เราคุ้นเคยกันเข้าใจกันแล้ว...ก็จะจากไป

ตั้งชื่อเสียโก้หรู....การเรียนรู้ที่หลอมเป็นหนึ่งเดียว  มันเกิดจากความรู้สึกที่สอนมานาน เกือบหนึ่งปีการศึกษา  นักเรียนเริ่มจะคุ้นเคยกับการสอนหรือการจัดการเรียนรู้ของครูอ้อย  เมื่อปลายปีทุกปี  นักเรียนก็จะจากครูอ้อยไปเลื่อนขึ้นไปเรียนในชั้นสูงต่อไปอีก 

 

ที่โรงเรียนที่ครูอ้อยสอนนั้น  ไม่ได้ตามนักเรียนขึ้นไปเรียนไปสอนในชั้นที่สูงขึ้น  ยังคงสอนหาความชำนาญในชั้นเดิมอยู่  ครูอ้อยจึงไม่เห็นการพัฒนาของครูอ้อยอย่างเด่นชัด  มีเพียงบางครั้งบางคราวเท่านั้น  ที่มีโอกาสไปเยี่ยมชั้นเรียนของนักเรียนที่เคยสอนและพบเห็นการพัฒนาของนักเรียนที่เรียนดีขึ้น 

 

มีความใฝ่เรียนใฝ่รู้ให้เห็นชัดเจนกว่าเดิม   การเรียนโดยการหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวนั้น  ครูอ้อยหมายถึง  การเรียนครบ 4 ทักษะ.....อีกครั้ง  

 

เพราะการเรียนรู้แบบนี้  ทำให้นักเรียนก้าวหน้าในการเรียนรู้ภาษาอังกฤษอย่างชัดเจน  ลองปฏิบัติอยู่ทุกปีการศึกษา  ในระยะนี้  ที่ครูอ้อยต้องนำเอาวิกฤติเป็นโอกาส  ก็ได้ผลนะคะ  เหมือนกับนักเรียนจะชอบการสอนที่เป็นแพ็คเกจแบบสั้นๆ  ไม่ชอบอะไรที่เนิ่นนาน 

 

ที่สำคัญนักเรียนชอบการปฏิบัติมากกว่า  การฟังและการพูด  แต่เนื่องจากมันเป็นเรื่องสำคัญที่ต้องให้นักเรียนฟังมากๆๆ พูดมากๆๆ  จึงต้องนำมาแทรก  ในการเรียนรู้เสมอๆๆ 

 

 

โดยครูอ้อยจะเขียนคำต่างๆ บนกระดาน  พยายามหาคำที่อ่านออกเสียงคล้ายๆกันมาเขียน  แล้ว  ให้นักเรียนฟัง  เขียนหมายเลยกำกับคำนั้น  และลองให้นักเรียนบอกครูว่า.....เป็นหมายเลขอะไรที่ได้ฟัง  ทำแบบนี้บ่อยๆๆจนเกืดความมั่นใจ  ที่นักเรียนมีความสามารถในการฟัง 

 

จากคำ  เปลี่ยนมาเป็นประโยค  เป็นข้อความ  หรืออาจจะนำภาพมาให้ดู  เขียนเป็นข้อความตามจินตนาการบ่อยๆ  เชื่อว่า ทำบ่อยๆๆนักเรียนต้องเคยชินและชอบไปในที่สุด.....

 

กำลังจะคุ้นเคยกัน  นักเรียนที่รักของครูอ้อยก็จะจากไปเรียนในชั้นต่อไปอีกแล้ว