วันนี้ก็เป็นพระวัน เป็นวันธรรมะสวนะ เป็นวันแห่งการรักษาศีล ฟังธรรม ปฏิบัติธรรม เป็นวันจักรี ญาติโยมก็ได้พากันมานอนวัด พากันมาเข้าคอร์สปฏิบัติธรรม มาสร้างความดีกัน...
สมัยครั้งพุทธกาล วันพระก็ถือว่าเป็นวันหยุดทำการทำงาน ญาติโยมก็พากันหยุด ไปฟังธรรมกัน นางวิสาขามหาอุบาสิกา ก็พาบริษัทบริวารไปฟังธรรมรักษาศีล หรืออย่างท่านอนาถะบิณฑิกะเศรษฐี ในวันพระท่านก็ให้บริษัทบริวารรักษาศีลอุโบสถ
สมัยที่พระพุทธเจ้าท่านตรัสรู้ใหม่ ๆ ท่านประกาศธรรม พุทธบุตรลูกหลานได้ฟังธรรม ของพระพุทธเจ้าก็ได้พากันออกบวชแล้วได้บรรลุธรรมกันเยอะแยะหลายร้อย หลายพัน หลายหมื่น หลายแสน หลายล้าน...
ญาติโยมก็เหมือนกันสมัยนั้น โยมที่อยู่ที่บ้านก็ได้บรรลุธรรมกัน ได้เป็นพระอริยเจ้ากัน ก็คือญาติโยม ที่อยู่ในบ้าน ในเมือง ในสังคม มันเป็นกระบวนการ เป็นกระแสของสังคมในยุคนั้นที่คนส่วนใหญ่ เขาพากันทำความดี
คนเราน่ะมันดูคนอื่น ถ้าคนอื่นได้รับประโยชน์ ได้รับสิ่งที่ดีอย่างไรมันชอบทำตาม
สมัยนั้นคนส่วนใหญ่เขาจะพูดเรื่องศีล เรื่องคุณธรรม เรื่องการบรรลุธรรมกัน มันเป็นอารมณ์ ร่วมรวมกัน
มันเป็นอารมณ์รวมกันนะในสังคม ถ้าใครทำอะไรมันชอบทำตามกัน
มาสมัยทุกวันนี้ สิ่งเหล่านั้นมันหายไปแทบจะไม่มีเลย มุ่งแต่ทำมาหากิน เน้นแต่เรื่องเศรษฐกิจ วันพักวันหยุดก็ไปท่องเที่ยว ไม่รู้จักคำว่าศีลคำว่าธรรม “การเป็นคนเข้าวัดเขาว่าเป็นคนยุคดึกดำบรรพ์ เป็นคนโบราณไปแล้ว”
ตามเป็นจริง ชีวิตจริง การทำมาหาเลี้ยงชีพ มันจะแยกกันไม่ได้ แยกกันไม่ออก เราทำอะไรทุกอย่าง ต้องมีศีลมีคุณธรรม ถ้าไม่ทำอย่างนั้น ปฏิบัติอย่างนั้น ตัวเราก็ร้อน คนอื่นก็ร้อน มันเป็นกระบวนการของสังคม เลยเข้าใจกันว่า มรรคผลนิพพานมันหมดไปแล้ว มันหมดยุคหมดสมัยแล้ว
ความเป็นจริงแล้วมรรคผลนิพพานมันยังไม่หมดสมัย ยังเหมือนเดิม มันยังอยู่เหมือนเดิม ถ้าใครประพฤติปฏิบัติ คนผู้นั้นก็ได้บรรลุกันทุก ๆ คนนะ
ครอบครัวหนึ่ง ๆ คุณพ่อคุณแม่นี้สำคัญ ถ้าคุณพ่อคุณแม่เป็นคนดีมีศีลมีธรรม ตั้งใจทำมาหาเลี้ยงชีพ มีศีล มีธรรม ลูกเขาก็พากันประพฤติปฏิบัติตาม การกระทำให้ดูนี้ดีกว่าไปบ่นให้ลูกให้หลาน
มีพ่อมีแม่ดี ลูกหลานมันมีความสุข มันภูมิใจ พูดอะไรมันก็เชื่อ พูดอะไรมันก็ฟัง เพราะมันเคารพนับถือ เลื่อมใส...
