โตนี่ - ฟาง. GotoKnow.

*ใครผ่านงานกับบริษัทต่างชาติ ที่ทำเกี่ยวกับการขุด-เจาะน้ำมัน  บางบริษัทมีสวัสดิการให้โทรทางไกลกลับบ้านฟรี แต่มีเวลาจำกัดให้โทรเช่นสัปดาห์ละ ๑๕ นาที.หรืออย่างน้อยจะต้องจัดให้มีตู้โทรศัพท์สาธารณะไว้ให้ ๑ - ๒เครื่อง. ส่วนใหญ่จะเป็นแบบใช้บัตร. บริษัทต่างชาติมักจะให้ความสำคัญกับเรื่องครอบครัว..เพราะถือว่าพนักงานจะได้ทำงานเต็มที่ถ้าไม่มีปัญหาครอบครัวมาให้คิดระหว่างทำงาน.

 

ในห้องนี้จะมีโทรศัพท์อยู่ด้วยหนึ่งสาย  ซึ่งทางแค๊มป์อนุญาตให้พนักงานต่างชาติทุกคน ใช้โทรติดต่อกับครอบครัวได้.โดยให้ใช้ได้สัปดาห์ละ ๑๕ นาที.พนักงานชาวยุโรปหรืออเมริกันหลายๆคน มักจะใช้เกินที่บริษัทกำหนดเสมอ. ทีคนเอเชียล่ะก็พี่แก..คอยเข้มงวดเสมอเวลาใช้โทรศัพท์.แปลกจริงๆ. ผมจะมาใช้ตามตารางครับคือ จันทร์-พุธ-ศุกร์. ก่อนมาโทรก็จะจดว่า..จะถามหรือจะคุยเรื่องอะไร ? จะได้ไม่เสียเวลาไปเปล่าๆ. ที่จริงควรเตรียมมาให้พร้อมน๊ะครับ ! ไม่ใช่นึกอะไรไม่ออกก็ถามว่า กินข้าวหรือยัง ?  จดมาเป็นข้อๆเลยน๊ะจะได้สะดวก และประหยัดเวลาไปด้วย.  ที่จริงผมมิได้เห็นแก่ตัวแต่อย่างใด ? แต่ที่มิได้บอกลูกทีมในเรื่องนี้เพราะรู้ดีว่า ยังไงๆคงไม่มีใครต้องการใช้โทรศัพท์แน่ๆและช่างพวกนี้คงไม่มีใครมีโทรศัพท์บ้านใช้เป็นแน่  ผมรู้ว่าเขาเช่าห้องพักกัน อยู่ที่บ้านฉาง. และการที่มิได้บอกพวกเขานั้นถือว่าเป็นการดีสำหรับผมเพราะ  มิฉะนั้นต้องมาคอยแปลและติดต่อให้ทุกคนแน่ๆ เวลามาใช้บริการจะต้องมาโทรช่วงตีสามหรือตีสี่ ช่วงนี้คิวไม่ยาวนัก. เวลาที่นี่จะเร็วกว่าที่บ้านเราประมาณสองชั่วโมง. การทำบัตรผ่านนั้นสามารถทำได้รวดเร็ว เรียบง่าย สะดวกสบาย..

