"ฟ้าคราม" อายุครบ ๑๑ เดือน
"ฟ้าคราม" อายุครบ ๑๑ เดือน
ในช่วงระยะเวลานี้ ใกล้ที่หนูจะอายุครบ ๑ ขวบแล้วสิน่ะ
ขาดอีก ๑ เดือนเอง หนู "ฟ้าคราม" ของย่าจะอายุเข้า
๑ ขวบแล้ว...
พฤติกรรมในช่วงนี้ หนูชอบเดินไป - เดินมา บ่อยครั้งขึ้น
บางครั้ง เมื่อหนูอยู่กับย่า ย่าจะบ่นหนูตลอดเลย เพราะว่า
หนูซนมาก ๆ ชอบเดินทำให้ย่าเกรงว่าหนูจะล้มลงแล้วก็ทำ
ให้หัวเข่าของหนูเกิดบาดแผลขึ้นได้...ทำให้ย่าเหมือนคนที่
เขาพูดกันว่า "ปากเปียก ปากแฉะ" กับหนูตลอดเวลาที่ได้
ดูแลหนู "ฟ้าคราม"...
นับวัน หนูก็ยิ่งเดินได้คล่องแคล่วขึ้นมาก ไม่สะดุดเหมือนกับ
ที่หนูหัดเดินในเดือนแรก ๆ ตอนที่หนูเริ่มหัดเดิน...หนูยกเท้า
ได้สูงกว่าเดิม ขาที่ตอนแรกเดินเหมือนขากาง ๆ แต่มาในช่วง
ที่หนูอายุได้ ๑๑ เดือนนี้ ขาของหนูไม่โก่งหรือกางอีกแล้ว
อาจเป็นเพราะหนูโตขึ้น เดินได้เก่งและคล่องขึ้นนั่นเอง...
คำพูดที่หนูพูดได้ยามนี้ คือ ยาย...หมา...อะไร...ทำไร...
อีกอย่างหนึ่ง คือ คำว่า "ตุ๊กแก" ย่าไม่รู้ว่าหนูไปเห็นตุ๊กแก
ที่ไหน พอย่าทำเสียงตุ๊กแกร้อง หนูจะยิ้มแล้วก็จะร้องคำว่า
"ตุ๊กแก" ตามที่ย่าร้องให้หนูฟัง...
แต่หนูก็ยังเรียกแม่หรือพ่อยังไม่ได้อยู่ดี...แต่สิ่งหนึ่งที่หนู
ทำได้ในช่วงนี้ นั่นคือ การที่หนูได้เริ่มรู้เรื่องมากขึ้น
ในยามที่ย่าบอกอะไร และพูดอะไรให้หนูฟัง หนูจะเริ่มเข้าใจ
และก็รู้เรื่องแล้ว แต่บางครั้ง...หนูรู้เรื่องที่ย่าบอก...แต่หนูก็
ทำเป็นแกล้งย่า แกล้งพ่อเพรียง แกล้งแม่อ้อม...ทำเป็นหู
ทวนลม เพราะอาการของหนูที่แสดงการแกล้งแล้วหนูทำ
สีหน้าอมยิ้ม...นั่นหมายความว่า "หนูรู้เรื่อง...แต่หนูแกล้ง
ทำเป็นไม่รู้เรื่อง"...นี่เป็นการแสดงอาการของการเริ่มเรียนรู้
อีกลักษณะหนึ่งของเด็ก ๆ...พอย่า พ่อเพรียง แม่อ้อม ว่าหนู
ว่าพวกเรารู้ทัน หนูก็จะทำท่ายิ้ม + หัวเราะชอบใจ...
ยามที่หนูอยู่กับย่าสองคน หนูจะไม่อ้อน ไม่งอแง หนูจะชอบ
เดินเล่นทั่วห้อง โดยเดินไป - เดินมา พอเหนื่อยหนูก็จะมานั่ง
เล่น เล่นไป - เล่นมา หนูก็จะขอกินนม โดยพูดว่า "หม่ำ ๆ
หรือคำว่า "แหม่ม ๆ" ของหนู กินนมไป กินมา หนูก็จะนอน
หลับไปเอง หนูเป็นคนหลับง่าย เรียกว่า "ง่ายมาก ๆ"
อาการหลับของหนูเหมือนย่า พอหัวถึงหมอนหนูก็หลับเลย
บางคนบอกว่า "คนหลับง่ายเป็นคนที่มีบุญ ไม่ทรมาน เพราะ
บางคนเหมือนคนมีทุกข์ในใจ หลับยากต้องใช้เวลานาน
ในการที่จะหลับในแต่ละครั้ง" แต่หนู "ฟ้าคราม" เป็นเด็กที่
หลับง่ายมาก แล้วก็เป็นเด็กที่เลี้ยงง่ายมาก ๆ ย่าขอบอก...
