คนเดินทาง

มหาวิทยาลัยชีวิต 

การ เรียนรู้ ไม่มีที่สิ้นสุด



ชีวิตกับการเดินทาง  เวลาค่อยๆ หมุนไป ช้าๆ

ตัวของเราเช่นก็กัน  มีการเรียนรู้ สิ่งใหม่ๆ

ที่จะมาพัฒนาคุณภาพชีวิต

  รวมไปถึง การดำรงชีวิต การอยู่รอดในสังคม


บางคนอาจจะมีดำรงชีวิต อย่างเรียบง่าย

บางคนอาจมีการดำรงชีวิต แบบต้องใส่หัวโขน

การที่เรายืนติดกับหัวโขนนั้น  ใช่ความสุขอย่างแท้จริงหรือไหม

ทุกสิ่งทุกอย่างที่ได้มา ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน


ทุกเสาร์อาทิตย์  เราต้องผ่านทางจากสกลนคร

เลาะเลี้ยวเคี้ยวคตตามสันเขา ลดเลี้วไปมาด้วยความระทึก

บทเรียน ครั้งใหม่ ที่เรากำลังค่อยๆเรียนรู้