๕๗. บัตรประจำตัวพนักงานที่ใช้ในแท่นเจาะน้ำมันบนบก. - ที่บังคลาเทศ. ปี ๒๕๔๐

 เนื่องจากยุคนี้ความเจริญต่างๆมีมากขึ้นที่สำคัญคือฟรีทุกอย่าง.เมื่อได้บัตรมาแล้วพนัก งานทุกนายต้องนำมาติดไว้ บนบอร์ดที่รปภ.ประจำอยู่  เขาจะได้ดูว่าหน้าตาของน้องใหม่นั้นเป็นอย่างไร ? และเป็นการตรวจไปในตัวด้วยว่า ถ้าเกิดเหตุร้ายใดใดขึ้นจะได้รู้ว่ามีใครพักผ่อนหลับนอนอยู่ในแค๊มป์บ้าง ? และระเบียบต่างๆนี้นิยมใช้ในเรื่องความปลอดภัย กับงานขุดเจาะน้ำมันเสมอๆไม่ว่าบนบกหรือในทะเล. ผมพักอยู่ในตู้ตรงกันข้ามที่วางขนานกับถนนแต่อยู่ทางขวามือ หลังตู้สำนักงานของเซฟตี้ด้านหลังขวามือเป็นลานจอดเฮลิคอร์ปเตอร์ สำหรับใช้รับ-ส่งพนักงานระดับใหญ่ชาวเยอรมัน  ปกติจะจอดได้สองตัว.   ส่วนผมได้พักห้องเดี่ยวครับเพราะเป็นระดับหัวหน้ามีน้ำร้อนไว้ล้างหน้าล้างตาด้วย. ส่วนห้องส้วมและห้องอาบน้ำรวม. ต้องมาใช้ห้องรวมด้านนอก. มาอยู่ใหม่ๆผมยังไม่รู้ครับจึงมาใช้ห้องน้ำรวมสำหรับคนเอเชียซึ่งมีคนงานจากฟิลิบปินส์  , อินเดีย และชาวบังคลาเทศ. ที่ห้องน้ำแห่งนี้ไม่สะดวกเหมือนกับห้องของพนักงานจากยุโรป  ต่อมาผมจึงถือโอกาสมาใช้ที่นี่เป็นประจำ สาเหตุเพราะผู้ใช้มีความเจริญมากกว่ากัน.แถมน้ำร้อนในห้องนี้ก็ร้อนสมชื่อครับ. ดูสิขนาดความร้อนของน้ำอาบยังร้อนไม่เท่ากัน. ไหนล่ะพวกนักสิทธิมนุษยชน.ไปแอบอยู่ที่ไหนกันหมด ?  ก่อนจะจากห้องน้ำห้องส้วมไป  ผมอยากเล่าเรื่องขำ-ขำให้ฟังหนึ่งเรื่อง ตัวเอกคือผมเองครับกับนายทองสุกคนเดิม เช้าวันนั้นด้วยความรีบร้อน ผมเข้ามาใช้บริการในส้วมโดยไม่ทันได้ดูว่ากระดาษชำระหมด พอเสร็จกิจ..เอ้าไม่มีกระดาษชำระนี่หว่า !  ผมมิได้ตกใจแต่อย่างใด ? เพราะตั้งใจจะขอจากเพื่อนข้างๆห้องนั่นเอง   ว่าแล้วก็เคาะข้างห้องเบาๆ  พร้อมกับพูดว่า..

๕๘. นายทองสุก. ซ้ายสุด. เพื่อนแขก ผู้เขียนและนายตี๋.  - ทำงานในพื้นที่ขุดเจาะเมืองสิมังโกล. ปี ๒๕๔๐

 Writer.        : Hey , would you please send me the toilet paper ?

 Colleague.   : Silence.

 Writer.        : I say again.

Colleague.   : Auo - ah  - rai ? เอาอะไร ?   = What do you need ? 

Writer.        : ที่จริงนายทองสุกนั้นฟังไม่รู้เรื่องหรอกครับ  พี่แกจึงถามมาว่า เอาอะไร 

                    เอาอะไร ? ผมจึงรอดตายในวินาทีสุดท้ายนี่เอง ! เพราะมาเจอกับนาย

                    ทองสุก  เข้าโดยบังเอิญ.                    

จากนั้นจึงรีบไปขึ้นรถพร้อมไปทำงานกันเลย.เกือบไปแล้วครับ. ใครล่ะที่บอกว่าเรื่องห้องน้ำไม่สำคัญ.  ที่กล่าวมานี้คือห้องน้ำในแค๊มป์น๊ะครับ  ไหนๆก็พูดเรื่องนี้แล้วคงต้องเขียนอีกนิดน๊ะก่อนที่จะผ่านไป ในพื้นที่ขุดเจาะน้ำมันบนบกนี้  ปกติจะมีห้องน้ำแบบมาตรฐานอยู่หนึ่งห้อง.ในตู้คอนเทนเนอร์สำนักงาน น่าจะให้ระดับหัวหน้าใช้ หรือใช้เฉพาะในสำนักงานเท่านั้น !

๕๙. ปรับพื้นที่ตั้งแท่นขุด-เจาะบนบก.เมืองสีมังโกล.  - ภาพโดยผู้เขียน.

