ถามว่าการกระทำของครูเรื่องนี้ เป็นการออกแบบการสอนแบบ Backward Design ไหม ถ้าใช่ ใช่ตรงไหน ควรจะเพิ่มเติมส่วนใดบ้าง จึงจะทำให้เป็น BwD ได้

ก่อนที่จะจบ Backward  Design  การสอนที่มีชีวิต เล่มนี้ ขอเชิญผู้อ่านได้พิจารณา มิติคุณภาพ (Rubrics) ของครูผู้สอนที่ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ (สพฐ)ได้กำหนดไว้ พิจารณาแล้วเห็นว่า เป็นเข็มทิศที่สามารถชี้ทางให้ครูผู้รักการพัฒนาพฤติกรรมการสอนของตนได้อย่างดีมาก

   

 5

ช่วยให้นักเรียนวางแผน ลงมือปฏิบัติ สร้างองค์ความรู้จากการปฏิบัติ เข้าใจวิธีการคิด การเรียนรู้ของตน และนำวิธีการเรียนรู้นั้นไปใช้ในเรื่องอื่น ๆ  ครูและนักเรียนใช้มิติคุณภาพร่วมกันประเมินงาน/การแสดงออก ครูค้นพบลีลา เห็นช่องทางพัฒนาการสอนคิด เผยแพร่ พาเพื่อนครูพัฒนาอย่างต่อเนื่อง

 4

ใช้คำถามหลากหลายให้วิเคราะห์ สังเคราะห์ หาทางเลือก สร้างความคิดรวบยอด สรุปหลักการได้เอง งานที่มอบหมายเชื่อมโยงกับชีวิตจริง กระตุ้นให้ไตร่ตรองวิธีคิด เข้าใจมุมมองที่หลากหลาย ใช้มิติคุณภาพประเมินงาน / การแสดงออก ท้าทายให้คิดทำ ต่อยอด

 3

ใช้คำถามช่วยให้นักเรียนค้นพบความสัมพันธ์ของเนื้อหา ทักษะกับความคิดรวบยอดในมาตรฐานของสาระการเรียนรู้ ช่วยให้นักเรียนจำ นำไปใช้ได้ดี งานที่มอบหมายท้าทายซับซ้อน การประเมินมีเกณฑ์ที่ชัดเจนนักเรียนใช้เป็นแนวพัฒนางานได้ เปิดรับสิ่งที่แตกต่าง

 2

สอนครบเนื้อหาตามมาตรฐาน นักเรียนรวบรวมข้อมูล ฟัง อ่าน สังเกต บันทึก สิ่งที่เรียนสัมพันธ์กันเล็กน้อย ใบงานใบความรู้ไม่ลึกซึ้ง ครูบอกความคิดรวบยอด งานที่มอบหมายเปิดโอกาสให้ตอบหลากหลาย การตรวจงานมีหลักเกณฑ์คร่าว ๆ

1 บรรยายครบตามเนื้อหา  สิ่งที่สอนไม่สัมพันธ์กัน ขาดความคิดรวบยอด ไม่เชื่อมโยงกับมาตรฐานประเมินการเรียนรู้ของนักเรียน งานที่มอบหมายเน้นแบบฝึกหัดทบทวน การตรวจงานเพื่อรู้คำตอบถูกผิดเท่านั้น

         

 

                                เมื่อเริ่มต้นได้เล่าถึงวิธีการเรียนของนิไพศาลกับเพื่อน ๆ ตอนจบก็ขอเล่าเรื่องของ รอกีเย๊าะ ๆ  เป็นลูกกำพร้าพ่อ  อยู่กับแม่ซึ่งมีอาชีพทำขนมขาย  รอกีเย๊าะมีน้อง  3  คน  อายุเรียง ๆ กัน  เธอจึงต้องช่วยแม่เลี้ยงน้อง  ช่วยบดแป้ง  นวดแป้งให้แม่  เมื่อครูให้การบ้าน  บางครั้งเธอก็ทำส่งแต่บ่อยครั้งที่ รอกีเย๊าะ ไม่ส่งการบ้าน  เธอบอกครูว่า ทำไม่ทันเพราะต้องช่วยแม่เลี้ยงน้อง  บางวันรอกีเย๊าะมาโรงเรียนสาย  บางวันก็ขาดเรียน  เพราะแม่ป่วยบ้าง  น้องป่วยบ้าง  ครูเข้าใจรอกีเย๊าะ เพราะครูไปเยี่ยมบ้านเธอบ่อย ๆ

                                วันหนึ่งครูเรียกรอกีเย๊าะมาถามว่า  แต่ละวันแม่ขายขนมได้กำไรเท่าไร  รอกีเย๊าะ ตอบไม่ได้  ให้ไปถามแม่ ๆ ก็ตอบไม่ได้  ครูจึงบอกรอกีเย๊าะว่า  ให้เธอช่วยแม่  โดยการทำบัญชีการลงทุนของแม่  บันทึกว่า วันหนึ่ง ๆ  ซื้ออุปกรณ์อะไรเป็นเงินเท่าไร  ทำขนมขนมขายได้เงินเท่าไร  หักค่าใช้จ่ายแล้วมีเงินเหลือเท่าไร

                                รอกีเย๊าะ  ทำบัญชีการลงทุนของแม่มาส่งครูทุกวัน  เธอทำอยู่ได้  3  เดือน  ก็บอกครูว่า  จะขอเพิ่มเกี่ยวกับค่าใช้จ่ายภายในบ้านด้วย   เพราะจะได้รู้ว่า เดือนหนึ่ง ๆ  ใช้จ่ายเงินเรื่องอะไร  มากน้อยเพียงใด  ครูก็เห็นดีด้วย

                                ในเรื่องนี้ ครูได้วางเป้าหมายไว้ว่า “ให้รอกีเย๊าะเข้าใจว่าคณิตศาสตร์เป็นเรื่องที่ต้องนำใช้ในชีวิตประจำวัน  ไม่ใช่เรียนเพื่อสอบ”  เมื่อรอกีเย๊าะเห็นคุณค่าของคณิตศาสตร์แล้วก็ถือว่าครูทำได้บรรลุเป้าหมาย

                                ถามว่าการกระทำของครูเรื่องนี้  เป็นการออกแบบการสอนแบบ Backward  Design  ไหม  ถ้าใช่  ใช่ตรงไหน  ควรจะเพิ่มเติมส่วนใดบ้าง  จึงจะทำให้เป็น BwD ได้

 

 อ่านเป็นเล่มได้ที่นี่ครับ https://docs.google.com/docume...