1. ก่อนมาเขียนบันทึกใน GotoKnow ชีวิตการทำงานท่านเป็นอย่างไร
เมื่อตอนก่อนที่จะได้มาเขียนบันทึกนั้น ตัวเองก็สนใจการจดบันทึกนะ แต่เขียนใส่สมุดอะไรที่ได้มาจากกระดาษที่ว่างเก่าๆ นำมาทำเป็นเล่มและก็บันทึกกันไป นึกได้ทีก็บันทึกที สุดท้ายพอนานเข้าเจ้าบันทึกที่ว่าก็เก็บไว้จนหายไป .. ชีวิตการทำงานส่วนใหญ่ก็เหมือนกับคนอื่นทั่วไปที่มีฝันมากมาย วิ่งตามฝันไป หาข้อมูลประกอบกันไป ประสบความสำเร็จไหม? ก็น่าจะเรียกว่า ไม่ได้กำไรเป็นเงินเป็นทอง ได้แต่ความตระหนัก ได้ประสบการณ์จากความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ ผลก็คือ เสียเงินไปกับการลงอาชีพเสริมพอควรและมีทักษะมากมายเพิ่มขึ้นพร้อมๆ กับอายุที่เพิ่มขึ้น จากตรงนี้ผมก็เริ่มเล็งเห็นแล้วว่า อยากจะบันทึกความรู้ประสบการณ์ต่างๆ ที่ทรงคุณค่าของตนเองเก็บไว้ เพื่อน้องๆ ลูกๆ ได้ใช้ในยามอนาคต
2. เมื่อมาเขียนบันทึกแล้วเกิดผลดีอย่างไร มีการเรียนรู้อย่างไร มีเครือข่ายเกิดขึ้นได้อย่างไร
ช่วงแรกที่คอมพิวเตอร์เข้ามาใหม่ๆ ผมได้ทำงานซ่อมคอมมาพอควรทีเดียว ,ได้ทำงานนำเสนอผลงานต่างๆ ,ได้ทำเว็บซึ่งเรื่องราวเหล่านี้ก็ได้พาผมได้มีโอกาสได้ไปอบรมการเขียนบล็อกจากโกทูโนว์ซึ่งจัดกันโดย สสจ.พิจิตร ซึ่งเชิญวิทยากรจากนครสวรรค์ ช่วงนั้นเขาต้องการทำเรื่องราวของการจัดการความรู้ ผมก็ได้เป็นสมาชิกตั้งแต่ตอนนั้น บันทึกแรกก็คือ กระเป๋าสตางค์ของลูกสาว
http://www.gotoknow.org/blogs/posts/270930
ที่ผมเริ่มด้วยการบันทึกเรื่องราวใกล้ตัวก็เนื่องจากว่าจะได้สามารถบอกเล่าเรื่องราวที่ดีและง่ายสามารถทำได้ต่อเนื่อง ชื่อของบล็อคก็คือ ง่ายๆกับการสร้างสุขในชีวิตประจำวัน
http://www.gotoknow.org/blogs/books/view/pechps
ที่มาของชื่อก็คงเพราะในทุกวันในการทำงานเราจะต้องเกิดปัญหา มีการแก้ปัญหาที่ลุล่วงไป ตรงนี้คือความภูมิใจ เราก็ได้มาบันทึกไว้เป็นความชื่นใจเป็นกำลังให้ตัวเองต่อไป และที่ผมใช้อีกสิ่งหนึ่งก็คือการบันทึกภาพประทับใจ การเดินทางไปเที่ยวในที่ต่างๆ อาจเรียกว่าเป็นอัลบั้มรูปภาพของครอบครัวด้วยก็ได้นะ เมื่อได้เขียนบันทึกสิ่งที่ได้ชัดๆ อีกอย่างก็คือเจ้าความรู้ ความชำนาญ ทักษะสารพัด ที่กระจัดกระจาย ฟุ้งไม่เป็นกลุ่มเป็นก้อนนั้น ถูกนำมาประกอบกันเป็นเรื่องราวของบันทึกที่อ่านแล้วรู้เรื่อง ถ่ายทอดให้เพื่อนได้รับรู้ เจ้าความรู้ที่ผมอ่านจากหนังสือเล่มโน้นเล่มนี้ก็ถูกนำมาใช้ในงานและผมก็มาเล่าผ่านบันทึก ตรงนี้ก็ทำให้การประยุกต์ใช้ความรู้ดีๆ จากหนังสือในกลุ่มจิตวิทยาความสำเร็จส่วนบุคคล ได้รับการนำมาใช้อย่างชัดเจน คุณภาพชีวิตก็ดีขึ้น เนื่องจากการคิดการเข้าใจที่เป็นระบบมากขึ้นร่วมกับการเขียนบันทึกตรงนี้ด้วย ความสุขของครอบครัวก็ได้จาก gtk นี้ด้วยเช่นกัน ภรรยาผมก็ได้โชว์รูปภาพของเราให้กับเพื่อนที่ทำงานได้ดูกัน ได้รอยยิ้มกันด้วยนะ
