* คงเป็นบทสุดท้ายในบังคลาเทศแล้ว หวังว่าหลายท่านคงจะนำประสบการจากผมไปใช้ได้บ้างเป็นบางส่วน เรื่องนี้น่าจะเป็นประโยชน์สำหรับพนักงานที่ทำงานบนแท่นขุด-เจาะน้ำมันในอ่าวไทย ตอนนี้แม้ว่าราคาน้ำมันถีบตัวสูงขึ้นแต่ยังมีการค้นพบน้ำมันในบ้านเราอีก บนบกแถวๆภาคอิสานโน่น ! เราไม่ดีใจเลยที่พบน้ำมันในบ้านเราเอง สู้ไม่มีน้ำมันจะดีกว่าเพราะเรายังต้องซื้อน้ำมันราคาแพง ทั้งที่ขุดพบในบ้านเราแท้ๆ.
ผมมาลงที่สนามบินดอนเมือง แล้วเดินออกมาติดต่อรถแท็กซี่ประจำสนามบิน เขาคิดค่าโดยสารมาสัตหีบในราคา ๑,๘๐๐ บาทมีใบเสร็จให้เพื่อนำมาเบิกกับทางต้นทางด้วยครับ. แต่ผมตัดสินใจมาทางลัดครับราคาถูกกว่าและถึงที่หมายเหมือนกัน โดยมาขึ้นรถที่เรียกกันว่า ชัทเทิ้ลบัส Shuttle Bus. รถสายนี้จะวิ่งจากสนามบินดอนเมืองโดยมีปลายทางที่ สำนักงานของการบินไทยสาขาพัทยา. มีผู้โดยสารนั่งจากสนามบินมาพร้อมผมสอง - สามคน. รถมาถึงที่ทำการสาขาพัทยาโดยปลอดภัย คนลงรถหมดแล้วผมเจรจากับพนักงานขับรถให้เลยมาส่งผมที่บ้านพัก โดยจะจ่ายค่าตัวให้ต่างหากแถมเลี้ยงเหล้าด้วย พี่แกคงจะเป็นนักดื่มครับเพราะไม่มีการปฎิเสธแต่อย่างใด ? เราดื่มไปคุยไปจนเหล้าหมดไปครึ่งขวด กับแกล้มส่วนใหญ่เป็นอาหารทะเลอีกหลายจาน. เราจึงออกจากร้านเหล้าแต่พี่แกยังทำท่าจะติดลมอีกด้วยน๊ะเป็นอันว่าผมเลี้ยงเต็มที่ และทิปไปอีกสามร้อยบาท เออ..พอลงรถหน้าบ้านผมจึงพบว่า จากบังคลาเทศมาถึงบ้านผมที่สัตหีบใช้เวลาไปประมาณสิบชั่วโมง เฮลิคอร์ปเตอร์ขึ้นเวลาเก้าโมงเช้า. ผมมาถึงบ้านสามทุ่ม. แต่ที่บ้านเราเวลาเร็วกว่าที่โน่นสองชั่วโมง.ดังนั้นต้องลบออกสองชั่วโมง รวมแล้วใช้เวลาสิบชั่วโมงในการเดินทาง. ขอพักผ่อนก่อนสักสองสัปดาห์ตามที่ตกลงไว้กับทางบริษัทฯ.
๙๐. บ้านคือวิมานของใคร ? - ขอเวลาให้พ่อกับลูกแต่งบ้านหน่อยน๊ะ.
เป็นอันว่าการเดินทางไปทำหน้าที่หัวหน้าช่างเชื่อมของผม Thai Welder Supervisor. ที่ประเทศบังคลาเทศในเที่ยวแรกนั้นจบลงด้วยดีครับ..ผมขอขอบคุณทุกท่านที่ตามอ่านมาจนถึงบรรทัดนี้ ขอให้มีความสุขในชีวิตและรักษาสุขภาพไว้ให้ดีดี เพื่อจะได้กลับมาอ่านตอนที่สองจากผมอีก..
ก่อนไปบังคลาเทศ - ครั้งที่สอง.
