ปี ๒๕๔๙ สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ
ได้จัดทำองค์ความรู้ เรื่อง มารยาทไทย ประกอบด้วย การกำหน
ด
ความหมาย ขอบข่าย ลำดับความสำคัญ
และการปรับปรุงรายละเอียดการปฏิบัติท่ามารยาทไทย
เรื่องการแสดงความเคารพ ซึ่งจัดทำโดย
คณะกรรมการดำเนินงานด้านมารยาทไทย ตามคำสั่ง
สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ ที่ ๖๓๕/๒๕๔๙ ลงวันที่ ๑๓ กันยายน
๒๕๔๙ โดยมี นายพะนอม แก้วกำเนิด เป็นประธานในการดำเนินงาน
และได้ประชุมปฏิบัติการเมื่อวันที่ ๒๖ กันยายน ๒๕๔๙ ณ
ห้องประชุมกองอำนวยการร่วม ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย
ทั้งนี้วัตถุประสงค์ของการจัดทำองค์ความรู้ดังกล่าว
ก็เพื่อธำรงรักษาวัฒนธรรมด้านมารยาทไทยอันเป็นรูปแบบปฏิบัติของคนไทยให้คงอยู่คู่ชาติไทย
ทั้งนี้ได้มีการปรับปรุงเนื้อหาและการปฏิบัติให้มีความเหมาะสมกับยุคสมัยมากยิ่งขึ้น
รายละเอียดดังนี้
ความหมาย มารยาท
“ มารยาท ” หมายถึง กิริยา วาจาที่สุภาพเรียบร้อย ที่บุคคลพึงปฏิบัติในสังคมโดยมีระเบียบแบบแผน อันเหมาะสมตามกาลเทศะ
ขอบข่าย มารยาทไทย
มารยาทไทยครอบคลุมถึงกิริยา วาจาต่าง ๆ เช่น การยืน การเดิน การนั่ง การนอน การรับของส่งของ การทำความเคารพ การแสดงกิริยาอาการ การรับประทานอาหาร การให้และรับบริการ การทักทาย การสนทนา การใช้คำพูด การฟัง การใช้เครื่องมือสื่อสาร รวมทั้งการประพฤติปฏิบัติในพิธีการต่าง ๆ
ลำดับความสำคัญมารยาทไทย
มารยาทไทย เป็นเอกลักษณ์สำคัญของคนไทย ควรกำหนดขึ้นไว้เป็นแนวทางประพฤติปฏิบัติ ดังนี้
| ๑ การแสดงความเคารพ | ๒ การยืน | ๓ การเดิน | ๔ การนั่ง | ๕ การนอน |
| ๖ การรับของส่งของ | ๗ การแสดงกิริยาอาการ | ๘ การรับประทานอาหาร | ๙ การให้และรับบริการ | ๑๐ การทักทาย |
| ๑๑ การสนทนา | ๑๒ การใช้คำพูด | ๑๓ การฟัง | ๑๔ การใช้เครื่องมือสื่อสาร | ๑๕ การประพฤติปฏิบัติในพิธีการต่าง ๆ |