ยามที่ย่าได้อยู่ใกล้หนูและได้เลี้ยงหนูตลอดวันนั้น บางครั้ง
หนูก็จะทำเป็นงอแงย่าเป็นครั้งคราว เช่น บางครั้งย่าจะชอบ
ขัดใจหนู หรือไม่ก็แกล้งหนูบ้าง หนูก็จะเริ่มงอแง อาจผสม
กับที่หนูเริ่มที่จะง่วงนอนแล้ว หนูก็จะเริ่มอ้อน ร้องไห้
แต่ร้องได้ไม่นานก็จะหัวเราะ ยิ้มหน้าบานออกมาได้...
ท่าทางที่หนูเล่นเหนื่อยแล้ว หนูก็จะขอกินนมแล้วก็จะนอน
เล่นไป - เล่นมา แล้วก็หลับไปในที่สุด...นี่เป็น อาการของหนู
ที่ย่าบอกว่า หนูเป็นคนที่หลับง่าย เพราะตั้งแต่เกิด ย่าก็ซื้อ
เปลให้หนูตั้ง ๒ เปล แต่ใช้ไม่คุ้มเลย เพราะหนูไม่ค่อยชอบ
นอนเปลเลย หนูจะชอบนอนกับพื้นมากกว่า พลิกตัวไป - มา
สักประเดี๋ยวหนูก็จะหลับแล้ว...
ตั้งแต่เทคโนโลยีเข้ามามีบทบาทกับครอบครัวของย่าแล้ว
ยามใดที่มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมาคราวใด หนูจะมองไปที่
โทรศัพท์ แล้วก็มองมาที่หน้าของย่าว่า "ทำไมย่าไม่รับ
พอย่ารับ หนูก็จะทำท่ายิ้ม แล้วก็จะทำเสียงเหมือนกับอยาก
พูดโทรศัพท์กับคนที่พูดกับย่าด้วย"...หรือไม่ ถ้าย่าเผลอวาง
โทรศัพท์ไว้ หนูก็จะหยิบมันขึ้นไปแล้วก็ทำท่าวางไว้ที่ข้างหู
ของหนูแล้วก็ทำเสียง โหล ๆ ๆ...แล้วก็ทำท่ายิ้มใส่โทรศัพท์...
หนูจะมีอาการเหมือนเด็กที่อารมณ์ดีตลอด เพราะหนูชอบยิ้ม
ไม่หน้าบึ้งเหมือนเด็กบางคน...
ระยะนี้ หนูเดินได้แข็งแรงขึ้นมาก แถมชอบขึ้น - ลง บันได
๓ ขั้น ได้อย่างคล่อง...แต่ย่ากลัว ๆ ว่า หนูจะร่วงจากบันได
ขั้นบนลงมาบันไดขั้นล่าง...
บางคนถามว่ากี่ขวบ...พอย่าบอกว่า "ยังไม่ถึงขวบ
แค่ ๑๑ เดือนเอง" เขาถึงกับร้องว่า "อะไร เด็ก ๑๑ เดือน
เดินได้แล้ว แถมเดินได้คล่องอีก เก่งจริง ๆ เด็กสมัยนี้"...
อาการของหนูในช่วงนี้ จะติดย่า
เวลาย่าจะเดินไปไหน หนูก็จะร้องตาม และชอบให้ย่าอุ้มหนู
เล่นเอาแขนย่าล้าไปเหมือนกัน บวกกับทำให้เส้นคอของย่า
เกร็ง + เจ็บเพราะอุ้มหนูซึ่งหนักเกือบ ๑๐ kg. แล้ว...
ช่วง ๑๑ เดือนนี้ หนูได้ไปเที่ยวที่เขื่อนภูมิพลกับย่า +
พ่อเพรียง + แม่อ้อม เป็นการพักผ่อนของครอบครัวไปในตัว
ขาดกับ "ลุงภัคร" ที่ต้องไปเรียนต่อที่ กทม. จึงไม่ได้ไปกับ
พวกเราด้วย ส่วนปู่จเร ต้องเฝ้าตาทวดที่ป่วย เพราะอย่างไร
ปู่จเรก็ไม่ขอไปด้วย ทุกคนในบ้านทราบดีว่า ปู่จะชอบอยู่
เฝ้าบ้านมากกว่า...งานนี้ หนู "ฟ้าคราม" ก็เลยได้อยู่กับย่า
เต็ม ๆ ตั้ง ๓ วันเลยจ้า...