เช้าวันรุ่งขึ้น ผมแวะไปที่บริษัทฯปรากฏว่าทางบริษัทเริ่มออกลายสิครับ ! พี่แกไม่รักษาสัญญาน่ะสิ !ถ้าจะให้เข้าใจง่ายขึ้นก็คือ..โกงนั่นเอง ! ผมได้พักสองสัปดาห์และจะต้องได้รับเบี้ยเลี้ยงวันละ๕๐๐ บาทรวมสิบสี่วันจากบริษัทฯแต่พี่แกจ่ายให้เพียง๗ วันเท่านั้น !โกงไปเจ็ดวัน แถมพี่แกจ่ายเงินมาจริงๆเพียง๖ วันรวมที่จ่ายจริงสามพันบาท. โกงไปจริงสี่พันบาทในงวดแรก. ไหนๆก็พูดกันแล้วขอพูดย้อนหลังไป ช่วงที่เขาออกปากชวนผมมาร่วมงานด้วยเขาบอกผมเองว่าจะเริ่มที่เงินเดือน ๑๘,๐๐๐ บาท. หลังจากที่ผมออกจากกองทัพมาร่วมงานด้วยแล้ว ท่านคงจะไม่เชื่อผมก็ได้..เงินเดือนเดือนแรกของผมนั้น ผมดูจากใบสลิบปรากฏว่าเขาจ่ายให้ผมเพียง๑๕,๐๐๐ บาทหนึ่งหมื่นห้าพันบาท.เท่านั้นเองผมก็w,jได้ว่าอะไรเriktไหนๆก็ลาออกจากงานหลวงมาแล้ว ผมคิดว่าผมยังมีรายได้จากเงินโอทีอีกประมาณสี่พันบาทต่อเดือน.รวมเงินบำนาญอีกแปดพันเศษๆ แค่นี้ก็หรูแล้วครับในปีพ.ศ.นั้น เรื่องนี้จึงเงียบต่อไป.
๙๑.โตนี่ฟางกับด.ช.แบ๊งค์. - ที่บ้านอันเกิดจากน้ำพักน้ำแรงของผมเอง. ปี๒๕๓๙.
ถ้านำมาคิดจะทำให้ผมร่วงไปเปล่าๆ. พอครบสิบสี่วันผมกลับไปทำงานที่บริษัทฯตามปกติ. สอง-สามวันต่อมา..ผมได้รับแจ้งว่าให้เตรียมเดินทางกลับไปที่บังคลาเทศในวัน รุ่งขึ้น.ตอนเย็นก่อนวันเดินทางผมได้รับเชิญไปร่วมงานเลี้ยง จัดขึ้นใกล้ๆสี่แยกเกษมพล. ก่อนไปร่วมงานมีบรรดาญาติโยมของช่างเชื่อม มาจากบ้านฉางนำข้าวของจิปาถะมาฝากผมเพื่อนำไปให้สามี. มียาเส้น ใบจาก อาหารแห้ง.คงกลัวสามีจะอด. หารู้ไม่ว่าอาหารการกินที่แค๊มป์นั้นดีกว่าของเราตั้งมากมาย. ผมออกจากงานเลี้ยงราวสามทุ่ม กลับมาเตรียมเสื้อผ้าและจัดกระเป๋าให้พร้อมเพื่อเดินทางแต่เช้า ก่อนออกจากงานเลี้ยงผมได้ย้ำกับนายมานิตย์พนักงานขับรถว่า..อย่าลืมมารับผมก่อนเจ็ดโมงเช้าน๊ะ!แกรับปากผมเป็นอย่างดีครับน่ากลัวตอนนั้นคงจะยังไม่เมาหรือยังเมาไม่ได้ที่นั่นเอง ! ก่อนเจ็ดโมงเช้าผมพร้อมที่หน้าปากซอยพร้อมกระเป๋าเดินทาง เวลาผ่านไปเกือบ๓๐ นาทีเห็นจะได้ ผมได้แต่เดินเข้าเดินออก.เพราะรู้สึกว่ามันน่าจะผิดปกติครับ คนขับรถบริษัทฯยังไม่มารับตามที่รับปากผมไว้ ผมออกมาเรียกรถรับจ้าง รถสองแถวนั่นเอง ! พอถามราคาคนขับรถยังไม่ตอบ ในทันที.ผมได้เสนอว่าจะเอาเท่าไรก็ว่ามาเลย..แต่มีข้อแม้ว่าต้องไปส่งให้ทันก่อนเครื่องขึ้นคนขับรถหลายคนอยากจะไปตามที่ผมจ้าง.แต่เขาก็คงจะกลัวว่าจะไปส่งผมไม่ทันเวลา ดังนั้นทุกคนจึงปฎิเสธกันหมด. ผมเดินกลับเข้าบ้านและกำลังจะโทรไปถามที่บริษัทฯ นายมานิตย์พนักงานขับรถของบริษัทฯ จึงได้เลี้ยวรถเข้ามาผมรีบขึ้นรถและออกเดินทางทันที. แต่ยังไงๆผมคิดว่าไม่น่าจะไปทันเพราะเครื่องจะขึ้นประมาณสิบโมงเช้า ขณะนั้นเกือบเจ็ดโมงครึ่งแล้ว. Take Off. หรือคำว่า Departure. สองคำนี้แหละที่นิยมใช้กับคำว่าเครื่องบินขึ้น..