ช่วงแรกผมมักแอบไปใช้ในป่าตามภูมิประเทศ ต้องเสี่ยงกับงูกัดบ้าง   ชีวิตจึงจะมีรสชาติ. To risky for your life. มีอยู่วันหนึ่งผมเดินผ่านมาทางสำนักงาน และเห็นมีผู้ใช้บริการกำลังเดินออกมา ผมแอบคิดในใจว่าต่อไปผมไม่ต้องไปเสี่ยงภัย ในป่าอีกแล้ว. ในที่สุดผมจึงได้มาเป็นขาประจำเสียเลย..สะอาด..สะดวกและปลอดภัยครับ ที่สำคัญไม่เห็นใครว่าอะไรผมเลย.   ต่อมาผมได้นำช่างไปเชื่อมท่อทางที่ด้านท้ายของพื้นที่ขุดเจาะ จึงได้พบว่าที่จริงเขาจัดทำห้องส้วมไว้ด้วยแต่สาเหตุที่ไม่มีผู้มาใช้บริการ  เป็นเพราะพี่แกไม่ได้เตรียมน้ำไว้ให้บริการด้วยนั่นเอง ! เรื่องห้องอาหารก็เช่นกันครับ  ผมเองหลงมาใช้ที่ห้องของคนเอเซียอยู่หลายวัน เวลากินอาหารมันบอกไม่ถูกครับ  เวลาเห็นเขาเลียตามมือและใช้มือเปิบอาหาร ที่จริงผมก็ใช้มือเปิบเหมือนกันแต่.เฉพาะเวลากินข้าวกับน้ำพริกเท่านั้น ! นอกนั้นจะใช้ช้อนเสมอๆ. ผู้คนที่นี่ยังนิยมใช้มือกันอยู่เกือบทุกระดับ. ตอนมากินมื้อเย็นที่ร้านอาหารตามสั่งนั้น ผมเคยเห็นลูกค้า ระดับใส่สูท เลยล่ะ ! พี่แกมองซ้ายมองขวาก่อน..เอ้าไม่มีใครมองนี่หว่า !แล้วใช้มือเปิบเหมือนกันไม่ว่ากันน๊ะ.พี่แกคงไม่รู้จริงๆว่าโตนี่ฟางกำลังแอบมองอยู่..แต่มิได้ตำหนิใดใดเพราะเป็นวิถีทางของพี่บังเค้า..บังไม่สนขอให้อร่อยเป็นพอครับอีนี่จ๋านชอบแบบนี้..ใครจาทามมาย ?    ผมเคยไปกินที่ร้านอาหารนอกเมืองกับเพื่อนร่วมงาน  ปกติตามร้านอาหารต่างๆนั้นเขาจะมีห้องไว้เฉพาะสตรี  ซึ่งจะต้องแยกกินต่างหากมิฉะนั้นพระอัลเลาะห์จะโกรธ อันนี้ผมพูดเองครับ. เขาจะมีผ้าม่านปิดกั้นไว้ตลอดเวลาครับ นอกจากว่าจะมีใคร โชคดีแบบผม. เออ..พอลมพัดเดี๋ยวเดียวผมมองเห็นเลยครับว่า.สาวแขกคนนั้นกำลังเลียตามนิ้วมือ..สงสัยจะอร่อยครับ  ทว่า.ผมหมดอารมย์เสียแล้วล่ะ ! หน้าตาสวยๆไม่น่ามาเลียมือเลยน๊ะ  น้องรู้ไหมว่าเสียคะแนนหมด.

๖๐. ผู้เขียนเองครับ. คุมงานอย่างใกล้ชิดในพื้นที่ขุดเจาะตีนเขา. - เมืองสีมังโกล.ปี ๒๕๔๐

