ปัญหาสุขภาพในระดับสังคมและนักกิจกรรมบำบัดชวนให้นักศึกษากิจกรรมบำบัดมหิดลร่วมสะท้อนความคิดเห็น ถกประเด็น และโต้เวทีได้น่าสนใจ

การคิดและให้เหตุผลในความหมายของการจัดการประเด็นปัญหาสังคม

  • ปัญหาผู้รับบริการ/ผู้ป่วยยากจนและปฎิเสธการรับบริการทางกิจกรรมบำบัด

นักกิจกรรมบำบัดริเริ่มโครงการบริการกิจกรรมบำบัดในชุมชน โดยร่วมมือกับสหวิชาชีพเพื่อการสงเคราะห์ผู้ป่วยยากจน ร่วมทั้งการคัดกรองผู้ป่วยยากจนที่จำเป็นต้องได้รับการรักษาทันที

  • ปัญหาขาดแคลนนักกิจกรรมบำบัด

ขยายการอบรมกิจกรรมบำบัดเบื้องต้นแก่ผู้สนใจ หรือต่อยอดจากวทบ.มาศึกษากิจกรรมบำบัดอีก 2 ปี และนำเสนอผู้บริหารมหาวิทยาลัยของรัฐและเอกชนให้ตระหนักถึงความสำคัญในการเปิดหลักสูตรปริญญาตรีสาขาวิชากิจกรรมบำบัด

  • ปัญหาการให้บริการทางกิจกรรมบำบัดที่ยังไม่คุ้มค่า

ประเมินโปรแกรมที่มีอยู่ แล้ววิจัยและพัฒนาให้เป็นโปรแกรมที่เหมาะสมกับกลุ่มเป้าหมาย และครอบคลุมในประสิทธิภาพและประสิทธิผลแก่ผู้รับบริการอย่างแท้จริง

  • ปัญหาบริบทของผู้รับบริการไม่เป็นไปตามจริงกับที่คลินิก

ขยายงานกิจกรรมบำบัดที่บ้าน ที่ทำงาน ที่โรงเรียน และที่ชุมชนเป้าหมาย พร้อมสร้างสรรค์งานบริการกิจกรรมบำบัดที่ครอบคลุมกิจกรรมการดำเนินชีวิตที่หลากหลายมากขึ้น

ดังนั้น การคิดและให้เหตุผลในความหมายของการพัฒนาทักษะนักกิจกรรมบำบัด ควร:

  • สร้างเวทีแลกเปลี่ยนเรียนรู้ทางกิจกรรมบำบัดขั้นสูง
  • พัฒนาความรู้ความสามารถของนักกิจกรรมบำบัดอย่างต่อเนื่อง
  • เชื่อมโยงประสบการณ์ชีวิตและตั้งสมมติฐานในการให้บริการผู้ป่วยแต่ละราย
  • ความสนใจในการให้บริการและพัฒนาวิชาชีพกิจกรรมบำบัด
 ลองคลิกอ่าน Link ที่เกี่ยวข้อง คือ บันทึกของท่านอาจารย์วิจารณ์ในการดูงานฟื้นฟูผู้สูงอายุครบวงจร ที่ยังมีนักอาชีวบำบัดหรือเป็นชื่อเดิมของนักกิจกรรมบำบัด ที่คิดนอกกรอบครับ