พี่น้องครับ..รถออกจากซอยมาไม่ถึงสิบนาทีคนขับได้จอดข้างทาง..แล้วพูดด้วยเสียงเบาๆว่าพี่ช่วยผมขับทีเถอะ..ผมไปไม่ไหวแล้ว..มันง่ายจริงๆน๊ะ เจอเหล้าฟรี ทีไร ?พี่แกเสียหมาทุกที! ผมไม่มีเวลาต่อล้อต่อเถียงด้วยจึงรีบขึ้นมาขับแทน โดยใช้เวลาวิ่งจากสัตหีบมาถึงสนามบินดอนเมือง เพียงสองชั่วโมงเท่านั้น ! สาเหตุที่คนขับขี้เมาคนนี้ยังทนอยู่ในบริษัทฯนี้ได้น่ะเหรอ? มันดันไปได้ญาติทางเจ้าของมาเป็นเมียน่ะสิ ! มิฉะนั้นคงเด้งออกไปนานแล้วล่ะครับ.
๙๒.โตนี่ฟางไปงานวันเกิดภรรยาเพื่อนร่วมงาน. ในเมืองสีมังโกล.
พอลงจากรถผมลืมไอ้คนขับราคาถูกไปเลย.ระหว่างที่ผมเดินเข้ามาในตัวอาคารนั้นไม่น่าเชื่อว่าเราจะมาเจอกันอีก. ท่านพอจะจำพนักงานขับรถที่ผมพาไปดื่มด้วยและให้เลยไปส่งผมถึงบ้านได้ไหมครับ ? เขาเดินมาทักทายผมสักครู่ ผมจึงขอตัวแล้วรีบนำตัวเองมาที่สำนักงานตรวจแรงงานประจำสนามบิน. ผ่านขั้นตอนแล้วก็รีบมาติดต่อขอเชคอินที่สแตนด์ของการบินไทยทันที Check In. เที่ยวนี้พบว่าแม่กับน้องชายแอบมาส่งผม น่าเสียดายที่เราได้คุยกันไม่นานนัก สาเหตุเพราะความเมาของคนขับรถชั้นเลวแท้ๆเอ้า ! ผมตกใจสิครับ.เขาเปิดให้เชคอินและเสร็จเรียบร้อยไปแล้วน่ะสิ..แต่ผมจังหวะดีครับที่มีจนท.ของการบินไทยบอกให้ผมรีบตามไปขึ้นเครื่องได้เลย และเขาจะวิทยุไปแจ้งที่บนเครื่องว่า..มีผู้โดยสารตกค้างมาอีกหนึ่งคน..ต้องการเดินทางไปในเที่ยวนี้ด้วย. ผมกึ่งเดินกึ่งวิ่งตรงมาที่ประตูเพื่อผ่านการตรวจหนังสือเดินทาง. โอ้โฮ !ผมพบว่ามีผู้โดยสารยืนรอเข้าคิวอยู่ไม่ต่ำกว่ายี่สิบคน ผมจึงวิ่งขึ้นมาข้างหน้าแถว ใช่ครับ. ก็แซงคิวนั่นแหละ !ปากก็ตะโกนไปด้วยว่า.ขออนุญาตลัดคิวน๊ะครับเครื่องผมใกล้จะออกแล้ว. พอหลุดจากการตรวจหนังสือเดินทางเข้าประตูมาปรากฏว่า ผมยังต้องเดินไปอีกไกลทีเดียวครับ ผมจำไม่ได้แล้วว่าเป็นประตูหมายเลข ๑๒ หรือหมายเลขอะไรกันแน่ ? Gate No. 12 แถมตัวเองยังต้องหิ้วของฝากจากภรรเมียของช่างเชื่อมไทยอีกพะรุงพะรังทีเดียว.ผมโล่งอกแล้วเพราะสามารถนำตัวเองมานั่งอยู่บนเครื่อง ของการบินไทยในชั้นประหยัด Economy Class. และมีปลายทางที่ประเทศบังคลาเทศ. พอผมหายใจสะดวกแล้วเครื่องก็เริ่มทำการวิ่งขึ้นทันที. เที่ยวนี้จึงถือว่าสะดวกสบายสำหรับผมครับเพราะเดินทางเพียงคนเดียว สาวประจำเครื่องเดินแจกหนังสือพิมพ์ให้กับผู้โดยสารทุกคนจนกระทั่งมาถึงผม.หล่อนคิดถูกที่ยื่นหนังสือพิมพ์ไทยมาให้ ผมก็คิดถูกที่มิได้ยื่นมือออกไปรับไว้ หล่อนถามเบาๆว่าไม่รับนสพ.