ใครมาที่นี่จะมาเพื่อทำงานเพียงอย่างเดียวจริงๆครับ ชีวิตจึงต้องวนเวียนแบบนี้เสมอคือตื่นนอนแล้วต้องรีบทำกิจส่วนตัว แต่งตัวมากินมื้อเช้าให้ทันเวลา  แล้วรีบไปขึ้นรถบัสซึ่งจอดรอรับพนักงานจากแค๊มป์พักไปทำงานที่ไซ๊ค์งาน.ซึ่งห่างประมาณ ๑๐ ก.ม. ถ้าพลาดรถเที่ยวนี้จะต้องดักรถอีกสายหนึ่ง.รถสายนี้จะรับเฉพาะพนักงานชาวบังคลาเทศจาก   ตัวเมืองสีมังโกล หรือต้องขออาศัยไปกับจนท.ดอยแท๊คฯ แต่อันหลังนี้ไม่ควรทำเพราะเขาจะตำหนิได้ว่าไม่รู้จักเวลาที่สำคัญเป็นเจ้าหน้าที่ระดับใหญ่. ช่วงเจ็ดสิบวันแรกผมเข้างานหกโมงเช้าและออกหกโมงเย็น  มื้อเที่ยงตอนนั้นยังต้องนั่งรถกลับมากินที่แค๊มป์ ต่อมามีการจัดอาหารไปให้บริการถึงห้องอาหารในแค๊มป์  สะดวกกับพนักงานทุกคนแถมยังช่วยประหยัดเวลาในการเดินทางมากครับ. งานที่ทีมเราต้องทำส่วนใหญ่เป็นการเชื่อมท่อบ้าง เชื่อมถังน้ำโคลนบ้างและงานตามสั่งบ้าง.  ทุกคนที่นี่ต้องทำงานครับขนาดผมเองยังต้องช่วยทาสีเลยครับ ถ้าจนท.ดอยแท๊คมาพบว่าใครว่างงานเขาจะทำท่าผายมือ  ซึ่งเป็นการถามว่า Hey..nothing to do ? เฮ้ยไม่มีอะไรทำหรือยังไง ? วันไหนไม่มีอะไรทำจริงๆ..พี่แกจะให้เอาถังน้ำมัน ๒๐๐ ลิตรมาเชื่อมทำเป็นที่ย่างบาร์บิวพร้อมขาตั้ง  ผมจำไม่ได้ว่าช่างเชื่อมไทยได้ทำไปกี่อันแล้ว ? แต่จำได้ดีว่าผมเป็นคนทาสี.

๖๑. โตนี่ฟาง. - ตรวจงานที่บริเวณแท่นขุดเจาะ ก่อนเดินเครื่อง.

บ่ายนี้มีการประกาศว่า จะทำการซ้อมหลบภัยโดยให้พนักงานทั้งหมด  รีบวิ่งออกไปแถวรวมกันที่บริเวณจุดรวมพล. Muster point.อยู่ห่างจากแท่นขุดเจาะ ประมาณ ๘๐ เมตร.เมื่อสิ้นเสียงสัญญานแล้วทุกคนต่างวิ่งบ้าง-เดินบ้าง.เพื่อไปรวมกันตามที่กำหนดไว้โดยพร้อมเพรียงจุดรวมพลนี้ได้จัดขึ้นที่หน้าประตูใหญ่. จากนั้นจึงมีการตรวจเชคว่ามีใครขาดหายไปบ้าง..หายไปจากแผนกไหนบ้าง ?  หลังจากนั้นนายลุทก็มาตรวจการปฎิบัติและอธิบายเพิ่มเติมในขั้นตอนดังกล่าว พนักงานทุกคนทราบกันแล้วจึงได้สั่งให้เลิกแถว  แล้วกลับไปปฎิบัติงานตามเดิม.สายๆวันนี้นายจ้างระดับใหญ่ชาวเยอรมันมาตรวจเยี่ยมและชมเชยว่าทีมช่างเชื่อมไทยนั้นทำงานได้เยี่ยมมากเราคุยกันด้วยภาษาอังกฤษครับผมแอบถามไปว่า..เออท่านครับ.ทีมช่างเชื่อมไทยจะมีโอกาสได้พักบ้างไหมครับ ? เขาเองก็ไม่ทราบแต่ได้บอกผมว่าเดี๋ยวจะตรวจสอบให้แล้วค่อยมาแจ้งน๊ะ  เพียงแค่นี้ผมก็สบายใจแล้วล่ะครับ ไม่ว่าเราจะได้พักหรือไม่ก็ตาม ?สัปดาห์ต่อมาหัวหน้าคนนี้ได้กลับไปพักที่ประเทศเยอรมัน พนักงานชาวเยอรมันจะทำงาน ๓๕ วันและจะพัก ๓๕ วัน. ทีมไทยนั้นยังไม่ทราบคำตอบที่แน่นอน ช่วงแรกนี้เราเพิ่งจะมาถึงตัวยังอุ่นๆอยู่เลยครับ  จึงไม่มีใครอยากพักหรอกครับขอทำเงินกันสักพักก่อน แล้วค่อยว่ากันน๊ะ.   วันต่อมาเราได้รับแจ้งว่า  จะมีการดับไฟเพื่อซ่อมทำระบบใหม่ พนักงานจึงได้รับอนุญาตให้พักครึ่งวัน.   

