ติดต่อ

  ติดต่อ

Teach

  My job  

    ดิฉันเป็นครูสอนภาษาอังกฤษมา  ตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๒๔  ได้ผ่านธรรมชาติของผูเรียน  ที่มีความแตกต่างกันไปหลายต่อหลายรุ่น  บางรุ่นโตเป็นผู้ใหญ่   ทำงานแล้ว  มีครอบครัวแล้ว   เมื่อมีโอกาสกลับมาพบเจอกันอีกครั้ง  ก็มักจะได้ยินได้ฟังคำบอกที่ว่า   เสียดาย  ที่สมัยเป็นเด็ก  ไม่ตั้งใจเรียน   ไม่ใส่ใจที่จะเรียนภาษาอังกฤษ   ด้วยคิดว่าเป็นเรื่องไกลตัวคงไม่ได้ใช้    ถึงตอนนี้  ด้วยอาชีพของตนโดยไม่มีทางเลือก  จึงรู้คุณค่าของการใช้ภาษาอังกฤษ  เข้าตำรา  แกงจือ จึงรู้คุณเกลือ

      จากจุดนี้เอง  ดิฉันจึงมีข้อสรุปในการสอนรุ่นต่อๆไปว่า   การเรียนภาษาอังกฤษ  ที่ไม่ใช่ภาษา " แม่ "  ของเรานั้น    ต้องมีการตกตะกอนความรู้เสียก่อน  จึงจะนำออกมาใช้ได้จริงในชีวิตประจำวัน อย่างเป็นธรรมชาติ   ฉะนั้น   การจัดการเรียนการสอน  ต้องเริ่มจากการทำให้ผู้เรียนมีทัศนะคติที่ดีต่อสิ่งที่เรียนเสียก่อน  แล้วเริ่มให้ความรู้  เรื่องที่นำไปใช้ได้จริง    เรื่องที่ใกล้ตัวในชีวิตประจำวัน   แล้วค่อยขยาย วงกว้างต่อๆไป  เช่น เริ่มจากการรู้จักตัวเอง - ครอบครัว - เพื่อน -โรงเรียน ฯลฯ ตามลำดับ   กิจกรรมที่จัดให้  ควรเป็นกิจกรรมที่ให้ยำ  ซำ  ทวน  เพื่อให้เกิดการตกตะกอนความรู้  และพร้อมที่จะนำไปใช้ได้จริงต่อไป

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 47818, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 1, อ่าน: คลิก

ความเห็น (1)

เห็นด้วยค่ะ  ตอนนี้ยังรู้สึกเสียดาย  เพราะทุกวันนี้ไม่มีวันไหนไม่ใช้ศัพท์ภาษาอังกฤษ