ไทยหรือคะ ? ผมรีบตอบกลับไปเป็นภาษาแบงกาลี่ไงล่ะ ! ว่า..อัสลาม-มาลัยอะกุม-อัฟนี่กามนนาเซ่น.สวัสดีครับ..สบายดีหรือ ? ทีนี้หล่อนเป็นฝ่ายทำหน้างงสิครับ. ดีน๊ะที่เพื่อนหล่อนเข้ามาช่วยไว้ทัน. เธอถามผมว่าเอ๊ะ!คุณถือหนังสือเดินทางไทยไม่ใช่หรือคะ ? หัวเราะแต่ผมจำไม่ได้ว่าได้ตอบหรือไม่ได้ตอบ..คำถามของเธอ ? แม้ว่าจะเดินทางเพียงคนเดียวแต่ผมมิได้เหงาเลยจริงๆน๊ะครับ ไวน์แดงยังคงมารินเรื่อยๆและอาหารก็มาให้บริการจนผมอิ่มพอสมควร..ขอบคุณการบินไทย. การเดินทางของผมยังคงราบเรียบเหมือนเที่ยวแรกที่ผมได้เดินทางกันทั้งทีม.พอลงเครื่องที่สนามบินดาก้าแล้ว..ผมสามารถผ่านขั้นตอนการเข้าเมืองมาได้อย่างสะดวกครับ เพราะมิได้พะว้าพะวงกับลูกทีมใดใด ?
๙๓. ขออีกสักภาพก่อนกลับเมืองไทยอย่างถาวร. - ที่เมืองซิเล๊ท. ปี ๒๕๔๐.
ผมเดินออกมานอกอาคารสนามบิน ก็พบกับนายเอลวิส..สารถีคนเดิม. ที่มารับและส่งผมในเที่ยวแรกนั่นเอง.เราออกจากสนามบินแล้ว ตรงมาที่สำนักงานของดอยแท๊คฯ ที่เมืองดาก้าทันทีผมใช้เวลารอไม่นานนัก. ไม่นานเหมือนเที่ยวแรก. ผมยังไม่ได้คิดว่าจากเมืองดาก้าผมจะต้องเดินทางไปไหนต่อและจะได้ไปอย่างไร ? จนถูกนายเอลวิสมาตามให้ขึ้นรถไปกับเขาโดยไม่รู้ว่า..ตัวเองกำลังจะไปไหนด้วยซ้ำ ?ไม่นานนักผมได้กลับมาถึงสนามบินดาก้าอีกครั้งและได้รับตั๋วจากนายเอลวิส เขาบอกให้ผมเดินทางไปกับเครื่องสายภายในประเทศ Domestic.ผมลงจากรถได้ก็รีบเดินตรงไปขึ้นเครื่องภายในประเทศซึ่งมีชื่อว่า..บิมานแอร์ Biman Air.พอมานั่งแล้วจึงรู้สึกว่าเสียงดังอึกทึกไปหมด แถมยังฟังอะไรไม่รู้เรื่องเลยครับทำให้ผมอดคิดถึงอดีตไม่ได้..ตอนที่ขึ้นเครื่องจากสนามบินดัลลัสฟอร์ตเวิร์ส ไปลงที่สนามบินแซนแอนโทนิโอ. เที่ยวนั้นผู้โดยสารบนเครื่องเต็มไปด้วยคนเม๊กซิกัน.ต่างกันที่เที่ยวนี้ผมใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมงเท่านั้น.พอเครื่องขึ้นได้ระดับแล้ว..แอร์สาวแขก ค่อนข้างจะมีอายุ.นำเครื่องดื่มมาแจกให้กับผู้โดยสารคนละหนึ่งแก้ว ผมไม่ทันสังเกตว่า บนเครื่องนี้มีเหล้าให้บริการด้วยหรือไม่ ? แม้จะไม่มีผมก็ไม่ได้ตำหนิเขา แถมยังเข้าใจเกี่ยวกับชาวมุสลิมเป็นอย่างดี..เคร่งครัดเสมอ. มาถึงบรรทัดนี้ผมขอเล่าให้ฟังบ้างเพื่อท่าน จะได้เข้าใจอย่างถ่องแท้ :
- หลายสิบปีก่อน ช่วงที่ผมไปล่อเป้าที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ ผมเคยนำศพทหารอิสลามจากนราธิวาส มาส่งที่นครศรีธรรมราช เพื่อจะทำพิธีฝังก่อนตะวันตกดิน ทางญาติพี่น้องได้จัดที่พัก พร้อมเหล้ายาอาหาร ให้กับจนท.ที่นำศพลูกหลานเขามาส่ง ใช่ครับทุกอย่างควรมีการยกเว้นกันบ้าง..
