ปรากฏการณ์ที่อยากให้เกิดขึ้นอย่างมากคือ คนที่มี "ใจ" รักในการทำ R2R มาเจอกันมาพบกัน มาแลกเปลี่ยนเรื่องเล่าจากงานสู่งานให้แก่กันและกันฟัง

ซึ่งหากจะถามว่าในความปรารถนานี้ดำเนินการมานานหรือยัง

หากย้อนมองกลับไปก็ถือได้ว่าหลายปีทีเดียวสำหรับการบ่มเพาะสิ่งใดสิ่งหนึ่งให้เกิดขึ้น ด้วยการใช้ใจที่มีศรัทธานำ...

ลานแห่งการแลกเปลี่ยนรู้ R2R ได้เกิดขึ้นอย่างเรียบง่ายและเป็นกันเอง ... ณ วันที่ ๑๑ มิถุนายน พ.ศ.๒๕๕๕ ณ ห้องประชุมโรงพยาบาลป่าติ้ว

การเจอกันครั้งนี้...

สมาชิกล้นหลาม เกือบเต็มห้องประชุม...งานนี้ต้องยกให้พี่แก้วที่อนุเคราะห์เชิญชวนรวมพี่รวมน้องที่รักการทำ R2R ด้วยใจไม่ใช่ด้วยคำสั่ง...

และพี่โอ-สมหญิง Fa ขั้นเทพ ...ที่ทำหน้าที่เป็นฟันเฟืองสำคัญ...

ลานแลกเปลี่ยน...

เริ่มต้นด้วยการทักทายกันและกัน

รอบนี้ พี่นิ...นำเล่า ด้วยเรื่อง "ต่อลมหายใจ" เป็นการพัฒนาระบบการช่วยเหลือผู้ป่วยในระยะสุดท้ายที่ยังมีความต้องการอยากให้ทางโรงพยาบาลช่วยเหลือในการอนุเคราะห์ถังออกซิเจน จากการพัฒนาระบบนี้ทำให้สามารถช่วยเหลือผู้ป่วยได้หลายรายที่ในตอนแรกหมอบอกว่าจะไม่รอด แต่เมื่อทางผู้รับผิดชอบพัฒนาระบบการช่วยเหลือและเยียวยาต่อที่บ้านทำให้ผู้ป่วยสามารถยังมีชีวิตอยู่ได้

ข้าพเจ้ามองว่า...

การที่ผู้ป่วยกลับฟื้นคืนมานั้น นั่นเป็นเพราะว่า การได้อยู่ที่บ้านท่ามกลางญาติพี่น้องในขณะเดียวกันก็ยังได้รับการดูแลรักษาเยียวยาทำให้อาการเจ็บป่วยของผู้ป่วยกลับฟื้นตัวขึ้นมา

จากเรื่องเล่าพี่นิ ... ต่อยอดมาที่เรื่องเล่าของน้องกิ่งที่มีการเชื่อมโยง นำผลงานวิจัยของพี่นิไปใช้ต่อใน รพ.สต.ที่อยู่ต่างพื้นที่ออกไปหากแต่มีการเชื่อมโยงกันของการนำแนวทางและแนวคิดไปใช้ ซึ่งงานของน้องกิ่งเข้าข่ายเป็นลักษณะงานวิจัยเชิงคุณภาพที่สะท้อนผลการวิจัยละเอียดและลึกซึ้งถึงความงดงามของการเยียวยา

บนความเรียบง่ายแห่งการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ครั้งนี้

มีการช่วยเหลือกันทำ "ผ้าป่า" กองน้อยๆ เป็นกองทุนช่วยเหลือ...โครงการวิจัยของน้องกิ่งเพื่อต่อลมหายใจต่อ...อีกระลอกหนึ่ง

ที่สำคัญ...จากงาน R2R ดังกล่าวที่เดิมพี่มังกรเป็นเพียงหนึ่งในฟังเฟือง...แล้วก็ได้ผันตัวเองได้ประเด็นหัวข้อ R2R เพิ่มต่อยอดเข้ามา ซึ่งพี่มังกรทำหน้าที่ในการช่วยเข็ยถัง เปิดถัง และต้องรับภาระในการสอนญาติเมื่อต้องยืมถังออกซิเจนไปใช้ที่บ้าน

ข้าพเจ้ามองว่านี้คือ การเกื้อกูลที่เกิดขึ้นได้ง่ายภายใต้ความเรียบง่าย