เรารอลุ้นอยู่ตั้งนานว่าจะได้ลูกสาวหรือลูกชาย เมื่อข้าวสาวตั้งท้องอย่างไม่รู้ตัว เด็กๆ ไม่ทันตั้งตัวเมื่อลูกสาวที่ปลูกสร้างมาร่วมสามเดือนได้ลูกบุตรน้อยๆ ออกมาลืมตาดูโลก ท่ามกลางฝนฟ้าที่พรำหล่นอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน "ข้าวออกรวงแล้ว" ครูสะกิดบอกเด็กหญิงในแถวหน้าเสาธง "จริงเหรอครู เมื่อวานนี้หนูก็ไปดู ไม่เห็นมีอะไร" น้ำเสียงและสีหน้าบ่งบอกว่าเด็กหญิงแปลกใจ ท่าทางยิ้มน้อยยิ้มใหญ่นั้นแสดงออกถึงความภาคภูมิใจ ในการถือกำเนิด เพราะเด็กๆ เป็นผู้ก่อสร้างต้นข้าวเหล่านี้มาด้วยกัน กระบวนการของการเพาะปลูกนั้น สิ่งที่ต้องใช้ความอดทนสูงก็คือการได้ผลผลิต แต่สิ่งที่พวกเขาได้ก่อนจะมาเป็นผลผลิตนั้นคือการได้ลงมือทำ พวกเขาก้มเงยอยู่กับการจดบันทึก วัดลำต้น ไล่แมลง ใส่ปุ๋ย เติมน้ำมิได้ขาด ยิ้มแย้มของวันนี้จึงเป็นสิ่งที่น่าภาคภูมิใจ นี่ก็คงเป็นอีกมิติหนึ่งของการลงมือปลูกข้าว..
ดีจังค่ะได้เรียนรู้จากประสบการณ์ตรง
ครู Manee ขอบคุณจริงๆค่ะ ที่ฝึกให้เด็กๆได้เรียนรู้.. รอดูพัฒนาการ.. เฝ้าประคบประหงมต้นกล้า ของคนไทย