http://www.gotoknow.org/blogs/posts/481096
พูดถึงเครือข่ายจริงๆ ที่นี่ดีมากๆ ครับเป็นสังคมที่น่าอยู่ ให้เกียรติ์กัน ผมเขียนใหม่ๆ ก็ได้กำลังใจเยอะนะ พี่สุ ,ครูอ้อย, แสงเทียนแห่งความดี, อาจารย์ขจิต,อาจารย์โสภณ ,คุณปู และก็ทุกท่านก็ว่าได้ เราได้รู้จักและคุ้นเคยกันทั้งๆที่ยังไม่เคยจะได้เห็นหน้ากันนะ
3. สิ่งที่คาดว่าตัวท่านเองจะทำต่อไปในอนาคตด้วยการใช้งานผ่านระบบของ GotoKnow
อนาคตที่จะก้าวไปกับ gtk นี้ ผมคิดว่า ก็ยังจะใช้เป็นสถานที่ที่แลกเปลี่ยนความรู้ประสบการณ์ดีๆ กับเพื่อนๆ ต่อไป อาจจะคิดเลยไปถึงไกลมากนะว่า gtk จะสามารถอยู่ต่อไปจนถึงรุ่นลูกรุ่นหลานของผมหรือเปล่า ถ้าเป็นจริงได้ บันทึกของผมก็จะได้ประโยชน์มากมายต่อเด็กๆ ที่อ่านเข้าใจนะครับ คลังความรู้ที่ยอดเยี่ยมนี้จะเป็นขุมทรัพย์มหาศาลของไทยรวมทั้งของโลกอีกด้วย จริงๆ ก็ย้ำอีกครั้งว่าที่ gtk นี้ดีและโดดเด่น มีเอกลักษณ์ไม่เหมือนใครนะ ต้องบอกว่าที่นี่เป็นความภูมิใจของชาวไทย ก็ว่าได้นะครับ

GotoKnow.org เป็นบริการของ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ให้บริการฟรีแก่คนไทยทุกคน ฉะนั้นดิฉันก็เชื่อว่า GotoKnow จะอยู่เคียงคู่กับมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ตลอดไปค่ะ ตอนนี้ก็ก้าวเข้าสู่ปีที่ 7 แล้วค่ะ อย่างน้อยสุดสิ่งที่ทุกท่านเขียนไว้ใน GotoKnow จะไม่หายไปกับโลกออนไลน์ค่ะแต่จะอยู่กับหอประวัติของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ค่ะ
เย้ๆๆขอแสดงความยิดดีด้วยครับพี่เพชร เขียนได้ดีมาก แอบอ่านเรื่องลูก การเลี้ยงลูกของพี่เสมอๆ เพื่อจะได้เตียมไว้ 555
ดีใจจีง นี่แหละครับ กินไม่ได้แต่มีความสุขได้ครับ
ชื่นชม ที่คุณเพชร เขียนตามสโลแกน "ผู้ดูแลความสำเร็จของครอบครัว" ไว้จริงๆ ค่ะ
บทความคุณเพชน มีเอกลักษณ์ ให้เห็นความคิดเป็นระบบ เหมือนผังแยกความน่าจะเป็น
ขณะเดียวกันก็มีมุมน่ารักๆ ภาพคนในครอบครัว (ไว้อนาคตๆๆๆ จะเอามาอวดบ้างนะค่ะ :)
เอาเพลงความสุข ลิขิตโดยอาจารย์พุทธทาสภิกขุ
http://www.youtube.com/watch?v=feicIO2ClsY
มาเป็นกำลังใจให้..ความสุขจากภายในของคุณเพชรนะครับ