- ตอนย้ายจากสงขลามาใหม่ๆ ผมมีโอกาสเป็นจนท.ติดต่อประจำทีมอาหรับอีมิเหรด ในการแข่งขันกระโดดร่มนานาชาติที่พัทยา พี่บังเลี้ยงผมทั้งเหล้าและเบียร์ ผมเคยถามว่าพวกคุณเป็นมุสลิมคุณดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ได้หรือ..ไม่ผิดกฎของมุสลิมหรือ ? พี่บังตอบมาน่ารักมากครับว่า We are new Muslim. พอจบงานแล้วหัวหน้าชุดให้ทิปผมมา ๑๐๐ ดอลล่าร์ และเงินไทยอีก ๕๐๐ บาท..สะเตรีมอการ์เซ่. = Thank you.
๙๔. อีนี้สามล้อไหมจ๊ะนายจ๋า ?..กรุงเทพฯบังไม่ปาย.
กัปตันแขกนำเครื่องมาลงจอดที่สนามบินซิเล็ทSylet Airport.เออ..ผมปลอดภัยแน่แล้ว.เพราะผมเพิ่งเห็นข่าวหน้าหนึ่งก่อนกลับมาพักว่าเครื่องของสายการบินนี้ ลงจอดแล้วยางระเบิดและเสียหายพอสมควร.แต่ไม่ทราบว่ามีใครเสียชีวิตหรือไม่ ?โลกนี้ช่างกลมจริงๆแบบที่เขาว่ากันไว้ครับ. ท่านอาจจะไม่เชื่อก็ได้พอลงเครื่องผมเดินเข้าไปในตัวอาคารสนามบินซิเล็ท ผมได้ยินเสียงคนตะโกนเรียกชื่อผมดังลั่นเลยครับ พอหันไปตามเสียงจึงรู้ว่าเป็นเด็กหนุ่มคนที่เคยมานั่งคุยกับผมนั่นเอง ! เที่ยวนี้ผมหยุดคุยกับเขาไม่นานนักและต้องจากกัน หลังจากที่เขาเรียกรถแท็กซี่ให้มาส่งผมยังแค๊มป์พัก สร้างเสร็จแล้ว. ผมจำไม่ได้แล้วว่าได้จ่ายค่ารถไปกี่ตาก้า ? ก่อนกลับเมืองไทยในเที่ยวหลังนี้ ผมได้เบิกคืนที่สำนักงานใหญ่ในเมืองดาก้า ให้ทิปนายเอลวิสไปหมดเลย.แม้ว่าผมได้มาถึงแค๊มป์นี้ตอนเย็น แต่ก็เป็นช่วงที่บรรดาช่างเชื่อมไทยเลิกงานกันแล้ว เราจึงพบกันโดยพร้อมหน้าพร้อมตาทุกคน.อันดับแรกคือรีบนำของฝากจากภรรเมียออกมาแจกเรียงตัวกันเลย สำหรับพวกที่เพิ่งมาถึงได้ไม่นาน..ไม่มีหรอกครับ. ตกลงผมต้องค้างที่แค๊มป์นี้อีกหนึ่งคืนเพราะว่ามืดแล้วและติดต่อกับใครไม่ได้เลย เช้าวันต่อมาเราได้เข้าไปในไซ๊ค์งาน ผมประสานกับจนท.ของบริษัทฯและสอบถามการทำงานของช่างเชื่อมจนไม่มีข้อข้องใจใดใด ? จากทุกฝ่าย จนท.จึงได้จัดรถไปส่งผมที่แค๊มป์ใหญ่ ที่เมืองสีมังโกล.
