นักธุรกิจคนหนึ่งรู้สึกหดหู่และกังวลใจ เขาไปพบจิตแพทย์ หลังจากที่ได้พูดคุย ซักถามนักธุรกิจคนนั้นอย่างละเอียด จิตแพทย์กล่าวกับเขาว่าเริ่มแรกนี้ ผมอยากให้การบ้านแก่คุณชิ้นหนึ่ง ผมอยากให้คุณไปที่สถานีรถไฟและให้ความช่วยเหลือแก่คนๆ หนึ่งซึ่งต้องการความช่วยเหลือ

       นักธุรกิจไปที่สถานีรถไฟและมองดูรอบๆ  เขาพบหญิงชราคนหนึ่งกำลังร้องไห้ เธอมาที่นี่เพื่อจะเยี่ยมลูกสาวของเธอ แต่เธอทำกระดาษที่จดที่อยู่ของลูกสาวหายไป และเธอไม่มีเงินพอที่จะเข้าพักในโรงแรม                                                                            

             นักธุรกิจช่วยเธอหาที่อยู่ของลูกสาวของเธอในสมุดโทรศัพท์ และว่าจ้างแท็กซี่ให้พาเธอไปที่บ้านของลูกสาวตามที่อยู่ที่พบในสมุดโทรศัพท์ ระหว่างทางเขาซื้อดอกกุหลาบให้หญิงชราคนนั้นด้วย หญิงชรายิ้มอย่างมีความสุข

เมื่อช่วยเหลือหญิงชราเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขารีบโทรศัพท์ไปหาจิตแพทย์ และบอกจิตแพทย์ว่า “ตอนนี้ผมได้พบกับความสุขที่แท้จริงในชีวิตแล้ว”

ข้อคิด
ความสุขที่แท้จริงพบได้จากการที่เราช่วยผู้ที่ต้องการความช่วยเหลือโดยไม่หวังสิ่งใดตอบแทน

 ที่มา: หนังสือเรื่องเล่าของคุณพ่อเชษฐา ไชยเดช