เรื่องทั้งหมดมันเริ่มมาจากประกาศเล็กๆ บนหน้าแรกของยุวพุทธฯ ประกาศรับสมัครผู้เข้าร่วมโครงการ "เผชิญความตาย ด้วยใจสงบ" โดยพระอาจารย์ไพศาล วิศาโล ก็คิดในใจว่าการเผชิญความตายด้วยใจสงบมันจะเป็นยังไง ก็เลยไปหาข้อมูลใน google ดู ยิ่งหาข้อมูล ยิ่งอ่านเรื่องราวที่พระอาจารย์ท่านเขียน ยิ่งสนใจอยากจะไป แต่ด้วยความที่จัดที่ยุวพุทธฯ ศูนย์ 3 ชุมพร ก็เลยลังเล ถึงแม้จะมีรถรับส่งจากศูนย์ 1 ไปถึงศูนย์ 3 ก็เถอะ ให้ไปคนเดียวไม่รู้จักใครเลยมันก็คงแปลกๆ ก็เลยไปหาคอร์สปฏิบัติธรรมอันอื่นแทน
แต่แล้วเราก็นึกยังไงไม่รู้ส่งรายละเอียดของคอร์สนี้ไปให้กัลยาณมิตรคนอื่น เผื่อมีคนสนใจ แต่ก็ไม่คิดว่าจะมีคนสนใจด้วยชื่อคอร์สที่ออกจะแปลกๆ ไปซะหน่อย และแล้วซักพักก็มีพี่คนนึงตอบกลับมาว่าไป ผ่านไปวันแล้ววันเล่าเราก็มีเพื่อนร่วมทางอีก 3 คน
เราตัดสินใจยกเลิกคอร์สอื่นที่สมัครไปแล้วและไปเข้าคอร์สนี้แทน ด้วยความอยากรู้ว่าการซ้อมตายมันเป็นยังไง แล้วก็ได้เวลายื่นใบสมัครแล้วก็โอนเงินไปให้ทางยุวพุทธฯ พอจัดการเรียบร้อยก็มาคิดได้ว่า "นี่เราทำไปแล้วจริงๆ เรากำลังจะไปคอร์สนี้จริงๆ" ไม่เคยนึกมาก่อนเลยว่าจะได้ไป ^^ พอสมัครแล้วก็ต้องรออีกเดือนนึงกว่าจะถึงเวลาจริงๆ ระหว่างนี้ก็เตรียมซื้อชุดขาว เราเอาไปเจ็ดชุดเลยจะได้ไม่ต้องซักแค่เสื้อผ้าอย่างเดียวก็เต็มกระเป๋าแล้ว
เสื้อผ้าปฏิบัติธรรมผู้หญิงมีรายละเอียดเยอะจริงๆ นะ ทั้งเสื้อแขนสามส่วน เสื้อทับ กางเกงขาวขายาว กางเกงซับใน สไบ จากประสบการณ์ที่ไปปฏิบัติธรรมมาลองสังเกตเพื่อนผู้ปฏิบัติดูเห็นว่าแม้ว่าจะใส่กางเกงซับในเวลาก้มลงกราบก็ยังเห็นเป็นรูปกางเกงในอยู่ดี -''- (ส่งจิตออกนอกอีกแล้ว)
ก่อนไปมีพี่คนนึงบอกว่าไปไม่ได้แล้วงานเยอะมาก เราก็แสนจะเสียดายแทน ถ้าเค้าไปครั้งนี้เค้าคงจะได้สาระธรรมมากมายเหมือนเราแน่ๆ คืนก่อนเดินทางจริงเราตื่นเต้นจนนอนไม่หลับกันเลยทีเดียว เป็นครั้งแรกเลยที่เราได้มาปฏิบัติธรรมที่อื่นที่ไม่ใช่กรุงเทพฯ เพราะที่นี่อยู่ไกลถึงชุมพรเลย พรุ่งนี้จะเป็นยังไงนะ การซ้อมตายจะยากมั้ย นี่คือสิ่งที่เราคิดวนไปวนมาแทบทั้งคืน...TBC
