ข้าพเจ้าตั้งใจที่จะเขียนหนังสือ บทร้อยกรองง่ายๆ สำหรับเด็กนักเรียนในจังหวัดชายแดนภาคใต้ เพื่อใช้อ่านประกอบการเรียน เรื่องคำคล้องจอง จึงได้พยายามรวบรวมคำที่นักเรียนพูดทุกๆ วัน บันทึกความถี่ของคำเหล่านั้นไว้ แล้วลองนำมาเขียนเป็นคำร้อยกรองขึ้น 30บท

สัตว์กับป่า

 

สัตว์เล็ก

สัตว์เล็กสัตว์ใหญ่

เราปล่อยเอาไว้

ให้อยู่นานนาน

 

สัตว์รักษาป่า

ป่ารักลำธาร

ทุกอย่างต้องการ

ประสานสามัคคี

 

ถ้าสัตว์ตายไป

ป่าใหญ่ไม่มี

น้ำแห้งทุกปี

โลกนี้ร้อนรุม

 

 

แม่ไก่

 

แม่ไก่

แม่ไก่ของฉัน

ต่างตัวขยัน

ชวนกันออกไข่

 

เมื่อมีลูกน้อย

แม่คอยเอาใจ

คุ้ยเขี่ยดินให้

ลูกได้กินหนอน

 

พอเหยี่ยวบินมา

เรียกหาลูกอ่อน

กางปีกกกก่อน

ป้องกันผองภัย

 


หนอนโลภมาก

 

ตัวหนอนน้อยน้อย

ค่อยค่อยคืบคลาน

ไต่ตามรั้วบ้าน

พบย่านตำลึง

 

หนอนน้อยกัดกิน

สิ้นไปใบหนึ่ง

กินอีกจนถึง

สามสี่ห้าใบ

 

เจ้าบ้านมาเห็น

เขี่ยกระเด็นไป

พอดีแม่ไก่

วิ่งมาจิกกิน

 

เพราะหนอนโลภมาก

อยากไม่สิ้นสุด

แม่ไก่จึงกิน

หนอนได้สบาย...

 

บ้านของฉัน

 

รอบบ้านของฉัน

นั้นมีหญ้ารก

ใบไม้ร่วงตก

หล่นปกคลุมดิน

 

ฉันรีบเก็บกวาด

สะอาดหมดสิ้น

ขยะทุกชิ้น

ฉันเก็บกวาดกอง

 

กองไว้หลังบ้าน

เป็นงานที่ต้อง

ช่วยกับน้องน้อง

ทำได้เสร็จไว

  

ใครมาบ้านฉัน

ชมกันยกใหญ่

ว่าฝีมือใคร

กวาดได้เก่งเอย

 

ลูกวัวซุกซน

 

ลูกวัวตัวนั้น

มันกระโดดวิ่ง

ไปห่างไกลจริง

อยู่กลางทุ่งนา

 

ส่งเสียง มอ มอ

เรียกพ่อ แม่จ๋า

เร็ว เร็ว รีบมา

หาลูกเร็วไว

 

ในป่าตรงนี้

มีเสือตัวใหญ่

“เอ๊ะ นั่นเสียงใคร

ร้องรำคาญจริง”

  

พอเห็นลูกวัว

เสือหัวเราะวิ่ง

“จะกัดกินทิ้ง

ให้อร่อยใจ”

 

เห็นเสือ...ลูกวัว

กลัวน้ำตาไหล

รีบวิ่งเร็วไว

ไปหาแม่มัน

 

เจ้าของตามมา

มาเห็นเสือพลัน

ยิงปืนเสียงลั่น

เสือวิ่งหนีเอย

 

อ่านเป็นเล่มที่นี่ครับ https://docs.google.com/docume...