พระพุทธเจ้าท่านมีความเมตตาบอกผู้ที่เป็นพ่อเป็นแม่ให้รู้วิธีบอกสอนลูก โดยให้มีวิธีเลี้ยงลูกที่ถูกวิธี การคบเพื่อนเป็นมงคลที่สุดของชีวิต
ที่เรามีปัญหาทุกวันนี้ก็เพราะเราเลี้ยงลูกไม่ถูกขั้นตอน ถึงเวลาสอนไม่สอน มันผิดพลาด มันเลยเป็นปัญหาในบ้าน ในครอบครัวของเรา สังคมส่วนใหญ่เลยตกอยู่ในอบายมุขต่าง ๆ นี่เป็นผลจากที่เราพากันเลี้ยงลูกไม่ถูกกาลถูกเวลา
ความไม่สบายก็เกิดขึ้น ความยากจนมันก็เกิดขึ้น เพราะเด็กมันเกิดมาตัวน้อยมันจะรู้อะไรมันต้องอาศัยพ่ออาศัยแม่พาประพฤติปฏิบัติ
หลักสูตรการเรียนการศึกษาน่าจะมีวิธีการเรียนการศึกษาเลี้ยงลูกถูกวิธี
ญาติโยมประชาชนจะได้เข้าใจ จะได้ไม่ผิดพลาดไปมากกว่านี้ ไม่ใช่ว่าแต่ประเทศไทยเรานะ ประเทศอื่น ๆ ก็เหมือนกัน มันเลี้ยงลูกไม่ถูกวิธี
มีแต่พากันไปเน้นให้ลูกตัวเองเป็นคนเก่ง ขวนขวายให้เรียนพิเศษ เรียนให้มาก ๆ เรียนให้สูง ๆ ไม่ได้แทรกคุณธรรมไปด้วย โตขึ้นก็เลยโกงกินบ้าน โกงกินเมือง
คนเก่งถ้าไม่มีคุณธรรมประเทศชาติมันแหลกลานนะ เพราะมันเอาเปรียบคนอื่น มันทำอาชีพ บนหลังคนอื่น
เราเป็นคนเก่ง เป็นคนที่มีความสามารถทั้งการศึกษา การงาน เป็นคนร่ำรวยมันดี แต่ต้องมีคุณธรรม คุณธรรมเป็นสิ่งที่สำคัญ จะขาดไม่ได้
หลักประจำกาย ประจำวาจา ประจำใจ ก็ให้ถือเอาแบบอย่างพระอริยเจ้า มีศีล ๕ ประจำใจ ปฏิบัติศีล ๘ วันพระหรือวันหยุดของเราก็ได้ คนเรามันต้องมีหลักนะ มีข้อวัตรปฏิบัติ เป็นตัวของตัวเอง
ถ้าไม่มีหลักไม่ได้ อะไร ๆ ก็จะเอาแต่ใจอย่างเดียว ไม่ได้...! ต้องรู้จักไหว้พระ ทำวัตรสวดมนต์ อย่างนี้เป็นต้น ให้มันเป็นรูปธรรม นามธรรม เพราะเราอยู่บ้านก็ไม่ได้อยู่คนเดียว ทุกคนที่อยู่กับเราก็จะได้เห็นตัวอย่าง เป็นกำลังใจในการทำความดี
ความดีมันอยากทำก็ทำ ไม่อยากทำก็ต้องทำ มันมีผลต่อตนเองและมีผลต่อผู้ที่อยู่ร่วมรวมกัน
สิ่งที่ดี ๆ มันมีอยู่มาก ถ้าเราไม่ตั้งใจประพฤติปฏิบัติมันไม่ได้
การทำความดีต้องเน้นมาหาที่จิตที่ใจของเรานะ... หาเจตนาที่จะทำความดี เจตนาที่จะหยุดที่จะละเว้นสิ่งไม่ดี เจตนาที่จะประพฤติปฏิบัติ
การถือศีลปฏิบัติธรรม ถ้าเราไม่มีเจตนาที่จะทำผิดอย่างนี้ละก็เราก็ไม่ผิดนะ เช่นเราเดินไปเหยียบมด หอย แมลง ถ้าเราไม่มีเจตนาก็ไม่ผิดนะ
ความตั้งใจนี้ดีมาก สำคัญมาก อย่างที่พระพุทธเจ้าที่ท่านได้เป็นพระพุทธเจ้า ท่านมีความตั้งใจ อธิษฐานจิตเพื่อบำเพ็ญบารมี ท่านตั้งใจแน่วแน่ ต้องมีความตั้งใจ กระตือรือร้น มองเห็นเรื่องสำคัญ เป็นเรื่องสำคัญ ถ้าเราไปมองเรื่องสำคัญไม่สำคัญ ความตั้งใจของเราก็ลดลง
อย่างเรามีความตั้งใจไว้ว่า ในอดีตที่ผ่านมาแล้ว เราเคยทำไม่ดี พูดไม่ดี คิดไม่ดี เราจะตั้งใจใหม่ ขอพระพุทธเจ้า พระธรรม พระอริยสงฆ์ บรรพบุรุษ จงอโหสิกรรม เราจะเอาใหม่ เราจะตั้งใจใหม่
ความไม่ตั้งใจมันทำให้ชีวิตของเราล้มเหลว เราจะเอาใหม่ ตั้งใจใหม่
เรามีความตั้งใจแล้วเราก็ปฏิบัติตาม สิ่งดี ๆ มันถึงจะเกิดขึ้นได้
ธรรมดาน้ำมันไหลจากที่สูงลงสู่ที่ต่ำ ถ้าเราไม่ทำเขื่อนอย่างใหญ่ อย่างแข็งแรง มันถึงเก็บน้ำ จะกั้นน้ำเพื่อไปอุปโภค บริโภค ไปใช้สอยตามต้องการได้
การทำเขื่อนมันลำบากนะ ต้องเอาดินทีละน้อย ๆ ไปรวมกว่าจะได้เป็นเขื่อน แต่ถ้าตั้งใจแล้วก็ทำได้
ความดีเป็นสิ่งที่ดีและก็ควรทำ...
พระพุทธเจ้าท่านไม่ให้เราท้อแท้ ท้อถอย หมดกำลังใจ ความดีนี่แหละเป็นสิ่งที่น่าทำ ถ้าหมดลมหายใจแล้วก็ไม่มีโอกาสทำความดี
ชีวิตของเรามันมีประโยชน์มากนะ ถ้าเราไม่ปล่อยโอกาสให้มันเสียไป...
พระธรรมคำสอนขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
ที่องค์พ่อแม่ครูอาจารย์เมตตาให้นำมาบรรยาย
เช้าวันศุกร์ที่ ๖ เมษายน พุทธศักราช ๒๕๕๕