๙๕. โตนี่ฟางกับช่างเชื่อมไทย. - ที่ยาร์ดเมืองซิเล๊ท. ปี ๒๕๔๐
นายลุทแสดงความดีใจ ที่รู้ว่าผมกลับมาแล้ว หลังจากที่ผมทักทายเขาแล้วเขาบอกผมด้วยเสียงอันดังว่า. Hey , Pong we need you.ช่วงนี้เรายังทำงานกันตามปกติ แต่หลังจากที่ผมได้กลับมาที่นี่ในครั้งที่สองแล้วจึงพบว่ามีก๊าซพุ่งขึ้นมามากพอสมควร ตอนเรามาทำงานกันในช่วงเช้านั้นจะพบว่ามีจนท.เซฟตี้ได้สวมชุดฟลอยด์ป้องกันไฟเพื่อพร้อมดับไฟทันที ถ้ามีการระเบิดหรือลุกไหม้ขึ้น จนท.บนแท่นเจาะจะทำการระบายก๊าซออกมายังท่อทางที่ได้จัดเตรียมไว้ เสียงดังซี๊ด.ซี๊ด..ดังออกมาเป็นระยะ-ระยะ บางวันมีก๊าซระเหยออกมามากกว่าปกติ. ทางจนท.จะสั่งให้พนักงานที่ไม่ได้เกี่ยวข้องด้วย ขึ้นไปหลบพักผ่อน และป้องกันอันตรายที่ห้องอาหารบนเนิน ดีครับ. เป็นการป้องกันไว้แต่เนิ่นเนิ่น. การซ้อมรวมพลนั้นก็มีการซ้อมถี่ขึ้นในช่วงที่.การเจาะใกล้จะทะลุไปถึงบ่อก๊าซ เพื่อที่ทุกคนจะได้ปฎิบัติได้ถูกต้องและรวดเร็ว ในกรณีย์ที่เกิดเหตุการณ์ขึ้นจริงๆ.ช่วงสายๆทีมงานเราได้รับงานเชื่อมที่แค๊มป์พัก นายมัมเฝรดแจ้งให้ผมนำทีมไปเชื่อมท่อทางแถวๆลานจอดเฮลิคอร์ปเตอร์..เราทำกันจนได้เวลาพักเที่ยง. ผมยังมาใช้ห้องอาหารในแค๊มป์ตามปกติ.ช่างเชื่อมไทยก็ไปใช้ห้องอาหารของชาวเอเชียตามปกติ ผมเดินเข้ามานั่งกินอยู่ข้างๆฝรั่งผิวขาวคนหนึ่ง แต่ไม่ทันได้สบตากัน. พี่แกคงมากินอยู่นานแล้วพออิ่มจึงลุกเดินออกไป. แต่ก่อนที่จะเดินผ่านผมไปนั้นพี่แกพูดออกมาเบาๆว่า “ สวัสดีครับ ”
๙๖. โตนี่ฟาง. มาตรวจการเชื่อมแก้ไขเคสซิ่ง. - ที่แท่นเจาะนอกเมือสีมังโกล.
ผมเงยหน้าขึ้นดูอย่างรวดเร็ว ยังไงๆก็จำได้ว่าไอ้หมอนี่มันเพื่อนผมนี่หว่า ! แต่น่าเสียดายเป็นอย่างมากที่ผมจำชื่อเพื่อนคนนี้ไม่ได้ ผมยังมีสติครับรีบหันไปที่บริเวณป้ายชื่อที่หน้าอกเสื้อ..แม่นแล้วเพื่อนร่วมวงเหล้าผมนั่นเอง ! นายพอล.Mr. Paul. ชาวอังกฤษแต่มาได้เมียคนไทยพักอยู่ที่หมู่บ้านกิโลสิบ. พร้อมชาวอิตาลีของผมที่ชื่อนายฟิลด์ Mr. Field. คนนี้ก็มีเมียคนไทย ตัวดำมากทีเดียว. เรามีโอกาสร่วมงานกันตอนที่หน่วยงาน ยู-เอ็น UN.ได้ย้ายมาจากประเทศกัมพูชา Cambodia. เพื่อขนย้ายรถยนต์ และอุปกรณ์ต่างๆส่งกลับไปยังต่างประเทศ ผมแอบมาทำงานไซ๊ค์ลายให้กับบริษัทฯแห่งหนึ่งจากกทม. จนเราได้กินและเที่ยวด้วยกันดังกล่าว.ตอนที่พบกันนั้นเป็นการพบโดยบังเอิญ Coincident.เขาคงไม่แน่ใจว่าจะเป็นผม เพราะตอนที่เราร่วมงานกันในเมืองไทยนั้น ผมยังรับราชการอยู่ครับ. ผมเขียนลงในบล็อกแล้ว.ชื่อเรื่อง เมื่อผมไปทำงานให้ยู - เอ็น. หลังจากที่ผมลาออกจากกองทัพแล้วเราไม่มีโอกาสพบกันอีกเลย ผมจึงบอกเขาไปว่าเดี๋ยวค่อยคุยกัน.เราจึงแยกกันชั่วคราวก่อน ช่วงบ่ายนั้นพอทำงานเสร็จแล้วเรากลับไปที่ไซ๊ค์งาน เพื่อเก็บอุปกรณ์ต่างๆที่นำมาปฎิบัติงานในแค๊มป์นี้ ผมแอบมาที่ห้องทำงานของนายพอลจึงรู้ว่าเขารับงานควบคุมเครื่องกำเนิดไฟฟ้า ภายในตู้คอนเทนเนอร์ของเขาจึงเต็มไปด้วยเครื่องกำเนิดไฟฟ้าหลายขนาด รวมทั้งเครื่องอะไหล่ต่างๆ.