๖๒. ที่ร้านตัดผม. - ในเมืองสีมังโกล.

Writer.  :  Morning sir , How are you doing sir ?

Boss.    :   Hey  I am fine , thanks. You do a good job. พี่แกยกหัวแม่มือขึ้นด้วย.

Writer.  :  Thank you sir , May I ask you a question sir ?

               Can we have a day off ?

Boss.    :  Oh ! I don ’ t know , let me find out and let you know later.

Writer.  :  OK sir , thanks sir.

ทางหัวหน้าอนุญาตให้พนักงาน  ที่อยากจะไปซื้อของหรือทำธุระในตัวเมือง  สามารถไปได้โดยจัดรถไปส่งให้ถึงที่ ผมจึงถือโอกาสไปตัดผมเสียหน่อยเพราะพี่แกเริ่มยาวมากแล้วโอ้โฮ ! เด็กๆพากันมามุงดูผมจนแน่นร้านเลยครับ  เสียดายที่คุยกันไม่ค่อยจะรู้เรื่อง.  มีผู้ที่มารอตัดผมบางคนพูดภาษาอังกฤษได้บ้าง จึงทำให้ผมไม่เหงา  ผมถามเขาว่าทำไม ?  เขาจึงนำวัวมาผูกไว้ข้างๆทางรถไฟ  เพราะผมสังเกตเห็นตั้งแต่เรามาทำงานที่นี่  ในช่วงแรกๆ ตอนที่เราพักอยู่ที่รร. ในเมืองโมลิบาร์ซ่าร์.ผมจึงเข้าใจครับหลังจากเขาอธิบายให้ฟัง  น่าสงสารครับ..เพราะเขาบอกผมว่าวัวตัวใด ? ที่ถูกนำมาผูกไว้ที่นี่จะถูกทำการฆ่าในวันรุ่งขึ้น มอ. - มอ. ดีแล้วที่พี่วัวฟังไม่รู้เรื่อง.

๖๓. อีนี้ตามหรวดก้อร้อนจ้า..นายจ๋า. ภาพโดยโตนี่ฟาง. - ที่เมืองโมลิบาซ่าร์ ปี ๒๕๔๐

ตัดผมเสร็จแล้ว..ผมนั่งสามล้อกลับแค๊มป์ทันที ไม่รู้ราคาเท่าไร ?แต่ได้ให้ไป๒๐ ตาก้า  สงสัยสารถีแขกคงรีบกลับบ้านนอนเลยล่ะ ! อาบน้ำสระผมแล้วทานมื้อเย็นเสียเลยครับ  เย็นนี้ผมไม่อยากใช้ห้องอาหารของคนเอเชียครับ..จึงลองเดินเข้าไปในห้องอาหารของคนอเมริกัน และยุโรปดูสักหน่อย จริงๆแล้วผมไม่รู้ว่าเขาห้ามผมหรือไม่ ?  เออ..ดีครับพอมาเจอเพื่อนร่วมงานต่างชาติ Colleague.ก็ทักทายกันตามปกติ  ไม่เห็นมีใครว่าอะไรผมเลยครับ ? ตั้งแต่นั้นมาผมย้ายครัวแบบถาวรเลยครับ..ส่วนลูกทีมนั้นผมปล่อยให้เขาใช้ห้องเดิมตามสบายครับ. อ่านแล้วหวังว่าท่านคงไม่ตำหนิว่า  ผมแอบทิ้งลูกน้องน๊ะครับ.  เพราะเหตุผลหลายอย่างเช่น..เรื่องการวางตัวในการรับประทานอาหาร เรื่องการพูดคุยกัน เวลามานั่งพนักงานจะมาถามว่าต้องการซุปแบบไหน เขาเขียนไว้บนกระดานไว๊พ์บอร์ด. Wipe Board. ต้องการสเต๊กแบบไหน ?  มีเดี้ยม.แร.หรือเวลดัน. Medium ; Rare ; Welldone.สุกปานกลาง,ไม่สุกมาก, สุกมาก.   ผมสามารถโต้ตอบพนักงานและสั่งอาหารฝรั่งได้  แต่ถ้าทีมเรามาด้วยผมคงต้องกินหลังเพื่อนเป็นแน่  เพราะจะต้องมาคอยแปลกันทุกคำพูดเลย  ดีไม่ดีเพื่อนร่วมโต๊ะรำคาญแล้วไล่กลับไปใช้ที่ห้องอาหารเก่า ไม่อายเขาหรืออย่างไร ? และผมเคยบอกแล้วว่าผมกับอาหารยุโรปนั้นถูกกันครับ  ลูกทีมผมพี่แกร้องหาแต่พวกปลาร้าสับบ้าง แจ่วบองบ้าง เออ..ผมว่าผมมาใช้ห้องนี้ดีแล้วล่ะ ! แม้จะอิ่มแล้ว  ถ้าเพื่อนร่วมวงยังชวนคุยอยู่ ผมก็ต้องคุยด้วยตามมรรยาท ก่อนออกจากห้องอาหารผมเห็นพนักงานต่างชาติหลายๆคน  มักจะเหน็บพวกน้ำส้มบ้าง , น้ำแอ๊ปเปิ้ลบ้างไปคนละ ๑-๒ กระป๋อง ทั้งที่เขามีป้ายติดไว้ว่า..ห้ามนำอาหารออกนอกห้อง.   

