เมื่อก่อนตอนยังไม่เป็นParkinson เคยคิดว่าถ้าเรามีโรคประจำตัวที่มันแย่ๆสักอย่างนี่ ฉันเลือกจะตายดีกว่าอยู่ ฉันคงรับไม่ได้หรอก แต่พอมีวันนั้นจริงๆฉันเลือกที่จะอยู่และภาคภูมิใจอย่างคนเป็นพาร์กินสัน มากกว่าจะตายด้วยพาร์กินสัน การเจ็บป่วยด้วยโรคนี้ฉันเป็นมา ตั้งแต่ 2550 การปรับยาที่ให้เหมาะกับตัวฉันเองนั้น ปรับทั้งหมด 6 ครั้ง คุณหมอบอกว่า เป็นผู้ป่วยพาร์กินสันรายแรกที่หมอรักษาแบบไม่หนักใจเลย เพราะเวลาไปหาหมอแต่ละครั้งนั้นจะไม่เหมือนผู้ป่วยรายอื่นๆ คือถ้าไม่เร็วกว่าคนอื่นๆ ก็นานมากกว่าคนอื่นๆ ที่เร็วเพราะเราทำการบ้านมาดี คือ ตอนนี้กินยาอยู่ 8 ชนิด วันละ 12 เม็ด กว่าจะะได้สูตรนี่อย่างที่บอก ปรับยาหลายครั้ง ส่วนใหญ่เราจะปรับไปให้หมอสั่ง ไม่ต้องงงค่ะ ด้วยธรรมชาติเดิมเป็นคนที่ชอบศึกษาหาความรู้เพิ่ม เมื่อรู้ว่าตัวเองเป็นโรคอะไร กินยาชื่อยาอะไรบ้าง ก็จะไปดูหมดว่า ตั้งแต่การดำเนินของโรคเราอยู่ stage ไหน ยาที่กินมี max - min ในการกินอย่างไร อาการข้างเคียงเป็นอย่างไร อาหารอะไรไม่ถูกกับยา จนตอนนี้ได้ตำแหน่งผู้เชี่ยวชาญด้านโรคพาร์กินสัน ประจำโรงพยาบาลไปแล้ว แต่ก็เป็นสิ่งที่ดีแล้วก็สามารถช่วยคนๆหนึ่งได้ ฉันยิ่งรู้สึกว่า ฉันน่าจะมีอีกสัก 2-3โรคน่าจะช่วยคนได้อีกมาก แต่สุดท้ายฉันก็มีโรคเพิ่มจริงๆ ไว้จะเล่าต่อว่ามีโรคอะไรอีก เรื่องที่ได้ช่วยคนนั้นมีอยู่ว่า
มีผู้หญิงคนหนึ่งอายุ 42 ปี มีประวัติ ว่าเธอจะปวดแขนข้างซ้าย และไล่ข้างซ้ายตลอด ขยับลำบาก หยิบจับของไม่สะดวก เดิน ดูทื่อๆ มารักษาที่ โรคพยาบาลพิมาย เมื่อ 2 ปี ก่อนไม่ได้มีอาการขนาดนี้ ครั้งแรกที่พบคนได้มาซักประวัติ ด้วยความเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านพาร์กินสัน มองปราดเดียวฉันก็รู้ว่าเจอพวกเดียวกันแล้วโว๊ย ชัวร์ 100% ยังไม่ถามไถ่หรือดูประวัติ ฉันก็ถามคนไข้ว่า มารับยาพาร์กินสันต่อใช่มั๊ย คนไข้งงบอกเปล่าจ้า ฉันมารับยาคลายกล้ามเนื้อกับยาคลายเครียดจ้า งงเต็กเลยชลัญธร พาร์กินสันชัดๆผิดได้ยังไงว่ะ ก็เลย review ประวัติผู้ป่วย แทบจะหัวเราะตกเก้าอี้ ถูกรักษามาเหมือนข้าเลย ตอนแรก สงสัย C-spine compression ทำกายภาพเป็นเดือนๆไม่ดีขึ้น ตอนหลังบอก กล้ามเนื้ออักเสบ ร้ายสุดบอกเป็น โรคจิต (nonorganic psychosis) ตอนนั้นเป็นเพียงปวดไหล่ขยับแขนได้ช้า หน้าตาเฉยเมย แต่ตอนนี้โรคของเธอ ก้าวหน้าไปไกลแล้ว แต่ก็ยังไม่มีใครคิดจะเปลี่ยนการรักษาเธอ และส่งเธอไปรักษาต่อที่ที่ดีกว่า สาเหตุอีกส่วนหนึ่งเป็นเพราะ ว่า ผู้ป่วยเป็นแบบบ้านๆ ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร แพทย์บอกว่าเป็นยังไงก็เป็นอย่างนั้น พยาบาลซักประวัติก็ซักส่งๆ ให้แพทย์ ว่าผู้ป่วยมารับยาจิตเวช และยาลดปวดคลายกล้ามเนื้อต่อ เอ้า แพทย์ก็จัดไป RM มาเป็นเวลา 2 ปี ไม่ได้ๆ spacial parkinson อย่างเราปล่อยไปไม่ได้ เอาเข้าพบ แพทย์อธิคม สงวนตระกูล เป็นอายุรแพทย์รุ่นน้อง สนิทกันพอจะบอกแพทย์ได้ว่า พวกแก วินิจฉัยคนไข้ผิด แล้วไม่ถูกแพทย์เหวี่ยง แพทย์อธิคมได้แต่นั่งหัวเราะ ฮึ ฮึ แล้วบอกว่า ครับน่าจะพาร์กินสัน แต่ถ้าพี่โจ้ไม่มาสกิด ผมก็คง RM ครับ แพทย์ส่งทำ CT brain ค่ะเหมือนชลัญธรเลย แพทย์ให้ยา Sinemet ไปรับประทานนัดติดตามอาการอีกครั้ง คนไข้เป็นคนละคนเลย เดินเหินดูคล่องแคล่วมากขึ้น หน้าตาไม่เฉยเมย แกมาพร้อมกับผลไม้ถุงใหญ่ แกมาขอบคุณ แกบอกเหมือนตายแล้วเกิดใหม่ ก็เลยได้ซักถามถึงเรื่องราวที่ผ่านมา ปรากฏว่า ไอ้ที่ปวดเคลื่อนไหวแขนลำบากเพราะพาร์กินสันนั้น มันทำให้ชีวิตเขาแย่มากมา 2 ปี เขาเป็นสาวโสด อยู่บ้านคนเดียวพ่อแม่ตายหมด พี่น้องคนอื่นๆ ก็มีครอบครัวแยกย้ายกันไป ตัวเองก็มีอาชีพรับจ้างทั่วไป ตั้งแต่ช่วงที่ป่วยมา ตัวเองจะถูกจ้างน้อยลง อย่างไปรับจ้างเกี่ยวข้าว ก็โดนเคียวบาดเป็นแผล เพราะข้างซ้ายขวามันทำงานไม่สัมพันธ์กัน ไปรับจ้างล้างชามกํวยเตี๋ยว ก็ทำจานเขาแตก ล้างได้ช้า เขาก็ไม่จ้าง จะปลูกผักขายรึ ร่างกายที่ขยับไม่สะดวก ก็ทำไม่ได้ รายได้มีเพียง เก็บผักตามธรรมชาติขาย และพี่สาวที่อยู่ต่างจังหวัดส่งเงินมาให้ใช้บ้าง แกบอกว่าเคยคิดฆ่าตัวตาย แต่ที่ยังไม่ทำเพราะสงสารพี่ เขาทำประกันชีวิตให้กลัวเขาไม่ได้อะไร ก็เลยนอนไม่หลับกินอาหารไม่ได้ แพทย์ พยาบาลก็ซ้ำเติมแกอีก โดยตีตราให้แกเป็น คนไข้โรคจิต แต่วันนี้ก็สามารถไปใช้ชีวิตได้เกือบเหมือนคนปกติ แกก็เลยดีใจมาขอบคุณ แพทย์อธิคมก็บอกเราว่า ดีแล้วพี่โจ้ ถ้าเจออย่างนี้ต้องสะกิดแพทย์ เพราะบางทีด้วยออก OPD คนไข้มากอยู่แล้ว ก็เซ็งๆ อาจไม่ได้ดูรายละเอียด เฮ้ย ไปได้น้ำขุ่นๆนะแก .....แต่กรณีแบบนี้จะโทษแพทย์พยาบาลไม่ได้หรอก เพราบางโรคที่มันเป็น mild form นั้นมันวินิจฉัยยาก อย่างกรณีนี้ถ้าเป็นชลัญธร เมื่อก่อนก็คงไม่รู้ว่าคนไข้เป็นพาร์กินสัน แต่ตอนนี้ตำแหน่งพยาบาลผู้เชี่ยวชาญโรคพาร์กินสันมันค้ำคอ จะให้หลุดได้อย่างไร ต้องขอบคุณโรคนี้ที่มาเกิดกับเรา ทำให้สามารถช่วยคนได้อีกคนแล้ว .....ค่ะทุกอย่างในดีมีเสีย ..... ในเสียมีดี ......ถ้าคิดบวกได้ จะไม่มีเสีย .....
น่าลอง สมาธิบำบัด นะครับ
ลองทำสมาธิแบบพุทธ อาจช่วยบำบัด พาร์กินสัน ได้
ผมเองก็พาร์กินสันอ่อนๆ แล้ว ได้ห้น้าลืมหลังตลอด
นับเป็นกุศลอย่างยิ่งค่ะ ขอชื่นชม
โชคดีที่คนไข้ ได้พบกับน้อง "ชลัญธร" นะคะ
ไม่งั้นจะเป็นยังไงต่อนี่ ไม่อยากคิดเลย
แต่.. ได้เห็นการดูแลผู้ป่วยด้วยหัวใจแห่งความเป็นมนุษย์ค่ะ