ปัจจุบัน สำหรับคนที่มีครอบครัวและมีลูกแล้ว คงเคยเจอคำถามและ/หรือ ตั้งคำถามกับลูกว่า “โตขึ้นอยากให้ลูกเป็นอะไร?” หรือ “โตขึ้นหนูอยากเป็นอะไร?” ซึ่งถือได้ว่าเป็นคำถามยอดฮิตและเจือปนไปด้วยความห่วงใยและความคาดหวังของญาติพี่น้องที่มีความรัก ความผูกพัน และความเอื้ออาทรซึ่งกันและกัน
ในบางครั้งหลายต่อหลายครั้ง การคาดหวังและความหวังดีในอนาคตของลูก กลับกลายเป็น แรงกดดัน ที่ให้ผลลัพธ์ ออกมาในทิศทางตรงกันข้ามกับความคาดหวัง ซึ่ง ก่อนอื่นเราควรจะเริ่มทำความเข้าใจในสิ่งเหล่านี้ก่อน คือ
- ความรัก เป็นการให้ความรักความอบอุ่นแก่ลูก
- ความเข้าใจ เป็นการเข้าใจในความคิด ความต้องการของลูก
- ความคาดหวัง เป็นความคาดหวังอย่างมีตรรกะ โดยอาศัย ความรัก และ ความเข้าใจ เป็นมูลฐานแห่งการคาดหวัง อย่าเอา ต้นทุน กำไร (ขาดทุน) ที่มีมูลค่าทางตัวเงิน มาเป็นบรรทัดฐานในการคาดหวังสำหรับลูก เพราะสิ่งเหล่านั้นจะแปรกลับเป็น ต้นทุน ของแรงกดดันให้กับลูกของเราเอง
เราต้องเรียนรู้ในการผลิต ความรัก และ ความเข้าใจ ให้กับลูก อย่างพอประมาณและสมเหตุสมผล ซึ่งองค์ประกอบเหล่านี้ จะกลายเป็นพลังแห่งต้นทุนทางจิตใจที่สะสมและสร้างภูมิคุ้มกันที่ดีและยั่งยืน กว่า การคาดหวังในตัวของลูก โดยอาศัยบรรทัดฐานของ ต้นทุน กำไร (ขาดทุน) ที่มีมูลค่าเป็นตัวเงิน มาเป็นตัวชี้วัด
