ทำสิ่งที่ควรทำ สนุกกับสิ่งที่ทำ ทำตามลิสต์ที่ลิสต์ในแต่ละวัน ไม่ได้คิดไปไกลมาก ๆ นัก วางแผนเป็นช่วงสั้นภายในหนึ่งสัปดาห์ แต่โครงงานประทับอยู่ในใจ นอนหลับยังเอาไปฝันถึง

ทำสิ่งที่ควรทำ สนุกกับสิ่งที่ทำ

บันทึกก่อน ๆ เล่าถึงการวางแผนการบริหารเงินใช้จ่ายกินอยู่ มีเที่ยวบ้างในวันหยุดเสาร์อาทิตย์ เที่ยวก็ประหยัด ไม่จ่ายเงินในสิ่งไม่ควรจ่าย เช่นไม่ซื้อของที่ระลึกราคาแพง ไม่ซื้อขนม ไม่ซื้ออาหาร ทำอาหารกล่องพกเตรียมไปด้วย

ไว้เล่าแยกบันทึกดีกว่าค่ะ

วันนี้อยากเล่าเรื่องนี้ เรื่องเวลาที่เรามีเหลือมาก ๆ ยามอยู่ในประเทศนี้

เราเอาเวลาไปทำอะไรบ้าง

 

หนึ่ง ทำสิ่งที่ควรทำ

1.1 ได้แก่ ศึกษา อ่านรายงานการตรวจชิ้นเนื้อภายในภาควิชา ของโรงพยาบาลแห่งนี้ นับตั้งแต่รายแรก หมายเลขหนึ่ง

ซึ่งรู้สึกขนลุกมากในวันที่ได้หยิบสไลด์ชิ้นเนื้อของคนไข้เบอร์หนึ่งนี้

ปีคศ....

และเน้นลงไปที่รายงานการตรวจของคนไข้ของอาจารย์ที่ปรึกษา วางแผนการอ่านไว้ล่วงหน้าให้ครอบคลุมทุกกลุ่มโรค 

 

เนื่องจากโรงพยาบาลนี้เป็นศูนย์กลางโรคกล้ามเนื้อระดับโลก

DNC Dubowitz Neuromuscular Centre 

จึงมีผู้ป่วยส่งปรึกษามาจากทั่วประเทศ รวมไปถึงทั่วโลก

โรคแปลก ๆ หายาก เป็นบุญตามากที่จะได้หยิบชิ้นเนื้อมาศึกษาดู

 

1.2 เรียนวิชาการ ตั้งแล็บ โดยใช้วิธีคลุกคลี แทรกซึมเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของห้องแล็บที่นี่

เป็นวิธีที่เคยใช้ได้ผลมาก่อนสมัยเป็นหมอบ้านนอก set lab มากับน้อง ๆ แค่สามคน โดยเราต้องทำงานไปกับเขาด้วย

ข้อดี เหมือนเปิดร้านอาหารค่ะ ถ้าเรารู้สูตรอาหาร หั่นผักเป็น ผัดหรือทำกับข้าวเองได้ด้วย ล้างจาน เก็บจานได้ เสริ์ฟอาหาร รู้จักลูกค้า เราจะรู้จุดอ่อน จุดแข็ง จุดที่นำพาร้านอาหารเราไปให้ถึงฝั่ง

 

ไม่ใช่รู้แค่ เอาชิ้นเนื้อใส่เครื่องทำงานแบบอัตโนมัติเป็นแล้วจบ เพราะมันจะถึงจุดจบจริง ๆ

เช่นเคยพบปัญหาแค่เส้นผมบังภูเขา คือไฟดับ


จะทำอย่างไรกับชิ้นเนื้อ จะออกรายงานผลอย่างไรให้ทันต่อการรักษาคนไข้

 

ที่ทำมาแล้วคือ เอาเนื้อไปต้มค่ะ..

 

 

ทิ้งท้ายไว้ตรงนี้ ค่อยมาต่อค่ะ นานหน่อยแต่มาต่อ