๖๔. คืนนี้ไม่ร้อนแล้วเพราะมีพัดแขกถึงสองอัน..- อีนี้ขาดแต่คนที่จะมาพัดให้เท่านั้นเองนายจ๋า..

พนักงานจากยุโรปพวกนี้..ทำให้ผมนิสัยเสียตามไปด้วย  เพราะผมมักจะเหน็บน้ำส้มมาไว้ดื่มตอนดึกๆเสมอ แต่ไม่มีใครว่าหรอกครับเพราะทั้งหมดนั้นเป็นเงินของบริษัทฯ. ที่สำคัญผมปฎิบัติตามคติของทหารนาวิกโยธินเสมอ  เขาบอกไว้ว่า..ทหารนย.ต้องนำดี - ตามดี.ผมทหารเก่าครับใครหยิบนำ...ผมจึงต้องหยิบตาม. ผมหยิบแต่น้ำส้มกระป๋องเท่านั้น !  หลังการตรวจงานของหัวหน้าใหญ่แล้ว Mr.Mumfred.นายมัมเฝรด-ช่างใหญ่ชาวเยอรมันได้หน้าไปด้วย เพราะลูกพี่ใหญ่ที่มาตรวจงานได้ชมทีมไทยต่อหน้าเขา พี่แกแอบไปซื้อเหล้ามาร์แชลมาให้ช่างเชื่อมไทยดื่ม Marshal.ช่างพวกนี้ก็แสนดีครับเพราะพี่แกแอบไปดื่มจนหมด แล้วเพิ่งจะมาบอกผม ตอนที่พวกเขาพากันมาขอเหล้าผมดื่มนั่นเอง..ทุเรศไหมล่ะ ? ก่อนเดินทางผมนำ “แม่โขงยอดสุราไทย” ติดไปด้วยสอง-สามขวด เผื่อเกิดอยากจะดื่มขึ้นมาบ้าง. กลับจากอาบน้ำก็รีบแต่งตัวแล้วจึงวอร์มคอเสีย ๑-๒ ฝา ช่วงค่ำๆอากาศมักจะเย็นลงเสมอเพราะที่พักอยู่ติดภูเขา. ผมมักดื่มแก้หนาวก่อนเข้าไปใช้บริการที่ห้องอาหาร จังหวะที่ทีมงานผ่านมาเลยต้องชวนมาร่วมวงดื่มด้วย  ผมตัองจำกัดให้ดื่ม  เพราะมีน้อย. ที่จริงผมมิได้เสียดายหรอกครับแต่ถ้าหมดแล้ว..ไม่มีที่ซื้อนั่นเอง  บางคนดื่มแล้วพี่แกไม่อยากจะพอเสียด้วยน๊ะ  ฟังมันพูดสิ ! พี่..ผมขออีกฝาน๊ะพรุ่งนี้ยอมอด  เอ๊ะยังไง ! ไอ้หมอนี่ ดื่มฟรีแล้วยังจะมาติดลมอีก..เดี๋ยวพ่อเหนี่ยวเสียเลย.