๙๗. โตนี่ฟางพบเพื่อนเก่าโดยบังเอิญ. ในสำนักงานของนายพอล. - ที่แท่นเจาะน้ำมัน. ปี ๒๕๔๐
นายพอลต้องเข้างานกะกลางคืน ส่วนผมเข้ากะกลางวันเราจึงมีเวลาพบกันไม่นานนักเพราะต่างเข้างานไม่ตรงกันนั่นเอง !ก่อนจบงานเราพบกันบ่อยๆ มาถึงเมืองไทยเรายังดื่มด้วยกันอีกบ่อยครั้ง.ช่วงที่กำลังมีก๊าซพุ่งออกมามากนั้นการทำงานบนแท่นเจาะ Platform. จึงยุ่งพอสมควร มีพนักงานต่างชาติเกิดโต้เถียงเกือบถึงขั้นลงไม้ลงมือกัน ดีว่าต่างฝ่ายต่างออกมาห้ามกันไว้มิฉะนั้นไม่รู้ว่า..ผลจะออกมาอย่างไร ? พนักงานชาวเยอรมันนั้นตัวใหญ่มาก พร้อมที่จะแจกกำปั้นให้กับพนักงานชาวรัสเซีย หมอนี่ตัวเล็กกว่าเกือบครึ่ง. ผมจำชื่อพี่แกไม่ได้เสียแล้ว..เยอรมันนายนี้เคยมาย้ายแท่นเจาะที่เมืองไทยด้วย วันหนึ่งขณะที่เรากินอาหารเย็นเสร็จแล้วพี่แกไปรวมหัวกันด่าผมเป็นภาษาเยอรมัน เออ..ด่าไปหัวเราะไปปากก็ตะโกนว่า..โนมะรุม..โนมะรุม. ทีแรกผมคิดว่าคนเยอรมันพวกนี้คงเคยมากินมะรุมที่บ้านเรา เพราะเขาเคยมาเจาะน้ำมันบน[dในบ้านเรา.ที่สุพรรณบุรีบ้าง ทางภาคอิสานบ้าง ฯ ผมก็พลอยหัวเราะไปด้วย หลังจากนั้นมาพอเจอหน้ากันผมตะโกนใส่เขาบ้างว่า..โนมะรุม-โนมะรุม. ทีนี้พี่แกเงียบเลยสิครับ กรรมใดใครก่อ กรรมนั้นต้องคืนสนอง..ผมว่ายังไงๆท่านต้องไม่เคยได้ยินและไม่อยากได้ยินเป็นแน่ผมไปแอบถามมาจึงรู้เพราะแปลว่า..ไอ้โง่ไม่มีสมอง..อะไรทำนองนั้น !
