ปูชนียสถานแห่งความภาคภูมิใจ เกิดจากแรงเลื่อมใส ศรัทธาและอนุรักษ์รักษา วัฒนธรรมอันล้ำค่าท้องถิ่นไทย

หายหน้าหายตาไปสักพักค่ะ..กลับมาพร้อมกับเรื่องราวมากมายของมัญจาคีรี วันนี้นำเอาภาพถ่ายที่ได้ไปเก็บมาจากต้นสัปดาห์มาฝากกัน เป็นมรดกอันล้ำค่าที่ได้รับการจารึกในระดับโลก ซึ่งก็เป็นคนหนึ่งที่ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่า มีด้วยเหรอ...ที่ขอนแก่น.. จ้า เพิ่งรู้นี่ละค่ะว่าที่ขอนแก่นก็มีมรดกโลกซึ่งได้มีการรับรองมานานแล้วด้วย อ่า..เสียชื่อคนขอนแก่นจัง อายนะคะเนี่ย...ปูชนียสถานที่ว่านี้ก็ คืิอ โบสถ์เก่าแก่ อายุกว่าร้อยปีค่ะ ได้รับการอนุรักษ์ดูแลเป็นอย่างดีจากคนในชุมชนท้องถิ่น ซึ่งเป็นสิ่งที่บ่งบอกถึงความรัก สามัคคีของคนในท้องถิ่นที่ช่วยกันดูแลรักษา.. อันนี้ดูแลคนเดียวไม่ได้จริงๆค่ะ มาจากพื้นฐานความรักในชุมชนและความเลื่อมใสศรัทธาอย่างเหนียวแน่นในพระพุทธศาสนาของพ่อแม่พี่น้องเราเองค่ะ อ่อลืมบอกไปค่ะ สิม เป็นภาษาอีสานโบราณ หมายถึงโบสถ์ ซึ่งใช้ประกอบพิธีกรรมทางศาสนา ซึ่งในสมัยโบราณห้ามผู้หญิงย่างกรายเข้าไปภายในโบสถ์นะคะ ให้ดูอยู่ห่างๆ (ตามที่ได้ยินมา)  ..ขอบคุณท่านผอ.สุรินทร์ ผอ.กศน.อำเภอมัญจาคีรี ที่ได้นำทีมคณะครูประชุมนอกพื้นที่ทำให้เราได้มีโอกาสได้ชื่นชมปูชนียสถานอันล้ำค่าเช่นนี้..อยากให้หลายๆท่านที่แวะมาขอนแก่น มีโอกาสว่างๆ ก็แวะมาเยี่ยมชมกันได้นะเจ้าค่ะ..ที่วัดสระทอง บ้านบัว ต.กุดเค้า อ.มัญจาคีรี ขอนแก่นค่ะ 

 
ภาพก่อนที่จะได้รับการบูรณะ หลังคาทำจากไม้งานฝีมือล้วนๆ จ้า แม้กระทั่งการแกะสลักหัวพญานาคก็ใช้ไม้ซึ่งเก่ามากๆ ค่ะ 

 ภาพ ณ ปัจจุบันค่ะ

ป้ายจากองค์การยูเนสโกค่ะ ..ตั้งอยู่ภายในสิมค่ะ
มาชมให้ได้นะคะ