ชีวิตที่พอเพียง 1539b. เรียนธรรมบท ทางแห่งความดี โดยไม่รู้ตัว ตั้งแต่ชั้นอนุบาล
เช้ามืดวันพฤหัสที่ ๑๒ เม.ย. ๕๕ ระหว่างวิ่งออกกำลังกาย ผมฟังรายการอ่านหนังสือธรรมะ โดย ปัญชลี ธนะกำพลศักดิ์ อ่านหนังสือ ธรรมบท ทางแห่งความดี โดย วศิน อินทสระ แล้วเกิดความคิด โยงธรรมะเข้ากับ 21st Century Skills โดยตีความว่าเป็นส่วนหนึ่งของ Life Skills นี่เป็นมุมมองทางโลก (secular) นะครับ ไม่ใช่มุมมองแนวหลุดพ้น
คนเราทุกคน ไม่ว่ายากดีมีจน สมองปราดเปรื่องหรือธรรมดา ไม่ว่าจะประกอบสัมมาชีพใด ต่างก็ต้องการทักษะชีวิต (Life Skills) สำหรับประคับประคองตนเอง ทั้งในยามสุขและยามทุกข์ ยามรุ่งและยามแย่
การศึกษาตามแบบที่เรียนกันในปัจจุบันไม่สร้างทักษะชีวิต หรือสร้างน้อยมาก ดังเราเห็นนักเรียน วัยรุ่นเสียคนคาตาครู โดยครูก็ไม่รู้ว่าจะช่วยอย่างไร และครูก็ไม่ตระหนักว่า นั่นคืออาการของ การศึกษาที่ผิด กระทรวงศึกษาฯ ก็ไม่ตระหนัก ว่านั่นคือตัวบ่งชี้ ว่านโยบายการศึกษาที่ใช้กันอยู่ในปัจจุบัน ผิด เพราะเป็นนโยบายที่ไม่เอาใจใส่การฝึกทักษะชีวิต และทักษะอื่นๆ ในชุด “ทักษะแห่งศตวรรษที่ ๒๑” เอาใจใส่เฉพาะสาระวิชา
ใครที่ไม่เข้าใจการศึกษาที่ฝึกฝนเรียนรู้ธรรมบท ทางแห่งความดี ในแนวทางที่เด็กเรียนแบบไม่รู้ตัว เรียนบูรณาการอยู่ในชั้นเรียน โดยครูสอนความดีน้อยมาก แต่เด็กได้เรียนและฝึกทักษะความดีมากมาย กลายเป็นนิสัยติดตัว ให้ไปดูที่โรงเรียนในกลุ่มโรงเรียนทางเลือก หรือเครือข่ายโรงเรียนไทยไท ซึ่งโรงเรียนลำปลายมาศพัฒนาเป็นโรงเรียนหนึ่ง ที่สอนลูกชาวบ้านในต่างจังหวัดได้ผลดีเป็นที่ประจักษ์
วิจารณ์ พานิช
๒๑ เม.ย. ๕๕
วิธีการสอนแบบนี้ดีจังเลยค่ะ น่าสนใจมากๆ ชอบอ่านหนังสือของ อ.วศิน เขียนดีมาก แต่ละถ้อยคำ ให้แง่คิด สะกิดใจ ให้เพื่อนยืมไปเล่มนึง ยังไม่ได้คืนเลย