๙๘. เป็นระดับหัวหน้ามันต้องกำกับดูแลใกล้ชิด. - ที่ยาร์ดนอกเมืองซิเล็ท. ปี ๒๕๔๐
ผมไม่โกรธครับเพราะฟังแล้วก็สนุกๆดี แถมยังทำให้ผมคิดถึงเพื่อนนย.รุ่นพี่คนหนึ่ง พี่แกไปเรียนหลักสูตร ดี -ไอ Drill Instructor. จากหน่วยนาวิกโยธินอเมริกัน แถวแคลิฟอร์เนียร์ เมื่อหลายปีก่อน ในช่วงนั้น. ผมไปเรียนมอเตอร์ - ที Motor Transport , US.MC. North Carolina.ที่คาโรไลน่าเหนือ. เพื่อนรุ่นพี่คนนั้นบอกว่า ผมสอนเพื่อนทหารนย.อม.เขียนคำด่าเป็นภาษาไทยไว้บนกระดาษ เขียนคำว่าของลับ. พอกลับจากกินอาหารมื้อเที่ยงมาเออ..ไอ้กันแม่งเก่งว่ะ!มาเขียนไว้ที่โต๊ะผม..อันเบ้อเร่อเลยครับ เอ๊ย ! ตัวเบ้อเร่อต่างหาก.บอกแล้วไม่เชื่อเวรกรรมมีจริง ยุคใหม่นี้พี่แกติดจรวดด้วยน๊ะ.ใครที่จะคิดชั่ว-ชั่ว. จงระวังไว้ให้มากๆ. ช่วงนี้ภายในไซ๊ค์งานออกจะยุ่งๆกันพอสมควร จากการที่ผมได้พูดคุยกันชาวต่างชาติน่ะสิครับ ! พี่แกหวังกันไว้มากว่ายังไงๆจะต้องกลับไปพัก ให้ตรงหรือใกล้เคียงกับช่วงวันคริตสมาสให้ได้ X - Mas. หลายคนวางแผนและตั้งความหวังไว้ทั้งๆที่รู้ว่า..งานขุดเจาะนั้นจะมาวาดหวังใดใดไม่ได้เลย พี่แกยังไม่ละความพยายามครับ คนที่ตั้งใจไปพักส่วนมากจะหมดหวังแต่..มีครับ..ผู้ที่ไม่เคยคิดหรือ หวังไว้กลับได้ไปพัก ไม่น่าอิจฉาหรอกครับ ! เพราะถ้าให้ผมกลับไปพักช่วงวันคริตสมาสแบบนั้น..ผมขอบายดีกว่าครับ..แม้ว่าเมื่อเช้าได้มีการซ้อมหลบภัยกันแล้ว หลังจากผมกินมื้อเที่ยงเสร็จและกำลังเดินลงมาจากเนิน เกือบถึงที่ทำงานของช่างเชื่อมไทย พลันก็มีเสียงระเบิดดังขึ้นสนั่นไปหมด..บึ้ม ! บึ้ม ! เหมือนกับมีการนัดกันเลยครับ ทุกคนทั้งวิ่งและเดินเร็วมายังที่รวมพล ผมมาอยู่ที่จุดรวมพลแล้วพร้อมกับทีมช่างเชื่อมทั้งหมด. พวกเราหันไปมองว่าใครยังไม่มา..ใครมาแล้วแต่ยังมาไม่ถึง ? จึงพบว่าชายชาวเยอรมันที่ร่างสูงใหญ่และชอบให้ผมกินมะรุมนั้น วิ่งมาล้มอยู่หน้าที่ทำงานของผม เขาพยายามจะลุกเท่าไร ?แต่ก็ลุกไม่ขึ้นครับ.ทางเมดิกต้องนำเปลมายกเข้าพื้นที่แล้วส่งไปที่ร.พ.ทันที ทางหัวหน้าแจ้งภายหลังว่า.ขาหักครับแล้วส่งกลับไปพักในวันคริตสมาสทันที.ที่ประเทศเยอรมัน. นายมะรุมกับผมจึงไม่มีโอกาสพบกันอีกเลย จนผมถูกส่งกลับ ในเวลาต่อมา.
๙๙. Enjoy your x - mas dinner Buddy. - ดื่มกินเต็มที่เลยน๊ะเพื่อน..คริตสมาสทั้งที.
* ที่จริงผู้เขียนตั้งใจจะจบบทสุดท้ายให้ได้..ลาก่อนบังคลาเทศ.. ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้เพราะเอาเข้าจริงๆจบไม่ลงครับ.. คงไม่โกรธกันน๊ะถ้าจะขอยืดไปอีกตอนแบบทีวีช่อง ๗ แต่นั่นเขาเรทติ้งดีต่างหาก ของผมจะดีหรือไม่ดีนั้นผมไม่มีส่วนได้เสียใดใด ? ขอให้มีคนอ่านก็พอครับ ถ้าเขียนลงหนังสือก็อยากบอกว่า..ถ้าไม่สนุกก็อย่าเอาไปห่อกล้วยแขกเลยน๊ะ..ผมสัญญาว่าตอนหน้ายังไงๆต้องจบลงด้วยดีเพราะดูต้นฉบับแล้วเหลือเพียง ๖ แผ่น เนื้อที่คงจะพอครับ.
