณ 137 บาท) ซึ่งผู้ทำสัญญาจ้างสัปดาห์ละ 44 ชั่วโมง จะได้ค่าจ้างเดือนละประมาณ 1,035,080 วอน และหากทำงานล่วงเวลาด้วยจะสามารถส่งเงินกลับบ้านได้เฉลี่ยเดือนละ 25,000 – 30,000 บาท
แต่อย่างไรก็ตาม ปัญหาที่พบคือ แรงงานไทยในเกาหลีไม่สามารถสื่อสารด้วยภาษาเกาหลีได้ดีพอ ทำให้ถูกเอาเปรียบจากนายจ้างได้ง่าย แรงงานไทยบางส่วนมีปัญหาในการปรับตัวเข้ากับสภาพการทำงาน ภูมิอากาศ และวัฒนธรรมความเป็นอยู่ที่แตกต่าง และที่สำคัญที่สุดคือหลบหนีนายจ้าง ไม่สามารถอดทนทำงาน 3D ได้ (3D : Dangerous เสี่ยงอันตราย , Dirty สกปรก, Difficult ยากลำบาก) และประการที่สองคือ การดื่มสุรา ทะเลาะวิวาท เล่นการพนัน และยุ่งเกี่ยวกับยาเสพย์ติดมากกว่าแรงงานชาติอื่นๆ
จากปัญหาดังกล่าว ในวันที่ 15 พฤศจิกายน 2554 ได้สำรวจข้อมูลจากศูนย์พัฒนาแรงงานจังหวัดมหาสารคาม นายกองค์การบริหารส่วนตำบลเลิงแฝก และกลุ่มผู้ใช้แรงงานที่เคยศึกษาภาษาเกาหลีจากแรงงานจังหวัดมหาสารคาม ทำให้ทราบว่า ประชาชนตำบลเลิงแฝก อำเภอกุดรังสนใจไปทำงาน ณ สาธารณรัฐเกาหลีมากที่สุด ซึ่งมีข้อมูลจำนวนประชากรในเขต อบต. 8,280 คน และจำนวนหลังคาเรือน 1,817 หลังคาเรือน อาชีพหลัก ทำนาอาชีพเสริม ปลูกหม่อนเลี้ยงไหม เลี้ยงสัตว์
จากข้อมูลข้างต้นจึงทำให้ผู้วิจัยสนใจในเรื่องดังกล่าว เพื่อแก้ไขปัญหาที่จะเกิดขึ้นกับแรงงานดังกล่าว จึงได้จัดทำโครงการนี้ขึ้นมา
วัตถุประสงค์
1. เพื่อพัฒนาขีดความสามรถและสร้างภูมิคุ้มกันให้กับผู้ใช้แรงงานภาคอุตสาหกรรม กรณีตำบลเลิงแฝก อำเภอกุดรัง จังหวัดมหาสารคาม ด้านภาษา สังคม และวัฒนธรรมเกาหลี
2. เพื่อวัดผลสัมฤทธิ์ของชุดการสอนความรู้ภาษาและวัฒนธรรมเกาหลีกับผู้ใช้แรงงานภาคอุตสาหกรรม
3. เพื่อสร้างแหล่งทดลองด้านการสอนภาษาเกาหลีเบื้องต้นของนิสิตวิชาเอกภาษาเกาหลี กรณีผู้ใช้แรงงานภาคอุตสาหกรรม
ประโยชน์ที่คาดว่าจะได้รับ
1. ทำให้เกิดการพัฒนาขีดความสามรถและสร้างภูมิคุ้มกันให้กับผู้ใช้แรงงานภาคอุตสาหกรรม กรณีตำบลเลิงแฝก อำเภอกุดรัง จังหวัดมหาสารคาม ด้านภาษา สังคม และวัฒนธรรมเกาหลี
2. ทำให้เกิดผลสัมฤทธิ์ของชุดการสอนความรู้ภาษาและวัฒนธรรมเกาหลีกับผู้ใช้แรงงานภาคอุตสาหกรรม
3. ทำให้เกิดแหล่งทดลองด้านการสอนภาษาเกาหลีเบื้องต้นของนิสิตวิชาเอกภาษาเกาหลี กรณีผู้ใช้แรงงานภาคอุตสาหกรรม
4. ทำให้เกิดเครือข่ายทางสังคมด้านความรู้ความเข้าใจ และความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างชาวไทยและชาวเกาหลี
