อ่านการแสดงความคิดเห็นของบันทึกที่แล้ว ก็อดยิ้มยิ้มไม่ได้เพราะ มีความสุขที่นักเรียนเก่ง
จากการสอนที่ครูทุกคนคิดเสมอว่า นักเรียนต้องได้รับ คิด และนำไปใช้ได้ ก่อนการเรียน ครูอ้อยมักจะนำเสนอเสมอว่า เราจะเรียนอะไรกันนะในชั่วโมงนี้ และนักเรียนทุกคนก็ปฏิบัติตามกติกา ได้ครบถ้วนทั้งหมดทุกข้อ
มีนักเรียนจำนวนน้อยนิดเท่านั้นที่ทำไม่ทันเวลา แต่พอถึงชั่วโมงถัดไป พวกเขาเหล่านั้นก็ทำได้เสร็จ
ครูอ้อยก็มีความสุขที่ได้ใช้เวลาที่เหลือเพียงน้อยนิดกับการจัดการเรียนรู้ได้ครบถ้วนทุกทักษะ และ ครบตามตัวช้วัดของหลักสูตร แบบฝึกหัดที่ได้จัดทำเพิ่มขึ้นมา ก็ได้เน้นตรงตามแบบฝึกหัดที่อยู่ในเมือของนักเรียนทุกคน
เพียงแต่จัดการตามรูปแบบกิจกรรมใหม่ เพื่อไม่ให้นักเรียนเกิดความเบื่อหน่ายและไมอยากเรียน เพราะมันยากมาก แต่นี่ นักเรียนทุกคนชอบ และก้มหน้าก้มตามทำงานด้วยการเขียนตามความเข้าใจของตนเองในเนื้อหานั้นๆ ได้ตามบริบทที่ได้เรียนในชั่วโมงนั้น
เช่น การใช้ can ครูอ้อย ใช้กับคำกริยา ที่รอบๆตัวนักเรียน เช่น We can ride a bike.We can swim.....นักเรียน ก็นำประโยคเหล่านี้มาเปลี่ยนแปลงคำกริยาได้เอง ตามความสนใจ ความชอบของตนเอง โดยใช้คำเหล่านั้น ได้ถูกต้องตามหลักไวยากรณ์
ครูอ้อย ได้เสริมสร้างให้นักเรียนทุกคน ปฏิบัติหน้าที่ได้ครบถ้วนโดยไม่ทิ้งงานกลางคัน เพียงเท่านี้ ครูอ้อยก็มีความสุขแล้ว ที่สมุดงานของนักเรียนมีความก้าวหน้า มีการตรวจสอบของครูอ้อย และทุกคนเข้าใจไปในทางเดียวกัน
วิจัยในชั้นเรียนของครูอ้อย เรื่อง หนังสือเล่มเล็ก กำลังเดินหน้าอยู่ในส่วนของการ Try out และนักเรียนก็ให้ความร่วมมือกันทุกคน ทุกห้อง โดยปริยาย ในการส่งเสริมให้นักเรียนได้เรียนรู้ภาษาอังกฤษอย่างมีความสุข สนุกสนาน และได้รับความรู้ พร้อมที่จะศึกษาต่อในระดับชั้นเรียนต่อไป
ระยะนี้ นักเรียนจะสนใจเรียนมากขึ้น เพราะ ลดการพูดและการฟังลงไป และเพิ่ม การอ่านและการเขียนมากขึ้น พร้มกับ ให้งานที่ต้องจัดทำ โดยใช้การคิด แยกแยะ และ รวมกลุ่มพวกของคำศัพท์ นักเรียนจะชอบมากและเข้าใจมากยิ่งขึ้น
นักเรียนีผลงานเกิดขึ้น ก้าวหน้าขึ้น ในแต่ละชั่วโมงที่ได้เรียน เป็นที่น่าพึงพอใสหรับครูอ้อยมากเลย